Από τον Αύγουστο του 2005 η παγκόσμια gaming κοινότητα αφουγκραζόταν τις κινήσεις του Chris Taylor, ενός εκ των σημαντικότερων game designers στον κόσμο και δημιουργού των μεγάλων επιτυχιών, Total Annihilation και Dungeon Siege. Εκείνη την εποχή, ο Taylor δήλωσε επίσημα ότι η εταιρεία του, Gas Powered Games, αναπτύσσει μανιωδώς το Supreme Commander, ένα φουτουριστικό RTS που παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με το Total Annihilation. Μετά από αναμονή 2 χρόνων, το παιχνίδι ολοκληρώθηκε και όπως αποδείχθηκε, είναι 10 φορές καλύτερο του προκατόχου του.

Το παιχνίδι τοποθετείται χρονικά στο ζοφερό μέλλον μίας ανθρωπότητας που έχει κατορθώσει να επεκταθεί σε όλο το σύμπαν, χωρίς να καταφέρει όμως να λύσει τα προβλήματά της. Οι διαστημικές αποικίες που δημιουργεί η ανεξέλεγκτη επέκταση, αναπτύσσουν αποσχιστικές τάσεις από την κεντρική εξουσία και δεν αργεί να ξεσπάσει ένας συμπαντικός εμφύλιος πόλεμος που διαρκεί 1.000 χρόνια, ισοπεδώνοντας την γήινη αυτοκρατορία. Σε μία ύστατη προσπάθεια της ανθρωπότητας να ενώσει τα απομεινάρια της κάτω από μία ενιαία διοίκηση, δημιουργείται η UEF (United Earth Federation). Η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς φέρνουν στο προσκήνιο 2 ακόμη φατρίες, τους βιονικούς Cybrans και τους μυστικιστικούς Aeon. Οι Cybrans είναι ένα έθνος από cyborgs που δημιούργησε η μεγαλοφυΐα του Dr Brackman, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν από τη γενοκτονία που τους επιφυλάσσει η ανθρωπότητα. Οι Aeon είναι οι απόγονοι μίας εξαφανισμένης εξωγήινης φυλής και η ατζέντα τους περιλαμβάνει τον εξαγνισμό ολόκληρου του σύμπαντος με την βοήθεια του The Way, του μυστικιστικού τρόπου ζωής τους.

Ο Supreme Commander είναι η κεφαλή κάθε στρατού. Οι λειτουργίες του θα θυμίσουν σε πολλούς τους commanders της σειράς RTS, Warhammer 40.000: πέραν της δυνατότητάς του να κατασκευάσει οποιοδήποτε κτήριο, ο commander μας έχει τη δυνατότητα αναβάθμισης των άνω μηχανικών τμημάτων του, προσθέτοντας ενεργειακές ασπίδες, ισχυρότερα λέιζερ για να κόβει τη λαμαρίνα των εχθρικών οχημάτων σαν βούτυρο, τηλεμεταφορείς για να διανύει μεγάλες αποστάσεις κ.ο.κ. Η απόκτηση του υπερσύγχρονου εξοπλισμού για τον commander μας προϋποθέτει τεράστιες ποσότητες ενέργειας και mass για το χρονικό διάστημα που θα διαρκέσει η αναβάθμισή του. Τι σημαίνει αυτό; Ποτέ δεν αναβαθμίζουμε τον commander χωρίς να έχουμε μεγάλα αποθέματα από resources. Αν κάνετε αυτό το λάθος, η οικονομία σας θα βουλιάξει για μερικά λεπτά, η παραγωγή θα επιβραδυνθεί θεαματικά και, σε περίπτωση εχθρικής επίθεσης, δεν θα έχετε τη δυνατότητα να ανανεώσετε γρήγορα τις κατεστραμμένες μονάδες. Η καταστροφή του αντίπαλου commander είναι ένα από τα σημαντικότερα ζητούμενα για έναν πολύ απλό λόγο: ο commander είναι μία κινούμενη πυρηνική βόμβα. Αν τον τσακίσουμε, προκύπτει μία εντυπωσιακή πυρηνική έκρηξη που μπορεί να καταστρέψει ολοσχερώς ολόκληρη βάση! Συν τοις άλλοις, η απώλεια του εχθρικού commander αποσυντονίζει τον εχθρό και μας χαρίζει γρήγορα τη νίκη.

Η οικονομία αποτελεί το πιο νευραλγικό τμήμα του gameplay, γι’ αυτό οι δημιουργοί του μας παράσχουν ασταμάτητα ποταμό πληροφοριών γύρω από την εξέλιξή της. Βλέπουμε ανά πάσα στιγμή την αναλογία μεταξύ εξόδων και εσόδων σε ενέργεια και mass – τα resources του παιχνιδιού – κανονίζοντας έτσι τα οικονομικά μας για να είναι πάντα το ταμείο μας με θετικό πρόσημο. Η οικονομία μας είναι ελαστική και ρεαλιστική.

Μπορούμε οποτεδήποτε να ξεκινήσουμε την παραγωγή Χ αριθμού μονάδων που μπορεί να κοστίζουν άπειρο mass και ενέργεια, χωρίς να περιμένουμε 10 ώρες μέχρι να μαζέψουμε το απαραίτητο ποσό, στην ουσία, λοιπόν, ξεκινάμε με δανεικά resources. Εχοντας υπερβεί τη δύναμη του «πορτοφολιού» μας, η παραγωγή κινείται με απελπιστικά αργούς ρυθμούς, κινείται όμως και μας δίνει το περιθώριο να κατασκευάσουμε mass extractors-fabricators και power generators για να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Μόλις συμβεί αυτό, η παραγωγή επανέρχεται στους κανονικούς ρυθμούς και το σπουδαιότερο, ξεκινάμε έχοντας ήδη κατασκευάσει ένα ποσοστό της μονάδας ή των κτηρίων που θέλαμε, με αποτέλεσμα να επιταχύνεται σημαντικά η ολοκλήρωση τους. Πρωταρχικός στόχος μας είναι να καταλάβουμε με τον commander ή κάποιον engineer όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του χάρτη και στη συνέχεια να τις προστατεύσουμε από ξαφνικές επιθέσεις. Οσο αυξάνονται τα οικονομικά μεγέθη μας, τόσο αυξάνεται η δυνατότητά μας να κατασκευάζουμε μεγαλύτερες βάσεις, πολυπλοκότερες μονάδες και στην ουσία, έναν παντοδύναμο στρατό.

Το παιχνίδι είναι πατροπαράδοτα mission based και εκεί είναι που αγγίζει πραγματικά την τελειότητα σε σχέση με τους ανταγωνιστές του. Στις απολαυστικές καινοτομίες του περιλαμβάνεται η διχοτόμηση των αποστολών σε υπο-αποστολές που προκύπτουν με την ολοκλήρωση του προηγούμενου objective. Στην αρχή κάθε αποστολής, στον gamer είναι ορατή μόνο μία μικρή «φέτα» του συνολικού χάρτη, η οποία καλύπτει την περιοχή όπου βρίσκονται οι πρώτοι στόχοι μας. Αφού τους ολοκληρώσουμε, ο χάρτης μεγεθύνεται, νέες περιοχές ανοίγουν, τεράστιες μάζες εχθρικών στρατευμάτων μπαίνουν στο παιχνίδι και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αναπροσαρμόσουμε τη στρατηγική μας στις νέες συνθήκες. Το στοιχείο του αιφνιδιασμού και της διαρκούς απειλής πάνω από τα κεφάλια μας δημιουργεί απίστευτη ένταση. Ποτέ δεν γνωρίζουμε προκαταβολικά ποιο μέρος του χάρτη θα ανοίξει, από πού θα μας επιτεθούν οι εχθρικές δυνάμεις και ποια τακτική θα ακολουθήσουν – εναέρια επίθεση, μπαράζ βομβαρδισμών από πλοία .κ.ο.κ. – με αποτέλεσμα να είμαστε υποχρεωμένοι να καλύπτουμε όλες τις πλευρές της βάσης μας, να απλώνουμε τις δυνάμεις μας σε σχήμα ανοιχτής βεντάλιας στο χάρτη και, φυσικά, να οχυρώνουμε τους mass extractors και τα hydrocarbon plants. Οι strategy fans πρέπει να ξεχάσουν τη σταδιακή αύξηση της δυσκολίας στα παλιότερα RTS και την τοποθέτησή μας απέναντι σε δύο αντιπάλους ταυτόχρονα μόνο στις τελευταίες αποστολές. Στο Supreme Commander αντιμετωπίζουμε σχεδόν σε κάθε επίπεδο και τις 2 αντίπαλες φατρίες, τσακίζοντας διαδοχικά τις δυνάμεις τους και συχνά βοηθώντας τον ένα ενάντια στον άλλο, αποδυναμώνοντάς τους έτσι πριν τους λιανίσουμε. Πέφτει χοντρό γέλιο την ώρα που κάνουμε ντου σε μία βάση, π.χ., των Cybrans και ξαφνικά βλέπουμε την αεροπορία της UEF να επιτίθεται και να μας βοηθά στο καταστροφικό μας έργο.

Η προσαρμοστικότητα δεν επιβάλλεται μόνο στην άμυνα, αλλά και στην επίθεση. Ξεχάστε τις εποχές που κατασκευάζατε την ισχυρότερη μονάδα που προσέφερε το εκάστοτε επίπεδο, μαζεύατε το στρατό σας μπουλούκι και κάνατε frontal assault στον εχθρό: στο Supreme είμαστε υποχρεωμένοι όχι μόνο να μάθουμε τις δυνατότητες και τις αδυναμίες των μονάδων μας, αλλά και να χρησιμοποιούμε στρατιές που τις περιέχουν όλες, διότι σε αντίθετη περίπτωση δεν πρόκειται να καταστρέψουμε ούτε ένα turret! Ας υποθέσουμε ότι εξαπολύουμε επίθεση με μία μάζα από artillery και tank units. Ο όγκος των δυνάμεών μας ενδέχεται να μας επιτρέψει να τσακίσουμε την επίγεια αντίσταση των εχθρών και να φτάσουμε σε απόσταση βολής από τα κτήριά του. Ξαφνικά ένα σμήνος από βομβαρδιστικά σκεπάζει τον ουρανό και μία βροχή από βόμβες σαρώνει τις δυνάμεις μας. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο γρήγορα μπορούν να μετατραπούν σε παλιοσίδερα οι ορδές σας από ένα ολιγόλεπτο air strike, οπότε η παρουσία αντιαεροπορικών επιβάλλεται, αν επιθυμείτε να έχετε την παραμικρή πιθανότητα επιτυχίας.

Οι τρεις φυλές του παιχνιδιού χρησιμοποιούν δυνάμεις παραπλήσιας δυναμικότητας και αισθητικής μέχρι το Tech level 2 και από κει και πέρα αρχίζει η διαφοροποίησή τους ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε φυλής. Σε επίπεδο στρατηγικής, οι τρεις αντίπαλοι είναι φαινομενικά ισοδύναμοι μέχρι κάποιο σημείο, στην πράξη, όμως, ο καθένας τους παρουσιάζει κλίση προς ένα συγκεκριμένο σώμα στρατού. Τρανό παράδειγμα οι Aeon και το τρομερό ναυτικό τους. Μία ομάδα από attack boats, frigates και submarines είναι ικανή να κατεδαφίσει ολόκληρη βάση σε λίγα λεπτά. Στον αντίποδα βρίσκονται οι επίγειες στρατιές της UEF, που έχουν τον πρώτο λόγο στις χερσαίες επιθέσεις και η αεροπορία των Cybrans, που τους βοηθά να επεκτείνουν την κυριαρχία των cyborgs, αποψιλώνοντας ολόκληρες περιοχές με «τάπητες» βομβών. Τα experimental units ή αλλιώς υπερμονάδες είναι το κερασάκι στην τούρτα της πολεμικής απόλαυσής μας. Κοστίζουν άπειρα resources και πρέπει να αγγίξουμε το Tech level 4 για να μπορέσουμε να τα κατασκευάσουμε, αλλά η χρησιμότητα τους είναι καίρια. Η προσωπική προτίμησή μου είναι το The Czar, ένας ιπτάμενος δίσκος επηρεασμένος από τα σκάφη του Independence Day. Σε πρώτη φάση λειτουργεί σαν «αεροπλανοφόρο», φιλοξενώντας στο εσωτερικό του σμήνη από αεροσκάφη, τα οποία μπορούμε να εξαπολύσουμε στις δυνάμεις του εχθρού. Φτάνοντας πάνω από εχθρικά κτίσματα, το The Czar ξεδιπλώνει την πραγματική δύναμή του, εξαπολύοντας από το κάτω τμήμα του μία ενεργειακή ακτίνα που αφανίζει τα πάντα.

Ο χρόνος παίζει κρίσιμο ρόλο στη δράση και πρέπει να μάθετε να τον αξιοποιείτε προς όφελός σας. Η χρησιμοποίηση του pause key μάς επιτρέπει να σχεδιάσουμε την πορεία των μονάδων μας και τις επόμενες κατασκευαστικές κινήσεις μας, ενώ η αυξομείωση της ταχύτητας με τα +, - πλήκτρα του numeric keypad πρέπει να χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις περιστάσεις. Αν, π.χ., θέλουμε να κατασκευάσουμε γρήγορα μονάδες και κτήρια, επιταχύνουμε το παιχνίδι, με την προϋπόθεση βέβαια να μην απειλούμαστε άμεσα από εχθρικές δυνάμεις. Στην περίπτωση που μας επιτίθενται, επιβραδύνουμε τα πράγματα, για να δώσουμε με την ησυχία μας τις σωστές εντολές και να γλιτώσουμε μία πιθανή ήττα.

Η A.I. των αντιπάλων στο SC δημιουργεί πραγματική επανάσταση στο είδος και μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε όλες τις διαβαθμίσεις του παίζοντας ένα από τα skirmish scenarios. Οι εν λόγω αποστολές υποστηρίζουν μέχρι 8 παίκτες και διεξάγονται σε μία μεγάλη ποικιλία από τερέν - ηφαιστειογενείς περιοχές, παραθαλάσσιες, πολικές κ.λπ. Αντί να επιλέξουμε τη φυλή του αντιπάλου μας, επιλέγουμε από μία λίστα διαφορετικών αντίπαλων A.I. Εκτός από τα Normal, Challenge και Supreme A.I. που αντιστοιχούν σε easy, medium και hard επίπεδα δυσκολίας, έχουμε τα Horde, Balanced και Tech A.I. Στο πρώτο, ο υπολογιστής επιτίθεται κατά κύματα με μεγάλες μάζες στρατού, στο δεύτερο επιτίθεται συχνά, αλλά ασχολείται και με την αύξηση του Tech level του, ενώ στο τρίτο περιμένει να φτάσει στο μέγιστο Tech level για να επιτεθεί.

Η graphic engine του παιχνιδιού είναι πρωτότυπη κατασκευή της Gas Powered Games και πραγματοποιεί θαύματα in game. Στην απεικόνιση των μονάδων και των κτηρίων έχει προσεχθεί η παραμικρή λεπτομέρεια. Με εντυπωσίασαν οι νανομηχανές που χρησιμοποιεί ο commander των Cybrans για να κατασκευάζει κτήρια, η μορφή υγρού μετάλλου στα πρότυπα του T–1000 στο Terminator 2 που έχουν οι κατασκευές των Aeon την ώρα που δημιουργούνται, το πυρηνικό μανιτάρι που μετατρέπει σε αποκαΐδια τη βάση του εχθρού κ.λπ. Απίθανη είναι η διαστρωμάτωση του εδάφους που δημιουργεί το zoom in και zoom out, οι εναλλαγές του ήχου ανάλογα με το επίπεδο ζουμαρίσματος, η πυροτεχνική διάσταση του game – εκρήξεις, πυρά -, ο φωτισμός και το απαλό animation της θάλασσας κ.λπ.

Παρά την υψηλή και εξαιρετικά απρόβλεπτη A.I. που έχουν κατασκευάσει οι δημιουργοί του SC, το παιχνίδι έχει πρόβλημα στο pathfinding. Στην περίπτωση των εναέριων και των επίγειων μονάδων δεν παρουσιάζει πρόβλημα, αλλά στις ναυτικές μονάδες των Aeon παρατηρήθηκαν απαράδεκτα φαινόμενα. Δημιουργώντας έναν στόλο από ετερόκλητα σκάφη και στέλνοντας τα προς ποικίλους εχθρικούς στόχους, έβλεπα τα attack boats να οπισθοχωρούν ή να μην κουνιούνται καθόλου, τα submarines να περιφέρονται σαν… μεθυσμένα στο χάρτη και τα frigates να πλησιάζουν δειλά-δειλά το στόχο και να τον πλήττουν! Αλλάζοντας τακτική και στέλνοντας κάθε κατηγορία σκαφών ξεχωριστά, παρατήρησα την άμεση ανταπόκρισή τους στις εντολές και τη γρήγορη διεκπεραίωση των objectives. Ενα σημαντικό τεχνικό ζήτημα είναι και η πτώση των frames σε περιπτώσεις μαζικών συγκρούσεων και το οπτικό μπάχαλο που αντιμετωπίζουμε. Βλέπουμε τα πυρά να ξεπηδάνε από κάθε κατεύθυνση, τα σκάφη μας να πηγαίνουν με ελάχιστα frames per second, ακόμη και αν βλέπουμε το χάρτη στο απόλυτο zoom out, το παιχνίδι να χωλαίνει γενικότερα μέχρι να επανέλθει στην πρότερη κατάστασή του. Ενας τρόπος για να περιορίσετε το χάσιμο frames είναι να απενεργοποιήσετε το firewall που έχετε τοποθετημένο στον υπολογιστή σας, γιατί παρατήρησα ότι επιδεινώνει τρομερά τα πράγματα στην πτώση των frames. Φροντίστε να έχετε τους τελευταίους drivers της κάρτας σας και ένα εξαιρετικά γερό σύστημα για να το παίξετε – δοκίμασα το παιχνίδι σε dual core 3.7, με 2GB RAM και κάρτα X1800 με 512ΜΒ -. Τα παραπάνω συνέβησαν σε ανάλυση 1.024x768 στα 75Hz χωρίς να έχω ενεργοποιήσει το anti–aliasing, αλλά συνέβαιναν σπάνια έτσι μπορεί να ευθύνεται και το ότι ο κώδικας δεν είναι ακόμη ολοκληρωμένος.

Δυστυχώς, ο κώδικας του SC που έπεσε στα χέρια μας ήρθε με απίστευτη καθυστέρηση με αποτέλεσμα να μην το έχω όσο καιρό θα ήθελα για να το λιώσω. Γι’ αυτό το λόγο δεν αναφέρθηκα καθόλου σε αρκετές πτυχές του game, κατά συνέπεια η βαθμολογία που του βάζω είναι κατά προσέγγιση με προοπτική ανόδου ή πτώσης ανάλογα με την απόδοσή του στα προαναφερθέντα πράγματα και άλλες ίσως λεπτομέρειες – multiplayer - που δεν πρόλαβα να ανακαλύψω, διότι το Supreme Commander είναι από τα πλέον πολυδιάσταστα strategy games που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ.