Μη φοβάστε, δεν έχασα τα λογικά μου από κάποια αδέσποτη πάσα που με βρήκε στο πρόσωπο ούτε πρόκειται για χτύπημα του “δαίμονα του DTP”. Απλώς, με την αναγραφή του συγκεκριμένου τίτλου, ξεχρεώνω ένα στοίχημα που είχα βάλει σε γνωστό διαδικτυακό forum, εκφράζοντας τη δυσπιστία μου για τη φήμη πως η 2K Sports θα κυκλοφορούσε φέτος τον εκπληκτικό μπασκετικό εξομοιωτή της και σε PC. Πραγματικά, όμως, μπορεί να με αδικήσει κάποιος; Κατ’ αρχάς, τόσο η σειρά όσο και η 2K Sports γενικότερα, έχουν μία παράδοση περιφρόνησης της αγοράς των PCs. Σαν να μην έφτανε αυτό, μέχρι και δύο εβδομάδες πριν από την ημερομηνία κυκλοφορίας του ΝΒΑ 2Κ9, το επίσημο site του ανέφερε ως διαθέσιμες πλατφόρμες του παιχνιδιού μόνο τα Xbox 360, PS3 και PS2, ενώ η ίδια η 2K Sports ουδέποτε επιβεβαίωσε τις διαδόσεις σχετικά με την επικείμενη κυκλοφορία της PC version. Δεν λέω, εγώ είμαι ο πρώτος που κάθε χρόνο (και μέσα από τα reviews του εκάστοτε NBA Live) ευχόμουν να τιμήσει το ΝΒΑ 2Κ με την παρουσία του και τους ταπεινούς υπολογιστές μας, αλλά επίσης ευχόμουν κάθε χρόνο να βγεί ξανά ο Πανιώνιος στην Ευρωλίγκα, για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια, όταν ακόμη αγωνιζόμουν στο Παιδικό της ομάδας και φοιτούσα στην Α’ Λυκείου! Τελικά, έστω και μετά από σαράντα κύματα, τόσο ο Πανιώνιος όσο και η 2K Sports μού έκαναν την χάρη φέτος κι έτσι, μεταξύ άλλων, θα έχω δύο ακόμη κίνητρα για να συμμετέχω στην ανάπτυξη του φετινού Euroleague Mod…
Basketball is life, not… live!
Το πολιτισμικό σοκ που έπαθα, όταν αντίκρισα για πρώτη φορά το ΝΒΑ 2Κ στο PlayStation 2, πριν από 3-4 χρόνια, μπορεί να συγκριθεί μόνο με την αντίδρασή μου όταν έκανε το ντεμπούτο του στα PCs το Pro Evolution Soccer με το PES 3, σε μία εποχή μετριότατων FIFA. Πραγματικά, έχοντας σπαταλήσει τόσες σαιζόν παίζοντας και φτιάχνοντας mods στο NBA Live ελλείψει εναλλακτικών επιλογών, ανοιγόκλεινα εναλλάξ τα μάτια μου και το στόμα μου και αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να υπάρχει παιχνίδι που να μπορεί να αποδώσει τόσο ρεαλιστικά το άθλημα και, κυρίως, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμη gamers που παίζουν NBA Live, το οποίο μπροστά στο ΝΒΑ 2Κ μοιάζει σαν… NBA Jam 5 εναντίον 5, μείον, όμως, το χαβαλέ και τη διασκέδαση που διέκρινε το κλασικό arcade.
Ειλικρινά, η προσαρμογή από το NBA Live για όσους δεν είχαν προηγούμενη επαφή με τη σειρά (μην ξεχνάμε πως, αν και κάνει το ντεμπούτο της στα PCs, είναι κιόλας η δέκατη υλοποίησή της, από το 2000 που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Dreamcast), θα είναι δύσκολη. Στο ΝΒΑ 2Κ δεν πρόκειται να πατήσετε ένα κουμπί και να δείτε ξαφνικά τον παίκτη σας να πασάρει για alley-oop σε συμπαίκτη του, που απογειώνεται από τη “γραμμή της φιλανθρωπίας”, ούτε να καρφώσετε πάνω από 5-6 παίκτες (εκτός ίσως αν είστε ο Lebron!). Εδώ, τα περισσότερα καλάθια που βάζετε, θα μπαίνουν επειδή θα έχετε βγάλει κάποιο ελεύθερο σουτ μέσα από σύστημα, επειδή θα έχετε παίξει καλή πλάτη με τον ψηλό σας η επειδή θα έχετε βρει μία έξυπνη πάσα σε παίκτη που έμεινε ελάχιστα αμαρκάριστος. Και πιστέψτε με, θα το χαρείτε περισσότερο έτσι. Για να είστε, όμως, σε θέση να τα επιτύχετε όλα αυτά, θα πρέπει να περάσετε λίγη ώρα στο Tutorial Mode, ώστε να συνηθίσετε το χειρισμό και να αποτινάξετε και την τελευταία σταγόνα του NBA Live από πάνω σας. Αλλωστε, είναι τόσες πολλές οι κινήσεις που διαθέτετε στο ρεπερτόριό σας (και το κυριότερο, έχουν σημασία όταν τις κάνετε), που θα χρειαστείτε αρκετό χρόνο. Σας συμβουλεύω, πάντως, όταν νιώσετε λίγο πιο άνετα με το βασικό χειρισμό, να προσπαθήσετε να μάθετε να πασάρετε με την Icon Pass (σας εμφανίζονται σύμβολα πάνω από τους συμπαίκτες σας και με το σχετικό κουμπί πασάρετε στον αντίστοιχο παίκτη, κάπως σαν την Direct Pass του NBA Live) και να σουτάρετε με το Shot Stick (το δεξί αναλογικό μοχλό, με κάθε κατεύθυνση να αντιστοιχεί σε διαφορετικό είδος σουτ), ώστε να έχετε πραγματικό έλεγχο σε πάσα και σουτ και να ελαχιστοποιήσετε τον παράγοντα τύχη. Επίσης, μην τολμήσετε να παίξετε με πληκτρολόγιο! Θα χάσετε τη μισή εμπειρία αυτού του πανέμορφου παιχνιδιού.
Από εκεί και πέρα, τα πάντα, είναι ένα κλικ πιο ρεαλιστικά απ’ ό,τι είχατε συνηθίσει μέχρι τώρα. Οι κινήσεις των παικτών μέσα στο γήπεδο, είναι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (π.χ. ότι οι περισσότεροι αμυντικοί παίζουν άμυνα όρθιοι όταν βρίσκονται στη weak side, δηλαδή, μακριά από την μπάλα), αυτές που θα ακολουθούσε ένας πραγματικός μπασκετμπολίστας, τουλάχιστον στο μαγικό, αλλά και κάπως ιδιότροπο κόσμο του ΝΒΑ, όπου επικρατεί μία εκ διαμέτρου αντίθετη κουλτούρα σε σχέση με το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Πολύ αληθοφανείς επίσης είναι οι συγκρούσεις μεταξύ των παικτών (και δεν θυμίζουν… χόκεϊ, όπως σε κάποιο άλλο μπασκετικό παιχνίδι!), κάτι που θεωρώ ως ένα από τα πιο σημαντικά για το gameplay ενός μπασκετικού εξομοιωτή. Ακόμη και λεπτομέρειες, όπως τα ξεχωριστά στυλ παιχνιδιού κάθε παίκτη, έχουν προσεχθεί ιδιαίτερα, αφού θα πρέπει, π.χ., να απομνημονεύσετε πότε θα πρέπει να αφήνετε το κουμπί του σουτ στην κίνηση κάθε παίκτη - ειδικά στις ελεύθερες βολές - αφού ο καθένας έχει το δικό του στυλ! Φυσικά, όλα αυτά δεν σημαίνουν πως το gameplay του παιχνιδιού δεν έχει ψεγάδια. Για να είμαι ειλικρινής, σκόπευα αρχικά να γκρινιάξω για πολλά από αυτά, όπως τα πολλά φάουλ που σφυρίζονται στις προσπάθειες για κλέψιμο ή την εξόφθαλμη εύνοια της τύχης, αλλά και της διαιτησίας, στην ομάδα που έμενε πίσω στο σκορ στα τελευταία λεπτά του εκάστοτε αγώνα. Κάθε φορά, όμως, ανακάλυπτα πως αν ρύθμιζα τους κατάλληλους gameplay sliders σύμφωνα με τις προτιμήσεις μου, η κατάσταση ομαλοποιούνταν. Με λίγο ψάξιμο στο Διαδίκτυο μάλιστα, μπορείτε να βρείτε ουκ ολίγους sliders που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτούσιους ή και ως βάση για ένα gameplay τροποποιημένο στα μέτρα και στις προτιμήσεις σας. Βέβαια, οφείλω να παραδεχτώ πως αυτό δεν αποτελεί καινοτομία στον χώρο, αφού συναντάται τόσο στους προηγούμενους τίτλους της σειράς όσο και στα τελευταία NBA Live, όμως, αυτή τη φορά οι δυνατότητες παραμετροποίησης δείχνουν πιο εκτεταμένες και φαίνεται να έχουν πραγματικό αντίκτυπο στο gameplay. Ακόμη δεν μπορώ, λοιπόν, να καταλάβω, γιατί δεν έχει ενσωματωθεί η εν λόγω λειτουργία και στους ποδοσφαιρικούς εξομοιωτές, ώστε να γλιτώσουν οι δημιουργοί τους αρκετή από την γκρίνια των gamers και των reviewers.
Μπάσκετ στα αλώνια και στα σαλόνια!
Οπως κάθε αθλητικό παιχνίδι της εποχής, έτσι και το ΝΒΑ 2Κ9, διαθέτει μία μεγάλη ποικιλία από game modes, για να σας κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον για καιρό. Το πιο εντυπωσιακό είναι με διαφορά το Association, το οποίο θα θυμίσει στους… rookies της σειράς το Dynasty του NBA Live, όμως, πρόκειται για ένα αρκετά πιο βαθύ και πιο ενδιαφέρον mode. Εκτός, όμως, από τα πολυτελέστατα παλάτια του ΝΒΑ, το μπάσκετ παίζεται και στο δρόμο, απ’ όπου, άλλωστε, ξεκίνησαν οι περισσότεροι από τους σημερινούς ακριβοπληρωμένους αστέρες. Ετσι, το ΝΒΑ 2Κ9 προσφέρει ακόμη μία πλειάδα από game modes για streetball με το Blacktop (και όχι όπου κι όπου, αλλά στο μυθικό Rucker Park, το πιο διάσημο ανοιχτό γήπεδο στον κόσμο!), τα οποία περιλαμβάνουν από τα κλασικά «μονάκια» (από 1-on-1, μέχρι 5-on-5) και το πιο αμερικανικό “21” (1-on-1-on-1), μέχρι τους συνήθεις διαγωνισμούς τρίποντων και καρφωμάτων. Τέλος, το παιχνίδι διατηρεί αναλυτικότατο profile για κάθε χρήστη, το οποίο περιλαμβάνει άπειρες στατιστικές πληροφορίες, όπως το πόσο συχνά επιχειρεί να κόψει τα σουτ των αντιπάλων, αν αρέσκεται να παίζει με αιφνιδιασμούς κ.λπ.
Πού είναι ο Σκουντής, οεο;
Ενα ακόμη χαρακτηριστικό που διέκρινε τη σειρά από την εποχή που την εξέδιδε η SEGA και τον τίτλο της κοσμούσε το όνομα του περίφημου αθλητικού τηλεοπτικού δικτύου, ESPN, ήταν η αρτιότατη παρουσίαση του παιχνιδιού, που θύμιζε τόσο έντονα επαγγελματική τηλεοπτική μετάδοση που με έκανε να το θεωρώ ως το… TV Sports Basketball του σήμερα. Οπως καταλαβαίνετε, αυτό το στοιχείο όχι μόνο έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα, αλλά έχει εξελιχθεί σε βαθμό τρομακτικά αληθοφανή για τα δεδομένα του gaming. Από το σχολιασμό των εκφωνητών, την παρουσίαση των αστέρων των ομάδων στο pre-game show, μέχρι τα ρεπορτάζ από τον αγωνιστικό χώρο από την περίφημη Cheryl Miller (αδερφή του Reggie και ίσως η καλύτερη γυναίκα μπασκετμπολίστρια όλων των εποχών), τα highlights ανάμεσα στις περιόδους και στο τέλος του αγώνα, τα πάντα ακολουθούν υψηλής ποιότητας τηλεοπτικά πρότυπα. Ολη αυτή η ατμόσφαιρα βέβαια, ενισχύεται από αυτά που, ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρώ ως τα καλύτερα γραφικά αθλητικού παιχνιδιού ανεξαρτήτως πλατφόρμας. Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται ελαφρώς βαρύγδουπος ο τίτλος, αλλά μόνο αν τα δείτε, θα με πιστέψετε. Τι να αναφέρω πρώτα; Τα πραγματικά ζωντανά γήπεδα, που είναι γεμάτα με μασκότ, μαζορέτες, παιδιά-παρκετέζες και, φυσικά, φιλάθλους, που έχουν τη δική τους προσωπικότητα (κόβουν βόλτες στις κερκίδες κ.λπ.) και μοιάζουν να απέχουν 2-3 γενιές τουλάχιστον από τους χάρτινους “συναδέλφους” τους στο NBA Live; Τους αθλητές που πέρα από την εκπληκτική ομοιότητα που έχουν τόσο στην απεικόνισ, όσο και στο animation (οι περισσότεροι διαθέτουν το δικό τους εντελώς ξεχωριστό στυλ για σουτ, ελεύθερες βολές, καρφώματα κ.λπ.), φτάνουν στο σημείο ακόμη και να… ιδρώνουν την ώρα του αγώνα; Ή μήπως τους περιβάλλοντες χώρους, που έχουν μεταφερθεί ακόμη και μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια του τραπεζιού των δημοσιογραφικών θεωρείων; Πιστέψτε με, ό,τι και να πω, είναι λίγο - απλώς ας ευχαριστήσουμε το θείο Bill που η μεταφορά του παιχνιδιού από το Xbox 360 (και όχι από το PS2, όπως φοβόμαστε) έγινε τόσο πιστά, ώστε να μπορέσαμε να θαυμάσουμε αυτά τα γραφικά στο PC μας.
Παίζοντας (μόνο) στο σπίτι, με τους Milwukee… Bugs!
Οπως αναφέραμε, είναι αλήθεια πως το παιχνίδι αποτελεί ένα πρόχειρο και βιαστικό port της έκδοσης του Xbox 360, κάτι που δικαιολογεί μέχρι ενός σημείου την εμφάνιση αρκετών ελλείψεων και bugs και με εμποδίζει από το να το βαθμολογήσω ακόμη υψηλότερα. Πρωτίστως, δεσπόζει, φυσικά, η πλήρης απουσία δυνατότητας δικτυακού παιχνιδιού (με τις κονσόλες να διαθέτουν επιλογή μέχρι και για multiplayer 5-on-5!), αλλά και των υπόλοιπων on-line λειτουργιών που διαθέτουν οι εκδόσεις για X360/PS3 (Living Rosters κ.λπ.). Θέλοντας, όμως, να παίξει με τον πόνο μας, η 2K Sports αποφάσισε να απαιτείται σύνδεση στο Internet για την ενεργοποίηση του παιχνιδιού, αφού χρησιμοποιεί το διαβόητο Steam! Σε ό,τι αφορά στα bugs, το πιο ενοχλητικό, αλλά και… αστείο πρόβλημα δεν έχει να κάνει με τη βιασύνη της μεταφοράς, αφού ταλανίζει και την έκδοση του Xbox 360. Αυτό, λοιπόν, που συμβαίνει μόλις “ενεργοποιηθεί” το bug, είναι να μην κάνουν οι παίκτες επαναφορά μετά από την επίτευξη κάποιου καλαθιού, αλλά να συνεχίζεται το παιχνίδι εσαεί! Το bug λέγεται πως εμφανίζεται στην περίπτωση που, μόλις αλλάξετε κάποιες ρυθμίσεις στα options, κατευθυνθείτε κατευθείαν στο Tutorial ή το Blacktop Mode. Αν, πάντως, σας έχει εμφανιστεί το bug και δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη κάποιο επίσημο patch μέχρι τότε, για να λυθεί, θα πρέπει να διαγράψετε το αρχείο των settings.
I love this game!
Τελικά, τι είναι η έκδοση του ΝΒΑ 2Κ9 για PCs; Προχειροφτιαγμένο port; Ισως. Αρπαχτή; Πιθανότατα. Αλλά, ξέρετε κάτι; ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ! Είμαι απλώς ευτυχισμένος που μετά από τόσα χρόνια αναμονής ήρθε επιτέλους η στιγμή να δω το κορυφαίο παιχνίδι μπάσκετ και στον υπολογιστή μου και, κυρίως, όταν είχα σταματήσει πια να ελπίζω! Χωρίς υπερβολή, είναι σαν να ερχόταν κάποιος σήμερα να μου δώσει μεταγραφή σε ομάδα της Α1! Ισως να έφταιγε το ότι κατέφτασε ως μάννα εξ ουρανού σε μία περίοδο που ένας τραυματισμός δεν μου επέτρεπε να παίξω πραγματικό μπάσκετ, αλλά πραγματικά το καταευχαριστήθηκα και η επικείμενη αγορά του Xbox 360 αναβλήθηκε επ’ αόριστον!
Τόσα χρόνια συνήθιζα να κλείνω τα reviews του ετήσιου NBA Live, γκρινιάζοντας απογοητευμένος, “Γιατί να μη βγαίνει το NBA 2K και στα PCs;”. Φέτος λοιπόν, θα εφαρμόσω τη μέθοδο της αντιθετοαντιστροφής λέγοντας, “Ευτυχώς, που δεν βγήκε φέτος το NBA Live και στα PCs!”. Θαρρώ πως έφτασε πλέον το πλήρωμα του χρόνου για τη μετονομασία του παιχνιδιού της EA Sports: αντίο για πάντα (;)… NBA Dead!
Γραφικά μόνο για δυνατούς (υπολογιστές)…
Οσο ρεαλιστικά κι αν είναι τα γραφικά του ΝΒΑ 2Κ9, υπάρχει τρόπος να γίνουν ακόμη καλύτερα, αρκεί, όμως, να το σηκώνει το σύστημά σας. Αν, λοιπόν, θεωρείτε πως δεν έχετε πιέσει το καβουρδιστήρι σας στα όριά του, μπορείτε να δοκιμάσετε να “πειράξετε” ορισμένες κρυφές ρυθμίσεις του παιχνιδιού, αν επεξεργαστείτε κατάλληλα το αρχείο Config.cfg. Το αρχείο αυτό θα το βρείτε στο φάκελο C:\Documents and Settings\Username\Application Data\2K Sports\NBA 2K9\Saves, αν έχετε Windows XP, ή στον C:\Users\Username\AppData\Roaming\2K Sports\NBA 2K9\Saves, αν έχετε Vista. Οπου Username, βάλτε το όνομα χρήστη σας, ενώ πρέπει να σημειώσουμε πως πρόκειται για κρυφούς φακέλους, άρα, αν δεν τους βρίσκετε, θα πρέπει να ενεργοποιήσετε τη σχετική επιλογή των Windows (άλλωστε, θα τους χρειαστείτε και για να τοποθετήσετε τα υπόλοιπα patches του παιχνιδιού, αφού εκεί αποθηκεύονται rosters, sliders κ.λπ.). Ανοίξτε το αρχείο με το Notepad (κρατήστε ένα backup καλού-κακού), επεξεργαστείτε όποιες από τις τιμές των παραμέτρων θέλετε και αποθηκεύστε το. Ενδεικτικά, αναφέρω ορισμένες ρυθμίσεις που βρήκα στο Σιαδίκτυο:
VIDEOSETTING_SHADERDETAIL = 2 (από 1)
VIDEOSETTING_PLAYERLOD = 3 (από 2)
STALL_CPU_ON_END_FRAME = 1 (από 0)
CLOTH_LOGICAL_THREAD_1 = 2 (από -1)
Ειδικά με την τελευταία γραμμή, προσδίδεται ένα αρκετά εντυπωσιακό εφέ, αφού κάνει τα σορτσάκια και τις φανέλες των παικτών να ανεμίζουν.