Δεν ξέρω για εσάς, εμένα πάντως πάντοτε μου άρεσαν τα tennis ως video games. Θυμάμαι μάλιστα τότε που είχε πρωτοβγεί στα γνωστά και μη εξαιρετέα "ουφάδικα" το Virtua Tennis, πόσο είχα "ταΐσει" το μηχάνημα. Και, βέβαια, όταν βγήκε το εν λόγω παιχνίδι στους υπολογιστές, δεν το σκέφτηκα και το αγόρασα αμέσως. Το κακό είναι πως έκτοτε, δεν είχαμε κάποιο αντίστοιχο παιχνίδι για να αναθερμάνει το ενδιαφέρον μας για το δημοφιλές άθλημα, έτσι αναγκαστήκαμε να αρκεστούμε σε ό,τι είχαμε. Φέτος, όμως, είχαμε ένα διπλό “smash”, αφού κυκλοφόρησαν όχι ένα, αλλά δύο παιχνίδια τένις, τα οποία βέβαια έχουν ως προέλευση τις κονσόλες, τα Virtua Tennis 3 και Top Spin 2. Και για να κάνουμε τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, τα υποβάλλαμε σε ένα stress test για να δούμε ποιο από τα δύο είναι το καλύτερο.
Η σειρά Virtua Tennis είναι στην πιάτσα για αρκετό καιρό τώρα και έχει εδραιωθεί στις συνειδήσεις των gamers. Αν και στο PC δεν είναι τόσο γνωστό, κυρίως επειδή έχουμε δει μόνο ένα της σειράς και αυτό αρκετά ετεροχρονισμένα από τα "κονσολάδικα" αδερφάκια του, δεν παύει να είναι ένα δημοφιλές franchise.
Ξεκινώντας, ο παίκτης έχει τέσσερις επιλογές: να ξεκινήσει μία καινούργια καριέρα στο “World Tour” δημιουργώντας έναν παίκτη από το μηδέν με σκοπό να τον φτάσει στο νούμερο ένα, να παίξει ένα μίνι τουρνουά στο “Tournament”, να παίξει έναν αγώνα επίδειξης στο “Exhibition” ή, τέλος, να ασχοληθεί με τα mini games. Σαφώς και η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή είναι η πρώτη, οπότε θα ασχοληθούμε με αυτή. Οπως λοιπόν ήδη αναφέραμε, επιλέγοντας World Tour καλούμαστε να δημιουργήσουμε έναν παίκτη από το μηδέν και σιγά–σιγά να τον ανεβάσουμε στο No1. Αυτό επιτυγχάνεται μπαίνοντας σε διάφορα τουρνουά στο "μονό" ή "διπλό". Καθώς κερδίζουμε, ανεβαίνουμε στην παγκόσμια κατάταξη μέχρι να φτάσουμε στον τελικό μας στόχο.
Βέβαια, ο χαρακτήρας μας στην αρχή είναι λίγο… κουλός. Για να καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε στις υψηλές απαιτήσεις των μεγάλων Grand Slams, θα πρέπει να προπονηθούμε για να ανεβάσουμε τα χαρακτηριστικά μας και αυτό γίνεται μέσα από τα πάρα πολλά και διασκεδαστικά mini games, τα οποία αν ολοκληρώσουμε με επιτυχία μάς ανεβάζουν “level”. Τα εν λόγω παιχνίδια είναι μακράν από τα πιο διασκεδαστικά mini games που έχουμε συναντήσει σε παιχνίδι.
Το gameplay του τίτλου είναι απλό. Στην αρχή έχουμε μια τρισδιάστατη απεικόνιση της υδρογείου. Εκεί μας εμφανίζονται τα διάφορα τουρνουά και mini games, στα οποία μπορούμε να λάβουμε μέρος. Αφού επιλέξουμε ένα τουρνουά, το παιχνίδι ξεκινάει. Ο παίκτης τότε έχει στη διάθεσή του τρία "χτυπήματα": απλό, slice και lob. Το πρώτο είναι το κλασικό δυνατό χτύπημα, το δεύτερο είναι ένα πιο τεχνικό, ενώ το τρίτο είναι η γνωστή μας… λόμπα και -πιστέψτε με- είναι σχεδόν άχρηστη. Για να παίξουμε, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να παρακολουθούμε την μπάλα και να επιλέγουμε το σωστό χτύπημα, στο σωστό σημείο, τη σωστή στιγμή. Το παιχνίδι δεν είναι καθόλου εύκολο (αν και στην αρχή έτσι φαίνεται) και θα χρειαστείτε πολλή εξάσκηση για να γίνετε… Federer. Τα γραφικά και ο ήχος του είναι πάρα πολύ καλά, με τα μοντέλα των χαρακτήρων να "δίνουν ρέστα", και το μόνο που δεν μας άρεσε ήταν η μουσική, την οποία σας συμβουλεύουμε να κλείσετε τελείως.
Γενικά είναι ένας άκρως διασκεδαστικός τίτλος, που αξίζει της προσοχής σας, και πιστεύουμε πως ειδικά στους φίλους του αθλήματος, θα γίνει από τους αγαπημένους τους.