Το νέο μέλος της οικογένειας των Anno μας προσκαλεί να κτίσουμε και να εξαπλώσουμε τον κόσμο μας σε καινούργια μέρη στα παράλια της Καραϊβικής, σε νέα νησιά, ανεξερεύνητες περιοχές και να ξυπνήσουμε τον εξερευνητή (αλλά και τον πειρατή!) μέσα μας.

Ας δούμε λοιπόν το σενάριο αυτού του τίτλου (αν και μάλλον χαμένος κόπος, μια και ουσιαστικό σενάριο δεν υπάρχει). Στο παιχνίδι αναλαμβάνουμε το ρόλο ενός νέου θαλασσοπόρου και κυβερνήτη, ο οποίος πρέπει να εξερευνήσει τα παράλια της Καραϊβικής και να αναπτύξει αποικίες πάντοτε στο όνομα του βασιλιά–βασίλισσάς του. Οπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει κανένα βαθύ ή πολύπλοκο σεναριακό υπόβαθρο, όπως σε άλλους ανάλογους τίτλους. Εδώ τα πράγματα είναι πολύ απλά: πρέπει να φτιάξουμε αποικίες και να εξαπλωθούμε στον εκάστοτε χάρτη.

Και αν αυτό σας φαίνεται απλό, αν ασχοληθείτε λιγάκι με το gameplay, θα καταλάβετε ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα, το αντίθετο μάλιστα.

Ας ξεκινήσουμε με το κεντρικό μενού του παιχνιδιού, μέσα από το οποίο μπορούμε είτε να παίξουμε μία απλή αποστολή είτε να αναλάβουμε μία από τις 10 έτοιμες που έχει το παιχνίδι. Ουσιαστικά δεν υπάρχει κανένα campaign, αλλά η standalone αποστολή που παίζουμε αρκεί και περισσεύει, μια και είναι πολύ ανοικτή και έχει διάφορους τρόπους για να κερδίσουμε. Παρόμοια με το Civilization, για να κερδίσουμε, πρέπει να πετύχουμε κάποιους στόχους, είτε οικονομικούς, είτε πληθυσμιακούς, είτε απλώς να κυριέψουμε τα πάντα. Σε αντίθεση, βέβαια, με τον τίτλο που προανέφερα, δεν υπάρχει κανένας χρονικός περιορισμός. Μπορείτε να εξαπλώνετε την κυριαρχία σας εσαεί – αν αντέξετε, βέβαια.

Το tutorial του παιχνιδιού είναι πάρα πολύ καλό. Απλό και πολύ συγκεκριμένο, θα σας μάθει σχεδόν όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να ξεκινήσετε τις εξερευνήσεις σας στην Καραϊβική. Επειτα από περίπου μιάμιση ώρα, θα μπορείτε να παίξετε το παιχνίδι χωρίς πρόβλημα, αφού η εξοικείωση με τον έλεγχο του παιχνιδιού είναι πολύ γρήγορη. Το interface είναι καλοφτιαγμένο και δεν θα μπλέξετε με πολύπλοκα μενού και παραθυράκια. Ολα είναι απλά.

Ξεκινάτε λοιπόν την αποικία σας με μία αποθήκη και σιγά-σιγά εξαπλώνεστε. Φτιάχνετε city centers, ξυλουργεία, ψαράδικα, φάρμες με πρόβατα και επεξεργαστές μαλλιού και γενικά σιγά- σιγά "αυξάνεσθε και πληθύνεσθε". Οσο μεγαλώνει η αποικία σας τόσο μεγαλώνουν και οι ανάγκες των πολιτών σας. Και αν δεν βρίσκετε τις πρώτες ύλες για να ικανοποιήσετε τις ανάγκες τους, τότε είτε πρέπει να κάνετε κάποια αποικία σε γειτονικό νησί που διαθέτει αυτές τις πρώτες ύλες είτε να τις αγοράσετε από κάποιον περιπλανώμενο έμπορο.

Βλέπετε, το gameplay είναι έτσι φτιαγμένο ώστε ποτέ να μην είναι όλες οι πρώτες ύλες σε ένα νησί. Οχι, κύριοι, πρέπει να ψάξετε να βρείτε κάποιο νησί με τα καλούδια που θέλετε ή να πληρώσετε για να τα αγοράσετε. Και αν έχετε τα χρήματα να τα αγοράσετε, όλα βαίνουν καλώς. Αν είναι ευτυχισμένοι οι κάτοικοί σας, θα σας δώσουν τους φόρους που τους ζητάτε και θα χαμογελάνε κιόλας! Αλλά αν πρέπει να πάρετε τις πρώτες ύλες από κάποιο άλλο νησάκι, τα πράγματα "σκουραίνουν". Και λέω "σκουραίνουν", γιατί συνήθως οι πρώτες ύλες που ζητάτε είναι πάντοτε υπό την κυριαρχία ενός αντιπάλου. Και βέβαια, καλά μαντέψατε – πρέπει να τον βγάλουμε από τη μέση για να πάρουμε τα καλούδια για τον εαυτό μας!

Σε αυτό το σημείο βρίσκεται κατά τη γνώμη μου και το μειονέκτημα του παιχνιδιού. Ενώ όλα πηγαίνουν καλά και φτιάχνεις την πόλη σου και την αποικία σου μια χαρά... τσουπ! εμφανίζεται από το πουθενά ένας άλλος και σου παίρνει τις πρώτες ύλες. Τότε πρέπει να φτιάξεις όπλα, να μαζέψεις στρατό και πλοία για να τον πολεμήσεις. Αν ήθελα να πολεμήσω, θα έπαιζα Age of Empires! Αλλωστε, οι μάχες δεν είναι και τόσο συναρπαστικές ούτε τίποτε ιδιαίτερο. Μάλλον για να μου σπάσουν τα νεύρα το έκαναν.

Καλύτερα θα ήταν να μείνει ο χαρακτήρας των μαχών στο παιχνίδι αλλά να είχε την εποπτεία του κάποιος στρατηγός (τον οποίο βεβαίως ελέγχει ο υπολογιστής!), ο οποίος θα μας έδινε αναφορά για τις ανάγκες του στρατού, την πρόοδο στον πόλεμο με τον εχθρό κ.λπ. για να επικεντρωθούμε στη συγκέντρωση πρώτων υλών και στην ικανοποίηση των πολιτών μας, που είναι άλλωστε και το ζουμί του παιχνιδιού (αλλά και οποιουδήποτε άλλου city sim).

Γραφικά

Στον τομέα αυτό πρέπει οπωσδήποτε να δώσω συγχαρητήρια στη Related Designs για την πραγματικά εξαίσια δουλειά. Τα τοπία είναι αντάξια της Καραϊβικής και δημιουργούν μία "πειρατική" ατμόσφαιρα. Τα μοντέλα των τοπίων είναι αρκετά λεπτομερή. Ρίξτε μία ματιά στη θάλασσα και θα καταλάβετε. Αν και το εισαγωγικό βιντεάκι είχε μερικά κολληματάκια, στο παιχνίδι ευτυχώς δεν υπήρχαν. Τα μοντέλα των κτηρίων είναι πολύ ωραία σχεδιασμένα, όπως και οι περισσότερες μονάδες. Η κίνηση των μονάδων είναι ομαλότατη, κάτι που θα καταλάβουν καλύτερα όσοι έχουν αρκετά καλό μηχάνημα, μια και οι απαιτήσεις του παιχνιδιού είναι αρκετά μεγάλες. Πολύ ωραίος είναι και ο σχεδιασμός των μενού και γενικά όλου του interface, χωρίς πολλές φανφάρες και επικεντρωμένο στη διευκόλυνση του παίκτη.

Ήχος

Ο ήχος στο παιχνίδι δεν είναι ενοχλητικός, είναι σχετικά ευχάριστος, υπάρχουν αρκετά ωραία μοτίβα, αλλά μετά από μερικές ώρες καταντάει κουραστικός. Ολες οι κινήσεις και εκφωνήσεις των μονάδων στο παιχνίδι είναι πολύ καλοδουλεμένες και αρκετά αληθοφανείς. Οι φωνές που δάνεισαν οι ηθοποιοί στους χαρακτήρες του παιχνιδιού (ειδικά στο tutorial) είναι άψογες, με την κατάλληλη προφορά (μου αρέσει ειδικά η αγγλική προφορά της βασίλισσας).

Επίλογος

Για να συνοψίσουμε, το παιχνίδι θα γινόταν μεγάλη επιτυχία, αν δεν είχε αυτές τις μάχες. Εντάξει, δεν ανακάλυψε και την Αμερική – δηλαδή δεν είδαμε σπουδαίες καινοτομίες και ένα κουμπί που αυξάνει τη ροή του χρόνου θα ήταν σίγουρα καλοδεχούμενο, αλλά αν ψάχνετε ένα παιχνίδι εξερεύνησης και εξομοίωσης κατασκευής πόλεων (city sim), δεν σας πειράζουν μερικές μάχες κατά την εξερεύνηση και θέλετε να κάνετε και λίγο τον Μαγγελάνο, τότε μην ψάχνετε αλλού: το Anno 1701 A.D. είναι για εσάς.