Το MotoGP υπήρξε ανέκαθεν ένα συμπαθές franchise σε μία δύσκολη και ιδιαίτερη κατηγορία τίτλων, αυτή των εξειδικευμένων racing games. Η σειρά είχε βρει το δικό της κοινό, προσφέροντας σε σταθερή βάση ποιοτικές κυκλοφορίες χωρίς εξάρσεις, αν και καμία κυκλοφορία του τα τελευταία χρόνια δεν κατάφερε να ανεβάσει τον πήχη ή να προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση στην αγορά, με τα τελευταία παιχνίδια να αποτελούν τις τυπικές, ετήσιες αναβαθμίσεις ενός αθλητικού franchise. Η εξαγορά, ωστόσο, της Climax Racing Studio από την Disney Interactive οδήγησε πέρυσι τη σειρά σε ένα εξαναγκαστικό κύμα αλλαγών. Το φετινό MotoGP είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμα μίας εντελώς καινούργιας συνεργασίας, αυτής της Capcom στο ρόλο της εκδότριας και της Milestone Interactive (με προϋπηρεσία το Superbike World Championship) στο ρόλο της σχεδιάστριας.

Εκ πρώτης όψης, πάντως, λίγα πράγματα φαίνεται να έχουν αλλάξει (για μία ακόμη φορά) στο MotoGP 2008. Ο τίτλος προσφέρει τα καθιερωμένα modes της καριέρας, του πρωταθλήματος και των απλών αγώνων, ενώ υπάρχει και μία κατηγορία με προκλήσεις, όπου το παιχνίδι θέτει πολλούς μικρούς αγωνιστικούς στόχους στο χρήστη. Το career mode προσφέρει - υποτιθέμενα -την πιο αναλυτική δραστηριότητα του τίτλου, με αγώνες στις τρεις διαφορετικές κατηγορίες κυβικών (125cc, 225cc και MotoGP) με διαβαθμίσεις στο επίπεδο δυσκολίας, δυνατότητα παραμετροποίησης της μηχανής και σύναψης συμβολαίων με διαφορετικές ομάδες και χορηγούς. Σε θεωρητικό επίπεδο, το mode απευθύνεται στους φανατικούς του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ωστόσο, τελικά, θα απογοητεύσει όσους δεν χαμηλώσουν σημαντικά τις προσδοκίες τους. Από τη μία, το στοιχείο του simulation είναι λειψό για τίτλο της κατηγορίας, με το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα να αφορά στο customization των οχημάτων, το οποίο χωρίζεται μόλις σε τέσσερις κατηγορίες: tires, turning speed, gear και suspension. Τρεις από αυτές έχουν μόνο δέκα διαβαθμίσεις στην απόδοσή τους, ενώ, συγκεκριμένα, τα λάστιχα περιορίζονται σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες του αγώνα. Απουσιάζει η δυνατότητα επέμβασης σε οποιοδήποτε άλλο τμήμα της μηχανής, πιο αναλυτικά όργανα για την απόδοση δεν υφίστανται, ενώ το tuning είναι ανύπαρκτο, κάτι μάλλον αδικαιολόγητο, τη στιγμή που η αγορά έχει αρχίσει πλέον να θεωρεί ως δεδομένη την ύπαρξη ενός mode αναβάθμισης και αγοράς νέων τμημάτων στα racing games και ειδικά στους αγωνιστικούς εξομοιωτές. Η Milestone δεν κατάφερε επίσης να αποδώσει τη συναρπαστική ατμόσφαιρα του μηχανοκίνητου αθλητισμού σε κανένα από τα modes, με το παιχνίδι να υστερεί γενικότερα στον τομέα της παρουσίασης.

Οι ελλείψεις στο στοιχείο του simulation συνεχίζονται στο αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι του MotoGP, εκεί όπου οι σχεδιαστές προσπάθησαν να καταστήσουν τον τίτλο προσβάσιμο σε λιγότερο έμπειρους χρήστες, χωρίς να αποξενώσουν τους φίλους του είδους. Το παιχνίδι προσφέρει τρία μοντέλα χειρισμού, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε χρήστη: ένα για τους αρχάριους, ένα για τους έμπειρους και ένα ενδιάμεσο, μεταβατικό μοντέλο. Ο χειρισμός για τους αρχάριους μετατρέπει το MotoGP σε ένα τίτλο με προσανατολισμούς arcade (έτσι ονομάζεται άλλωστε και το συγκεκριμένο control scheme), όπου η πτώση από τις μηχανές είναι σχεδόν αδύνατη και οι πρώτες θέσεις σε έναν αγώνα είναι εγγυημένες μετά από λίγη ώρα εξάσκησης. Το ενδιάμεσο μοντέλο δυσκολεύει κάπως τα πράγματα, εκεί, ωστόσο, που… «χάνεται η μπάλα» είναι στο χειρισμό για τους έμπειρους παίκτες, όπου ο χρήστης πρέπει να υπολογίζει πολύ προσεκτικά κάθε στροφή, χρησιμοποιώντας ανάλογα και τα δύο φρένα και «ζυγίζοντας» την κλίση του δρόμου. Σε αυτό το μοντέλο, κάθε λανθασμένη απόφαση μπορεί να βρει τον αναβάτη… πεσμένο στα τέσσερα και τη μηχανή πλαγιασμένη στο δρόμο.

Μπαμπά, μην πέφτεις

Η τόσο ευέλικτη κλίμακα στον έλεγχο εννοείται πως είναι ευπρόσδεκτη, ωστόσο, όποιες και αν είναι οι προθέσεις της Milestone για τη ρεαλιστική απόδοση των συνθηκών που επικρατούν σε έναν αγώνα, το τελικό αποτέλεσμα αποδυναμώνεται από την έλλειψη ενός συμπαγούς μοντέλου φυσικής. Η αίσθηση που αφήνουν οι μηχανές με την κίνησή τους στο δρόμο, ανήκουν σε ένα εντελώς συμβατικό αγωνιστικό τίτλο, με εμφανή κενά στο animation και ένα όχι τόσο ρεαλιστικό σύστημα collision detection. Γνωρίζουμε πως η πτώση της μηχανής σε κάθε επαφή με άλλο όχημα θα χαλούσε τη ροή του παιχνιδιού, αλλά δεν είναι ευχάριστο να βλέπεις μηχανές να συγκρούονται χωρίς καμιά επίπτωση σε έναν εξομοιωτή αγώνων ταχύτητας. Παράπονο έχουμε επίσης από την τυπική ενσωμάτωση του rumble, που χρησιμοποιείται κυρίως για τις πτώσεις και τις συγκρούσεις και δεν προσφέρει καμιά σοβαρή ένδειξη για τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας ή την επιφάνεια του δρόμου, ενώ αντίθετα ικανοποιημένους μάς άφησε η Τεχνητή Νοημοσύνη του παιχνιδιού, με δραστήριους οδηγούς και αρκετά απρόοπτα περιστατικά στη διάρκεια των αγώνων.

Όσον αφορά στο τεχνικό και αισθητικό κομμάτι, το MotoGP 2008 παραδίδει ένα αξιοπρεπές, αλλά χωρίς ιδιαίτερες εμπνεύσεις πακέτο, με πιστές αναπαραστάσεις των διαδρομών και αρκούντως λεπτομερή μοντέλα για μηχανές και αναβάτες. Υπάρχουν στιγμές που το παιχνίδι προσφέρει εντυπωσιακά στιγμιότυπα, με τους shaders της βροχής και τα εφέ φωτισμού για τον ολοκαίνουργιο, νυχτερινό αγώνα του Qatar να ξεχωρίζουν για την τεχνολογία τους. Σε αισθητικό επίπεδο, πάντως, ο τίτλος θα πρέπει μάλλον να χαρακτηριστεί ως βαρετός, με την «κλινική», αδιάφορη παρουσίαση να ανήκει – όπως προαναφέρθηκε - στα βασικότερα προβλήματά του, ενώ παρατηρήθηκαν ανεπαίσθητες πτώσεις στο frame rate σε στροφές με έντονη δραστηριότητα. Ο ήχος πάλι περνάει απαρατήρητος, με συμβατικά ηχητικά εφέ και αδιάφορες μουσικές συνθέσεις για το «ντύσιμο» των μενού.

Συμπερασματικά, το MotoGP 2008 συνεχίζει την κληρονομία της σειράς με έναν τίτλο που έχει να προσφέρει τόσο σε αρχάριους όσο και πιο έμπειρους παίκτες (αν και τις αρετές του θα τις εκτιμήσουν κυρίως οι φανατικοί φίλοι του σπορ), προβληματίζει, ωστόσο, το ότι ένα τόσο συναρπαστικό άθλημα όσο οι αγώνες μοτοσυκλετών μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι τόσο μουντό στη ψηφιακή εκδοχή του. Αν και πρόκειται για μία κατηγορία video games που δεν έχει δει πραγματικά αξιοσημείωτες κυκλοφορίες εδώ και καιρό, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το ότι ένα μέρος της ψυχής του MotoGP χάθηκε με την αποχώρηση της Climax. Οι θιασώτες της σειράς θα ασχοληθούν πάντως ξανά με το τυπικό, αλλά διασκεδαστικό on-line multiplayer, ωστόσο, για τους υπόλοιπους λίγα πράγματα υπάρχουν για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον. Στο μέλλον, Milestone και Capcom θα πρέπει να προσπαθήσουν λίγο παραπάνω, αν δεν θέλουν το franchise να απευθύνεται σε (πολύ) λίγους…