Τα τελευταία χρόνια, η Nintendo έχει σημειώσει εξαιρετική πορεία με τα δύο συστήματα που διαθέτει στην αγορά, το Wii και το DS. Έχει καταφέρει να προσελκύσει στο gaming δημογραφικές ομάδες που δεν ασχολούνταν ως τώρα με αυτόν τον τομέα ψυχαγωγίας και έχει προσφέρει καινοτομικές μεθόδους στο gameplay των τίτλων της, κυρίως με το πρωτοποριακό χειριστήριο του Wii. Έτσι, θα μπορούσε εύλογα να συμπεράνει κανείς ότι στην φετινή E3 δεν είχε να αποδείξει τίποτα σε κανέναν κι ότι η έκθεση της πρόσφερε την ευκαιρία να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο, χτίζοντας επάνω στις ιδέες που έχουν ήδη γίνει αποδεκτές από μεγάλη μερίδα του κοινού.

Δυστυχώς όμως, αν κάποιος σκεφτόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο θα έπραττε μεγάλο λάθος. Αντίθετα απ’ ότι θα περίμενε κανείς, η Nintendo είχε να αποδείξει αρκετά πράγματα. Πρώτα απ’ όλα, ότι δεν έχει ξεχάσει τους hardcore gamers που την στήριζαν και την στηρίζουν μέχρι σήμερα, ανακοινώνοντας ενδεχομένως κάποιους τίτλους που να απευθύνονται αποκλειστικά σε εκείνους. Δεύτερον, ότι η επιτυχία που σημείωσε με τίτλους που αξιοποιούν την καινοτομία στον χειρισμό δεν ήταν τυχαία κι ότι έχει να δείξει κι άλλες φρέσκες ιδέες για να τονώσει τη δύναμή της στον συγκεκριμένο τομέα. Και τρίτον, ότι ως εταιρία δεν έχει αλλάξει χαρακτήρα κι ότι ακολουθεί την παραδοσιακή της πρακτική, κοιτάζοντας πέρα από τα ρεκόρ πωλήσεων και την επιτυχία, αποζητώντας κάθε στιγμή να πάει το gaming ένα βήμα παρακάτω.

Δυστυχώς, τίποτα από αυτά δεν συνέβη. Η Nintendo παρουσίασε μεν πλειάδα τίτλων που αναπτύσσει για το μέλλον και έφερε στην σκηνή τον Shigeru Miyamoto για να επιβεβαιώσει την ανάπτυξη ενός νέου Zelda. Εκεί όμως ήταν το πρόβλημα: ναι μεν ανακοίνωσε πολλούς τίτλους, όμως αυτοί δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα νέο Super Mario Bros, ένα νέο Zelda, ένα νέο Mario Galaxy, ένα νέο Metroid. Mario, Mario, Mario, Zelda, Zelda, Zelda. Το ίδιο franchise αέναα, με το ίδιο σχεδόν τεχνολογικό επίπεδο, με τους ίδιους ήρωες, με την ίδια φιλοσοφία στο gameplay, με τα ίδια mechanics. Αναρωτιόμαστε: πότε θα δούμε κάτι καινούριο από τη Nintendo και όχι την πολλοστή συνέχεια ενός franchise που συμπληρώνει δεκαετία παρουσίας στην αγορά; Όχι φέτος, απ’ όσο φαίνεται.

Ίσως θα έπρεπε να αποβάλει επιτέλους την Ιαπωνική της εσωστρέφεια και να κοιτάξει τι κάνουν οι Δυτικές εταιρίες για τα συστήματά της. Να δει για ποιο λόγο το κοινό δείχνει τρομερό ενδιαφέρον για το Conduit της Sega, για το νέο Golden Sun στο DS ή για το Dead Space: Extraction της EA και μοιάζει να είναι σχετικά αδιάφορο για το νέο Super Mario Galaxy ή για το Style Savvy.

Η απουσία νέων ιδεών φαίνεται όχι μόνο στην ανυπαρξία νέων IPs αλλά και στην έλλειψη φρέσκων τίτλων που να μπορούν να εκμεταλλευτούν τον καινοτόμο χειρισμό του Wii. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ως βήμα εξέλιξης το Wii Fit Plus γιατί… πολύ απλά πρόκειται για το Wii Fit ξανά, με διορθωμένη απόκριση χειρισμού. Ας μην ξεχνάμε ότι ήδη, ακόμα και η τεχνολογία του WiiMotion Plus που επιδείχθηκε στην press conference, δείχνει σχετικά ξεπερασμένη σε σχέση με αυτά που έδειξαν η Sony και η Microsoft στις δικές τους παρουσιάσεις. Ελπίζουμε να κάνουμε λάθος, αλλά έχουμε την αίσθηση πως η Nintendo, στο συγκεκριμένο κομμάτι… κοιμήθηκε ελαφρώς, επαναπαυμένη ίσως στις δάφνες της καινοτομίας της, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να μείνει πίσω στον χώρο όπου εκείνη έδειξε τα πρώτα βήματα.

Αυτό από μόνο του δεν θα ήταν και τόσο άσχημο, αν η Nintendo έδειχνε ότι κοιτάζει το μέλλον. Ότι σχεδιάζει ένα νέο Wii για την HD εποχή (ας μην ξεχνάμε ότι το hardware του Wii είναι το ασθενέστερο των τριών οικιακών συστημάτων) κι ότι δεν σκέφτεται μόνο να διατηρήσει το πλήθος των νέων gamers που την προτίμησαν. Αλλά πως θα γίνει κάτι τέτοιο, όταν το μόνο ουσιαστικά καινούριο που έχει να προσφέρει στο ευρύ κοινό της είναι το Vitality Sensor, ένα περιφερειακό που μετρά τους σφυγμούς του παίκτη, παίρνοντας μετρήσεις από τον δείκτη του χεριού του;

Πριν από μία δεκαετία, στο άκουσμα ενός νέου Mario ή ενός καινούριου Zelda το κοινό παραληρούσε εκστασιασμένο. Ευτυχώς για όλους, ο σύγχρονος gamer έχει αποκτήσει εμπειρία και σαφείς προτιμήσεις. Αποζητά πάντα τις νέες εμπειρίες, το καινούριο, το καινοτομικό, αυτό που θα τον κάνει να ψυχαγωγηθεί πραγματικά στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του. Και το γεγονός ότι η Nintendo δεν δείχνει να το αντιλαμβάνεται, την φέρνει αν μη τι άλλο σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι. Απόδειξη; Η άποψη των ίδιων των gamers για την press conference της, η απογοήτευση που τους διακατέχει.