Όταν πέφτει στα χέρια σου ένα game που περίμενες για πολύ καιρό, είναι λογικό οι απαιτήσεις σου να έχουν φτάσει στα ύψη, περιμένοντας τον τελειότερο δυνατό κώδικα, αλλά και μια μοναδική εμπειρία. Είχα έρθει σε επαφή με το Frontlines: Fuel of War εδώ και 2 χρόνια στην E3 και εντυπωσιάστηκα από τα οπτικά εφέ, τον καταπληκτικό ήχο, την προηγμένη A.I. και την ποικιλομορφία εξοπλισμού και οχημάτων που διέθετε. Ασχολούμενος με την τελική version του game, ξαναθυμήθηκα τις αρετές του, αλλά διέκρινα και μερικά προβληματάκια που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν μετά από τόσο χρονοβόρο developing.
Το game είναι ένα καθαρόαιμο FPS, δημιουργημένο από την Kaos Studios - πρώην Trauma Studios -, την developer του Desert Combat, του πιο πετυχημένου mod για το Battlefield 1942. Το παιχνίδι έχει σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε η single player campaign να λειτουργεί περισσότερο ως εκτεταμένο tutorial του multiplayer στοιχείου, ένα battleground που θα μας μάθει το χειρισμό των high-tech όπλων, για να ανταπεξέλθουμε στη σφαγή του multiplayer. Το story του single player μάς τοποθετεί στο επίκεντρο μίας παγκόσμιας σύρραξης, που έχει ως απώτερο στόχο τον έλεγχο των τελευταίων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στον πλανήτη. Δύο συνασπισμοί βρίσκονται αντιμέτωποι, η Western Coalition, που αποτελείται από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαική Ενωση, και η Red Star Alliance, που αποτελείται από τη Ρωσία και την Κίνα.
Οι στρατιώτες της πρώτης γραμμής!
Η single player campaign, με τα capture points της και την απαράδεκτα μικρή διάρκειά της – γύρω στο 8ωρο το πολύ – αποτελεί ένα ευχάριστο πρελούδιο του multiplayer και ξεχωρίζει από αυτό μόνο χάρη στις όμορφες cutscenes της. Το "ζουμί" του game είναι η multiplayer carnage, που προσφέρει μια ποικιλία από 8 διαφορετικούς χάρτες, οι οποίοι κυμαίνονται από μικρές περιοχές για πετυχημένα skirmishes μέχρι τεράστια battlegrounds που απαιτούν την παρουσία δεκάδων παικτών για να "γεμίσουν". Στα ευρύτερα battlegrounds "λάμπει" το παιχνίδι και προσφέρει ρίγη συγκινήσεως, αντίστοιχα ενός Call of Duty 4 και ενός Warhawk για το PS3. Πριν από το μακελειό μπορούμε να επιλέξουμε κάποια από τις 6 διαθέσιμες classes, ανάλογα με το στυλ παιχνιδιού που μας αρμόζει. Αν θέλουμε να είμαστε θανατηφόροι απέναντι σε οχήματα, π.χ., επιλέγουμε την Anti–Vehicle class κ.ο.κ. Πίσω από τις classes υπάρχουν διάφοροι αναβαθμίσημοι ρόλοι, τους οποίους επιλέγουμε και μας αναθέτουν μια συγκεκριμένη αρμοδιότητα στο πεδίο της μάχης. Μπορούμε να είμαστε οι επιδιορθωτές των οχημάτων της παράταξής μας, οι άνθρωποι που καλούν την αεροπορική υποστήριξη, οι ειδικοί στην EMP τεχνολογία που μπορεί να απενεργοποιήσει κάθε ηλεκτρική συσκευή κ.λπ. Επειδή μιλάμε για team–based σφαγή, τα παραπάνω abilities παίζουν κεφαλαιώδη ρόλο στη νίκη της εκάστοτε παράταξης, οπότε φροντίστε να μάθετε καλά κάποια class πριν την επιλέξετε σε full scale multiplayer μάχες. Ως πεζός μαχητής, για παράδειγμα, δεν περιορίζεστε μόνο στο να τρέχετε και να πυροβολείτε ό,τι έρχεται προς το μέρος σας. Μπορείτε να αξιοποιήσετε την εκπαίδευσή σας στα drones και να στέλνετε τα θανάσιμα ελικόπτερα–μινιατούρες πίσω από τις γραμμές του εχθρού, ανατινάζοντας κτήρια ή τα mini–tanks με τα μυδραλιοβόλα που θερίζουν κόσμο από το πουθενά. Η ποικιλία των οχημάτων είναι ένας σημαντικός παράγοντας ανάπτυξης της στρατηγικής σας, αλλά και απόλαυσης του gameplay. Τανκς που σφυροκοπούν ανθρώπους και οχήματα του εχθρού, οχήματα μεταφοράς προσωπικού που μας πάνε στην πρώτη γραμμή της μάχης, ελικόπτερα και αεροπλάνα που γαζώνουν το σύμπαν και πολλά ακόμα οχήματα που σκορπούν τον θάνατο, τίθενται στη διάθεσή μας. Ο χειρισμός των οχημάτων εξαρτάται από τη φύση του εκάστοτε οχήματος, με τα τζετ να είναι τα πλέον δυσκολόχρηστα και τα επίγεια οχήματα – τάνκς κ.λπ. – να είναι αρκετά εύκολα στη χρήση. Αφού γίνετε αρκετά επιδέξιος στον χειρισμό οχημάτων και στη χειραγώγηση των δυνατοτήτων που προσφέρει κάθε class, είστε έτοιμοι να δώσετε ρέστα στις team–based μάχες του game.
Η όψη του πολέμου
Σε οπτικοακουστικό επίπεδο, το game κατορθώνει να "ζωγραφίσει" ένα χωμάτινο, χαλκώδες θα έλεγα φόντο για την ανελέητη σύγκρουση που διαδραματίζεται επί της οθόνης μας. Τα textures που καλύπτουν το περιβάλλον, αλλά και τα μοντέλα των χαρακτήρων μας σίγουρα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, αλλά τα κρίνω ικανοποιητικά. Σε συνδυασμό με το εύρος των χαρτών, την κλίμακα των multiplayer μαχών και κυρίως τις μόνιμες ζημιές που προκαλούν τα πυρά στο περιβάλλον, παρακολουθούμε ένα απολαυστικό οπτικό θέαμα, που σε καμία περίπτωση δεν το βαριόμαστε. Δυστυχώς, δεν λείπει η πτώση των frames σε στιγμές τεράστιων εκρήξεων και καταιγιστικών πυρών, αλλά αυτό εξαρτάται και από την ανάλυση που έχουμε επιλέξει, καθώς και τις δυνατότητες του υπολογιστή μας, συνηθισμένα προβλήματα των PCs δηλαδή. Τα ηχητικά εφέ είναι έξυπνα ενσωματωμένα στη fighting εμπειρία: αφουγκραστείτε μόνο την αντήχηση των βολών του πυροβολικού, η οποία εξαρτάται από την απόσταση που βαράνε! Εντυπωσιακότατη βρήκα και τη συσσώρευση των ήχων από τα όπλα, η οποία δημιουργεί μία εκκωφαντική συμφωνία θανάτου γύρω μας! Ενα επίσης αρνητικό στοιχείο που δεν αναφέραμε, είναι το ένα και μοναδικό multiplayer mode.
Τελικά, μιλάμε για ένα game που κερδίζει την καρδιά των gamers οι οποίοι αρέσκονται στις multiplayer εμπειρίες.