To Al Emmo and the Lost Dutchman's Mine απευθύνεται κυρίως σε όσους έζησαν τη χρυσή εποχή της Sierra και αισθάνονται την έλλειψη των παιχνιδιών της, που αποκαλούνται «classic adventures». Διαθέτει μοναδικό χιούμορ και σατιρικές αναφορές απίστευτης έκτασης. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να το δει κάθε φίλος των adventure games και να το έχει ως σημείο αναφοράς απέναντι στα υπόλοιπα adventures που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια. Απόλυτο MUST.

Το παιχνίδι είναι η πρώτη εμπορική προσπάθεια της Himalaya Studios (Britney Brimhall και Christopher Warren). Πρόκειται για το ίδιο δίδυμο που δημιούργησε, το 2001, την Tierra Entertainment και μας έδωσε τα περίφημα remakes των King's Quest 1 και 2, για να μετονομαστεί, στις 10 Δεκεμβρίου 2003, σε AGD Interactive (το AGD βγαίνει από το Anonymous Game Developer), η οποία μας έδωσε πρόσφατα το πολύ εντυπωσιακό remake του Quest of Glory 2. Ειδικά η 29χρονη Αμερικανίδα που είναι η ψυχή και ο βασικός συντονιστής όλων των προσπαθειών, είναι πραγματικά το κάτι άλλο. Οσοι θέλετε να μάθετε περισσότερα γι' αυτή, διαβάστε την εξαιρετική συνέντευξη που έχει δώσει στο «Adventure Classic Gaming», ενώ στο προσωπικό blog της διαβάστε το άρθρο HIRED, είναι πραγματικά μοναδικό.

Σημειώστε πως το παιχνίδι κυκλοφορεί και σε μία ειδική Collector’s Edition, που περιέχει το παιχνίδι σε CD, το soundtrack της μουσικής του παιχνιδιού, επίσης σε CD, διάφορα extras συλλεκτικής αξίας τα οποία τυπώνονται και ένα ειδικό πιστοποιητικό πλακάτ που υπογράφεται από τους σχεδιαστές του παιχνιδιού. Τέλος, πρέπει να αναφερθούμε πως το 1989 είχε κυκλοφορήσει ένα adventure με τίτλο Lost Dutchman Mine, κυρίως στους υπολογιστές Amiga και Atari ST.

Ξεκινώντας την περιπέτεια

To παιχνίδι βασίζεται στις περιπέτειες ενός χαρακτήρα, του Al Emmo, που θα σας θυμίσει αμέσως τον πιο αναγνωρίσιμο χαρακτήρα των παιχνιδιών της Sierra, τον περίφημο Larry Laffer, που τόσο πολύ αγαπήσαμε όλοι εμείς, οι φίλοι των χιουμοριστικών adventures και μας λείπει πάρα πολύ, μια και έχουμε να τον δούμε από το 1996, που κυκλοφόρησε το Leisure Suit Larry 7: Love for Sail!

O Al Emmo είναι σχεδόν φτυστός ο Larry, 40άρης, παρθένος, που μένει με τους γονείς του, μέχρι που κάποια στιγμή αποφασίζει πως ήρθε επιτέλους η ώρα (για την ακρίβεια, πως δεν πάει άλλο) να βρει μία γυναίκα. Μέσω ενός περιοδικού για γνωριμίες, εντοπίζει την υποτιθέμενα κατάλληλη γι' αυτόν γυναίκα, την Ivanna Lottakash, και πάει να την βρει, έχοντας πει μόνο ένα «μικρό» ψέμα σχετικά με την ηλικία και την εμφάνισή του (χαρακτηριστική συμπεριφορά της πλειονότητας των αντρών). Φτάνοντας στην Anoriza, προφανής αναγραμματισμός της Αριζόνα, θα συμβούν τα απίστευτα.

Στο παιχνίδι ο Al Emo είναι ο απόλυτος γκαντέμης και όχι μόνο. Κάθε φορά που θα προσπαθεί να κάνει ένα βήμα για την έκφραση των συναισθημάτων του, συμβαίνει κάτι που τον στέλνει στα αζήτητα. Και μετά φτου και από την αρχή.
Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, ως η απόλυτη έκφραση του άτολμου ανθρώπου στο συναισθηματικό τομέα, δεν θα μπορέσει να εκφράσει ποτέ απευθείας τα συναισθήματά του στο πρόσωπο που τον ενδιαφέρει.

Η μεγάλη διαφορά με τα παιχνίδια του Larry είναι πως το setting του παιχνιδιού έχει μεταφερθεί στην άγρια Δύση. Στο adventure αυτό, με στυλ Φαρ Ουέστ, δεν θα βρείτε, όμως, πιστολίδι. Απλώς θα βιώσετε την αγωνία και τις περιπέτειες ενός άντρα που θέλει να βρει μία συντρόφισσα για τη ζωή του και, άθελά του, θα μπλέξει σε μία απίστευτη περιπέτεια, που έχει ως επίκεντρο την αναζήτηση ενός «χαμένου» μυθικού θησαυρού των Αζτέκων ιθαγενών της περιοχής. Ο μύθος αυτός βασίζεται στον πασίγνωστο θρύλο της περιοχής για το Lost Dutchman's Gold Mine.

Το κεντρικό σημείο αναφοράς του παιχνιδιού είναι το χιούμορ και η σάτιρα. Σχεδόν κάθε έκφραση στο παιχνίδι, κάθε διάλογος, κάθε κατάσταση, κάθε αναφορά, αποτελεί σάτιρα σε κάποιο άλλο γεγονός, πρόσωπο, κατάσταση ή και παιχνίδι. Οι σατιρικές αναφορές του παιχνιδιού είναι μοναδικής ποιότητας, πολύ καλοδουλεμένες, σε σημείο που οι περισσότερες να μην γίνονται άμεσα αντιληπτές από χρήστες που δεν διαθέτουν ευρύτερη παιδεία.

Το σενάριο και η εξέλιξή του δεν αποτελεί το επίκεντρο της περιπέτειας. Απλώς λειτουργεί βοηθητικά στο να αναδείξει την πολύπαθη προσωπικότητα του ήρωά μας και να προσφέρει μοναδικές στιγμές «εγκεφαλικού» χιούμορ και πραγματικής ψυχαγωγίας. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε πως το όνομα του Al Emmo παραπέμπει άμεσα σε μία τοποθεσία και σ' ένα ιστορικό γεγονός που αποτελούν σημεία αναφοράς στην ιστορία των ΗΠΑ, στο θάνατο του μεγάλου David Crockett με έναν τρόπο που θυμίζει ήρωες από τους δικούς μας απελευθερωτικούς αγώνες.

Φόρος τιμής στη Sierra

Tα γραφικά του παιχνιδιού τρέχουν σε ανάλυση 640x400 και είναι προοπτικής τρίτου προσώπου. Τα γραφικά του είναι καθαρά ψευδο-3D, όπως εξάλλου ήταν σε όλα τα πρώτα παιχνίδια της Sierra, στα οποία αποτίει φόρο τιμής. Κρίνοντάς τα ως τέτοια, τα γραφικά backgrounds των διάφορων τοποθεσιών είναι εξαιρετικά και αποδίδουν αυτό που θέλουν. Η μοναδική διαφωνία μου είναι η γραφική απόδοση των προσώπων των γυναικείων χαρακτήρων, που έχουν κάτι παράξενο και άγριο, σε πλήρη σχεδόν αντίθεση με τα πρόσωπα των αντρών. Ως κορυφαία στιγμή των γραφικών θεωρώ τα sequences σε στυλ κόμιξ, που συνδέουν τα διάφορα τμήματα της δράσης και σου επιτρέπουν να τα ξαναδείς όσες φορές θέλεις (εξαιρετική δυνατότητα).

H μουσική του παιχνιδιού είναι εξαιρετική και διατίθεται και σε ξεχωριστό soundtrack, για όποιον ενδιαφέρεται. Απαλή και μελωδική, βοηθάει πολύ στη δημιουργία μίας ιδιαίτερης ατμόσφαιρας. Οσοι θέλετε να πάρετε ένα μικρό δείγμα της, μπορείτε να επισκεφθείτε το site του παιχνιδιού και να ακούσετε την μουσική που παίζει στο background. Αποτελεί δουλειά του Quest Studios των Tom και Dianne Lewandowski. Βρήκα τις φωνές των διάφορων χαρακτήρων πολύ καλές, κάτι που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση για ένα παιχνίδι με περιορισμένο budget. Δείχνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τι μπορεί να επιτύχει ακόμη και στον τομέα αυτό μία παθιασμένη ομάδα ανθρώπων. Ειδικά ο αφηγητής είναι εκπληκτικός, ενώ γενικά το λεγόμενο Lip synch είναι σχεδόν τέλειο. Το παιχνίδι είναι φτιαγμένο με τη version 2 του Adventure Game Studio (ΑGS) του Chris Jones. Οσοι ενδιαφέρεστε, σημειώστε πως η τελευταία έκδοση του AGS κυκλοφόρησε στις 4 Ιουλίου και είναι η 3.0.2 SP1.

Το interface του είναι πολύ λειτουργικό εκτός από ένα-δύο σημεία που απαιτούν άμεση δράση. Πηγαίνοντας τον κέρσορα στην πάνω αριστερή γωνία των γραφικών, εμφανίζεται ένα panel που περιέχει τα Settings, About, Help, Save & Restore. Το Settings είναι το παλιό menu των παιχνιδιών της Sierra και περιέχει και το κανονικό Quit του παιχνιδιού. Από το σημείο που θα βρεις έναν λευκό χάρτη και μετά, στην κάτω αριστερή γωνία των γραφικών θα εμφανίζονται οι 5 κεντρικές τοποθεσίες του παιχνιδιού, με την προϋπόθεση πως τις έχεις επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά (άρα «ανακαλύψει»), αλλά και βρίσκεται σε ανοικτές περιοχές (δρόμους κ.λπ.), μια και μέσα σε σπίτια ή κλειστούς χώρους ο χάρτης δεν λειτουργεί.

Πηγαίνοντας τον κέρσορα στην πάνω δεξιά γωνία των γραφικών εμφανίζονται οι επιλογές Eye, Hand, Mouth και Inventory. Τα εικονίδια αυτά εμφανίζονται κυκλικά και με το δεξί πλήκτρο του mouse (το inventory αντιστοιχεί στο επιλεγμένο κάθε φορά αντικείμενο), ενώ το μεσαίο πλήκτρο του mouse ή το πλήκτρο Tab ανοίγει το inventory στο κάτω μέρος της οθόνης. Με το πλήκτρο F5 ενεργοποιείς ΑΜΕΣΑ το panel των Saves, και με το πλήκτρο F7 το panel του Load. Με το Escape προσπερνάς κάθε animation, ενώ εδώ το πιο σημαντικό είναι πως αν κινείσαι και πατήσεις αυτό το πλήκτρο, πηγαίνεις αμέσως στον τελικό προορισμό σου (εξαιρετικά χρήσιμο και πρέπει να το ενσωματώσουν και άλλες εταιρείες). Τέλος, κάνεις Quit ΑΜΕΣΑ, πατώντας ταυτόχρονα τα πλήκτρα Ctrl και Q.

Ο κέρσορας του παιχνιδιού είναι ο κλασικός της Sierra, τουλάχιστον για μία σημαντική περίοδο, όπου ξεχωρίζει από μία μικρή άσπρη τελεία που περιέχει. Αυτή καθορίζει το ακριβές σημείο στο οποίο πρέπει να κάνεις κλικ σε κάθε hotspost που σε ενδιαφέρει. Το manual του παιχνιδιού, αν και μικρό, θυμίζει αρκετά από τα manuals των παλιών παιχνιδιών. Τα saves λειτουργούν ικανοποιητικά και μπορείς να κάνεις μέχρι και 50, ενώ αν δεν κάνω λάθος, το menu της Sierra επέτρεπε μέχρι 20 το πολύ.

Σάτιρα και γρίφοι

H ατμόσφαιρα του παιχνιδιού είναι από εξαιρετική ως απίστευτη, θα σας μαγέψει μετά από περίπου δέκα λεπτά παιχνιδιού και αφού αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε καλύτερα τον κόσμο του παιχνιδιού. Το χιούμορ του παιχνιδιού είναι καταλυτικό. Σατιρίζει σχεδόν τα πάντα, με ένα έξυπνο, καθαρά εγκεφαλικό χιούμορ. Οι αναφορές που κάνει σε παιχνίδια, χαρακτήρες, ταινίες τηλεοπτικές σειρές, καταστάσεις και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, είναι αμέτρητες. Κορυφαίες στιγμές αυτού του χιούμορ και των αναφορών είναι χωρίς αμφιβολία η μοναδική σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ του Al Emmo και του αφηγητή (narator) του παιχνιδιού, που φτάνει σε ακραίες εκρήξεις, δημιουργώντας πρωτότυπες και ανεκδιήγητες στιγμές και διαλόγους.

Η δράση του περιλαμβάνει 9 κεφάλαια, τα ACT 1 - Dude, Where's Your Train?, ACT 2 - Enemy of the Date, ACT 3 - Shallow Al, ACT 4 - The Torn Identity, ACT 5 - Free Billy, ACT 6 - Indian, a Stone, and the Last Town Raid, ACT 8 - The Exterminator - Rise of the Termites, ACT 8 - Bridges, Stones, Diaries και ACT 9 - The Peraltos. Η ανοιχτή και χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς δράση του Al Emmo and the Lost Dutchman's Mine είναι η κορυφαία που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια σε παιχνίδια του είδους, μαζί, φυσικά, με τo King's Quest 4, που κατά τη γνώμη μου παραμένει σημείο αναφοράς στον τομέα της ανοιχτής, μη ευθύγραμμης δράσης. Από την αρχή του παιχνιδιού μπορείς να επισκεφθείς σχεδόν όλες τις τοποθεσίες. Μερικές παραμένουν «κλειστές» μέχρι να μάθεις συγκεκριμένες πληροφορίες γι' αυτές, αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσικό. Η μοναδική διαφωνία μου βρίσκεται σε μερικά κομμάτια δράσης που έχουν χρονικό περιορισμό.

Αυτό που με γοήτευσε στο παιχνίδι, είναι ο μοναδικός σχεδιασμός της δράσης του, τον οποίο θεωρώ κυριολεκτικά κορυφαίο. Τίποτε δεν είναι «ξεκάρφωτο», όλα αλληλοσυνδέονται και έχουν μία εξήγηση. Το χιούμορ του παιχνιδιού διαπερνά όλες τις πλευρές της δράσης του - τι να αναφέρω στον τομέα αυτό: τις σκηνές στο δωμάτιο με τον αντίζηλό σου, τον τρόπο που βρίσκεις να οδηγείς το μουλάρι σου, τον ανεπανάληπτο υπάλληλο του ταχυδρομείου που είναι κορυφαίος ειδικός στην κρυπτογράφηση και τόσα άλλα. Γενικά, οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι εξαιρετικοί και σχεδόν όλοι έχουν μία εξέλιξη στην πορεία του παιχνιδιού, απόλυτα δεμένη με τη γενικότερη δράση, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τον πιανίστα και τον ινδιάνο.

Οι γρίφοι του αφορούν σχεδόν αποκλειστικά στη χρήση αντικειμένων, εκτός από ένα slider puzzle, έναν γρίφο όπου πρέπει να φτιάξεις ένα ποτό, και προς το τέλος, όπου πρέπει να απαντήσεις σε ένα test 5 ερωτήσεων, εκ των οποίων μερικές έχουν σχέση με το παιχνίδι, αλλά άλλες όχι. Οι περισσότεροι γρίφοι είναι απόλυτα λογικοί και συνοδεύονται από αρκετά hints όσον αφορά στο τι πρέπει να κάνεις, αλλά και εδώ υπάρχουν ευτυχώς μερικές - ελάχιστες εξαιρέσεις. Ποιος, όμως, είναι τέλειος και μπορεί να καλύψει τα πάντα;

Το φινάλε του παιχνιδιού είναι εξαιρετικό, ακόμη και σ' αυτό υπάρχουν σημαντικές ανατροπές. Το καλό είναι πως υπόσχονται συνέχεια του παιχνιδιού, ενώ σου επιτρέπουν να κάνεις export ένα αρχείο για μελλοντική χρήση, κάτι που ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω σε τι χρησιμεύει, αλλά καλού-κακού το έχω καλά φυλαγμένο.

Ολοκληρώνοντας και κατανοώντας πως το χιούμορ του παιχνιδιού δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά και πως αυτό καθαυτό το παιχνίδι μπορεί να μην ενθουσιάσει τους οπαδούς των σύγχρονων games, το συνιστώ σε όλους, μια και πρόκειται για ένα μοναδικό επίτευγμα, ένα σπάνιο διαμάντι στο χώρο του gaming, που αντίστοιχά του, δυστυχώς, δεν κυκλοφορούν πια, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις...