Τι μπορείτε να φτιάξετε συνδυάζοντας ένα μικροσκόπιο, ένα μαγνητόφωνο, ένα συνθεσάιζερ και ένα NES; Ένα αλλόκοτο «παιχνίδι» που… δεν είναι παιχνίδι, με τον ακόμη πιο αλλόκοτο τίτλο «Electroplankton»!

Αν και τα παραπάνω 4 αντικείμενα φαίνονται παντελώς άσχετα μεταξύ τους, κατά τον Toshio Iwai, ήταν αυτά που, προερχόμενα από τις αναμνήσεις της παιδικής και νεανικής ηλικίας του, τον ενέπνευσαν στη δημιουργία του Electroplankton.

Τώρα, τι είναι πια αυτό το περιβόητο Electroplankton; Κατ’αρχάς, θα σας πω τι δεν είναι σίγουρα: Λοιπόν, ΔΕΝ είναι παιχνίδι και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να το αντιμετωπίσετε ως τέτοιο, αλλιώς… θα ’χετε χάσει το παιχνίδι! Δεν υπάρχει κάποιος στόχος, δεν υπάρχουν πόντοι, δεν χάνετε, δεν κερδίζετε. Ο χαρακτηρισμός που θα του ταίριαζε περισσότερο, θεωρώ πως είναι μία «διαδραστική οπτικοακουστική εμπειρία».

Όπως μας εξηγούν οι τρισχαριτωμένες καρικατούρες του καλαίσθητου manual, στο βυθό της ηλεκτρονικής θάλασσας του Electroplankton, κατοικούν 10 διαφορετικά είδη μικροοργανισμών, που αντιδρούν στο άγγιγμα και τη φωνή σας, καθένα με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, παράγοντας μαγευτικούς ήχους και μελωδίες. Διαφορετικός είναι επίσης ο τρόπος χειρισμού κάθε plankton. Αν και για τις περισσότερες μουσικές συνθέσεις σας θα περιφέρετε απλώς το stylus στην touch screen του DS ως ηλεκτρονικός μαέστρος, υπάρχουν περιπτώσεις που θα φυσάτε στο μικρόφωνο ή θα χτυπάτε παλαμάκια («Nanocarp») κι άλλες στις οποίες θα ηχογραφείτε ήχους και ομιλίες για να τις αναπαράγει το plankton, παραμορφωμένες ή συνοδευόμενες από ποικίλους ρυθμούς («Volvoice» και «Rec-Rec», αντίστοιχα).

Το αγαπημένο μου plankton ωστόσο, ήταν για ευνόητους λόγους το «Beatnes», στο οποίο δίνεται η δυνατότητα για δημιουργία μουσικών συνθέσεων, παρατάσσοντας διαδοχικά αλληλουχίες από ήχους διάσημων τίτλων του NES, όπως το Super Mario Bros. και το Kid Icarus. Σε γενικές γραμμές, οι διάφοροι ήχοι που παράγονται από τα δέκα plankton είναι πραγματικά εντυπωσιακοί, ειδικά αν χρησιμοποιήσετε ακουστικά για καλύτερη αίσθηση του ήχου και επαρκή ένταση.

Τώρα, για το αν σας προτείνω ή όχι να αγοράσετε το Electroplankton, είναι ένα ερώτημα στο οποίο δεν μπορώ να δώσω σαφή απάντηση. Είναι ένα ατελείωτο φωτοηχητικό παιχνίδισμα το οποίο είναι πρωτοποριακό και καινοτομικό όσο δεν πάει, αλλά μοιραία, δύσκολα θα συναντήσει ευρεία απήχηση στο αγοραστικό κοινό. Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει βαθμολογία στο δημιούργημα του Iwai, αφού δεν είναι ορθό να θέτεις κανόνες και όρια σε ένα έργο τέχνης.

Αντικειμενικά πάντως, το μεγάλο μειονέκτημα του έγκειται στο ότι η διάρκεια ζωής του είναι μικρότερη κι από αυτή των... μονοκυτταρικών φυτοπλαγκτόν! Θα ασχοληθείτε για λίγες ώρες, θα ενθουσιαστείτε με τα αποτελέσματα των πειραματισμών σας και μετά θα ξαναβάλετε το cartridge στη θήκη του DS μόνο για να εντυπωσιάσετε φίλους σας ηχογραφώντας ανάποδα το όνομά τους στο Volvoice, άντε και για να το βάλετε στο «Audience mode» (πρόκειται ουσιαστικά για ένα demo mode, στο οποίο ωστόσο μπορείτε να επέμβετε κι εσείς) και να χαλαρώσετε με τις ambient μελωδίες.

Ίσως τα πράγματα να ήταν πολύ καλύτερα αν υπήρχε η επιλογή συνδυασμού των ήχων των διαφόρων plankton και φυσικά η δυνατότητα αποθήκευσης των δημιουργημάτων σας, η οποία αποτελεί και τη μεγαλύτερη και αδικαιολόγητη έλλειψη του Electroplankton.