Λοιπόν, αυτή τη φορά η Blizzard δείχνει να μην έχει κάνει λάθος με τις επιλογές της. Το ακριβώς αντίθετο, μάλιστα. Φαίνεται να έπιασε τον παλμό της κοινότητας που ασχολείται παθιασμένα με το World of Warcraft, να εστίασε σε όλα όσα εκείνη επιθυμούσε να ξαναδεί και πέτυχε "διάνα". Ο λόγος για το Wrath of the Lich King, το δεύτερο expansion που κυκλοφορεί ο Αμερικανός κυρίαρχος στο χώρο των MMORPGs για το δημοφιλή τίτλο του. Τα θετικά δείγματα είχαν φανεί από το τελευταίο μεγάλο content patch που διατέθηκε τον περασμένο μήνα, με την προσθήκη του Achievement System και του Inscription profession (περισσότερα γι’ αυτά τα δύο αργότερα). Δεν ήταν λίγοι εκείνοι, όμως, που δεν έπαυαν να ανησυχούν μέχρι και την ύστατη ώρα της κυκλοφορίας του.

Η αλήθεια είναι πως η Blizzard, όταν διέθεσε το Burning Crusade, έδειξε σε βάθος χρόνου, αφού καταλάγιασαν οι αρχικοί πανηγυρισμοί, πως ακόμη πειραματιζόταν, "ψαχνόταν" να βρει τη φόρμουλα για να ικανοποιήσει εκείνους που, στο κάτω-κάτω της γραφής, η ίδια είχε... καλομάθει με το βασικό πακέτο του World of Warcraft. Αυτό το science fiction μοντέλο, που προσπάθησε να περάσει μέσα από το Burning Crusade, και το ατέλειωτο farming (η εύκολη λύση) για την ανέλιξη του χαρακτήρα στα ανώτερα επίπεδα του παιχνιδιού, δεν έπεισαν. Ευτυχώς, όμως, το Wrath of the Lich King είναι... "old school" και επαναφέρει τα πράγματα σε μια τάξη.

Στους βασικούς μηχανισμούς του το Lich King δεν αλλάζει τίποτα ούτε προσφέρει κάποια καινοτομία. Παράλληλα, έχοντας ήδη τέσσερα χρόνια στην πλάτη του, η μεγάλη ηλικία της τεχνολογίας του έχει αρχίσει να φαίνεται ξεκάθαρα. Αυτό που έχει κατορθώσει η Blizzard, όμως, είναι να εκμεταλλευτεί στο έπακρο αυτά ακριβώς τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της και να φτάσει το περιεχόμενο σε optimum αποτελέσματα – είτε πρόκειται για τον τεχνικό τομέα, είτε για τους μηχανισμούς που διέπουν το gameplay του τίτλου, είτε για την αίσθηση που αποπνέουν οι περιπέτειες στον κόσμο της. Ταυτόχρονα, με το μοντέλο που ακολουθεί αυτή τη φορά, κλείνει πονηρά το μάτι και σε εκείνους που εγκατέλειψαν νωρίτερα την ενασχόληση μαζί του, εξαιτίας του λιγοστού χρόνου που μπορούσαν να διαθέσουν στο παιχνίδι. Με λίγες μελετημένες κινήσεις τούς προσκαλεί να επιστρέψουν, αφού είναι απαλλαγμένοι πλέον από όλα εκείνα τα βαρίδια που τους απέτρεπαν να διασκεδάσουν.

Στις ψυχρές, αφιλόξενες περιοχές του Βορρά

Ο Lich King Arthas βάζει σε ροή μια σειρά από γεγονότα που απειλούν να αφανίσουν κάθε μορφή ζωής πάνω στον πλανήτη Azeroth. Με τις στρατιές των undead που έχει υπό τις διαταγές του και τη νεκρομαντική δύναμη της πανούκλας που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι σίγουρος ότι θα επικρατήσει. Το μόνο που δεν υπολογίζει είναι οι ήρωες που καλούνται να τον αντιμετωπίσουν στον ίδιο του τον τόπο, τη Northrend.

Η Northrend βρίσκεται στο Βορρά, ανάμεσα στο Kalimdor και στα Eastern Kingdoms. Η πρόσβαση σε αυτή την αφιλόξενη, παγωμένη χώρα, γίνεται μόνο με δύο zeppelins για τη Horde: το ένα φεύγει από την Undercity για να καταλήξει στην περιοχή Howling Fjord και το δεύτερο από την Orgrimmar, με τους επιβάτες να αποβιβάζονται στην Borean Tundra. Οι δύο περιοχές είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ τους στο αρτιστικό κομμάτι, αλλά και σε μερικές λεπτομέρειες του gameplay. Από τη μία, η Borean Tundra συνεχίζει να θυμίζει το Burning Crusade, με το ξερό χώμα να κυριαρχεί παντού και τη γη να είναι σημαδεμένη από τις μαγικές εκρήξεις που μεταμορφώνουν τον τόπο σε σεληνιακό τοπίο. Ομως, οι αποστολές είναι τοποθετημένες χωροταξικά σε μικρότερες αποστάσεις, διευκολύνοντας το leveling. Στην άλλη πλευρά της ηπείρου, όμως, το Howling Fjord μοιάζει με τη Νορβηγία, με ακτογραμμές που σχηματίζουν ένα περίπλοκο υφαντό, γεμάτο όρμους και κολπίσκους, χιονισμένες εκτάσεις, πίδακες καυτού νερού και λαούς που μοιάζουν στην κουλτούρα με τους Σκανδιναβούς του Μεσαίωνα. Εκεί, ναι μεν οι αποστολές είναι περισσότερο διασκορπισμένες, όμως έχουν περισσότερη συνοχή στην πορεία που ακολουθεί ο χαρακτήρας στην περιοχή, για να τις ολοκληρώσει.

Ευτυχώς, η Blizzard δεν έπεσε στη θεματική παγίδα της εικόνας που έχει ο Βορράς κι έτσι δεν είναι όλες οι περιοχές χιονισμένες και κρύες. Το χιόνι δίνει τη θέση του στη στέπα, η στέπα στα απόκρημνα βουνά και στους αβαθείς γκρεμούς, στα καταπράσινα, ανθισμένα λιβάδια, σε μια οπτική πανδαισία χρωμάτων και φυσικών καιρικών φαινομένων που δεν κουράζουν ποτέ.

Λογική συνέχεια στις αποστολές

Σε αυτό το αστείρευτο από δημιουργικές ιδέες περιβάλλον διαδραματίζονται οι αιματηρές μάχες των ηρώων με τα τέρατα της ηπείρου. Με τη διαφορά ότι στο Lich King οι αποστολές που αναλαμβάνει ο ήρωας έχουν πλέον νόημα, σεναριακή εξέλιξη, συνοχή και τελικό στόχο. Οχι ότι λείπουν τα κλασικά "σκότωσε 10 από τα πλάσματα Χ" ή "μάζεψε Ψ αριθμό αυτής της πρώτης ύλης", αλλά ο συγκεκριμένος τύπος quest έχει ελαχιστοποιηθεί και έχει δώσει τη σειρά του σε πιο ευφυείς δραστηριότητες. Οταν, δε, χρησιμοποιείται, έχει μία στοιχειώδη λογική. Στο Lich King θα συμμετέχετε στην πολιορκία αντίπαλων κάστρων, θα καθοδηγήσετε τα κανόνια του στόλου για να εκτελέσουν καταστροφικές βολές εναντίον του αντιπάλου, θα οδηγήσετε άρματα μάχης για να εξοντώσετε τους δαίμονες που λυμαίνονται τα απροστάτευτα χωριά και θα χρησιμοποιήσετε μαμούθ για να μεταφέρετε επ’ αμοιβή άλλους ήρωες από τη μία περιοχή της Northrend σε κάποια άλλη.

Μέχρι να έρθει η ώρα να μπείτε στο πρώτο σας instance. Εκεί, ακόμη κι αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει μέχρι τη δεδομένη χρονική στιγμή, θα θυμηθείτε τους λόγους που σας προσέλκυσαν αρχικά στο World of Warcraft. Θα αντιμετωπίσετε πανέξυπνους bosses και θα πρέπει να εφαρμόσετε συγκεκριμένες τακτικές για να τους εξοντώσετε. Και εσείς οι hardcore, αλλά και εκείνοι που δεν έχουν άπειρο χρόνο στη διάθεσή τους, έχετε τις ίδιες ευκαιρίες επιτυχίας, καθώς η Blizzard δεν αγνόησε τους casual gamers: χώρισε τα instances σε πτέρυγες για να ολοκληρώνονται πιο γρήγορα και επέτρεψε την είσοδο σε κάθε raid instance, είτε σε ομάδες των 10 είτε σε ομάδες των 25 παικτών. Τα αντικείμενα που αφήνουν πίσω τους τα bosses αλλάζουν φυσικά, αλλά έχει σημασία για τον casual gamer; Καμία απολύτως – αυτό που έχει σημασία είναι ότι θα έχει περισσότερες πιθανότητες να δει όλο το περιεχόμενο του παιχνιδιού, εκεί όπου στο Burning Crusade γνώριζε a priori ότι δεν έχει καμία ελπίδα.

Οχι, μη με μπερδεύεις με τον Lord Soth

Κι αν η εξέλιξη ενός από τους χαρακτήρες σας από το 70 στο 80 level δεν σας... "ψήνει" ιδιαίτερα, η λύση στο πρόβλημά σας ονομάζεται Death Knight. Η Blizzard θα μπορούσε να έχει προσθέσει μόνο αυτήν στο περιεχόμενο του Wrath of the Lich King και να μη φοβάται διαμαρτυρίες και παράπονα. Οι Death Knights, ένα υβρίδιο ανάμεσα στις tanking και στις DPS κλάσεις, μπορούν να χρησιμοποιούν two-handed ξίφη με ρούνους, για να παίζουν το ρόλο του tank, γεμίζοντάς τους ταυτόχρονα με κατάρες ικανές να τους εξοντώσουν σε δευτερόλεπτα.

Η συγκεκριμένη κλάση ξεκινά την περιπέτειά της στο level 55 και ο παίκτης μπορεί να δημιουργήσει μόνο έναν τέτοιο χαρακτήρα ανά server και πάντα με την προϋπόθεση ότι διαθέτει έναν τουλάχιστον αντίστοιχο με αυτόν στο ίδιο επίπεδο εξέλιξης. Οι αρχικές αποστολές των Death Knights ξεκινούν στα Eastern Plaguelands, επάνω σε μία από τις νεκροπόλεις. Ο παίκτης στρατολογείται από τον ίδιο τον Lich King Arthas, με τις αποστολές να αποτελούν στην ουσία ένα είδος άτυπου, αλληλεπιδραστικού tutorial. Είναι, δε, τόσο ευφυής ο τρόπος εισαγωγής του χαρακτήρα στο gameplay, που αξίζει να ζήσετε τις πρώτες στιγμές μιας τέτοιας περιπέτειας, έστω κι αν στη συνέχεια δεν ασχοληθείτε ποτέ με το συγκεκριμένο χαρακτήρα. Οφείλουμε μάλιστα να ομολογήσουμε πως αυτές οι 2-3 ώρες εκμάθησης των δυνατοτήτων του Death Knight ήταν ό,τι καλύτερο έχουμε δει στο World of Warcraft από τότε που κυκλοφόρησε.

Ποιος είναι ο καλύτερος του χωριού;

Το Wrath of the Lich King δεν στερείται πλούσιου, νέου υλικού, ικανού να απασχολήσει κάθε παίκτη για ατελείωτες ώρες. Ομως, ένα από τα νέα χαρακτηριστικά, που άφησε πολλούς με το... στόμα ανοιχτό, είναι τα achievements των χαρακτήρων. Η Blizzard δεν ανακάλυψε τον τροχό με το συγκεκριμένο σύστημα – αυτό το έχει εφαρμόσει η Microsoft στα games του Xbox 360 εδώ και χρόνια, με τη Sony να ακολουθεί κατά πόδας στο δικό της σύστημα. Ομως, με την ενσωμάτωση ενός τέτοιου συστήματος στο παιχνίδι τους, οι δημιουργοί του World of Warcraft καταφέρνουν να κερδίσουν σε πολλούς τομείς.

Τα achievements είναι ένα σύστημα που ανταμείβει τους παίκτες όταν εκείνοι εκπληρώνουν έναν από τους στόχους που καταγράφονται στις ειδικά διαμορφωμένες σελίδες του. Οι στόχοι ποικίλλουν, τόσο σε επίπεδο δυσκολίας όσο και στο χρόνο που οφείλει να καταναλώσει κάποιος για να τους εκπληρώσει. Μπορεί να είναι τόσο απλοί όσο η κατάκτηση ενός συγκεκριμένου level ή τόσο δύσκολοι όσο η ολοκλήρωση όλων των instances του “Burning Crusade” expansion στο heroic mode. Μπορεί να χρειάζονται λίγα δευτερόλεπτα ενασχόλησης για να εκπληρωθούν (η αλλαγή κουρέματος είναι ένα τέτοιο παράδειγμα) ή δεκάδες ώρες (η εξερεύνηση κάθε γωνιάς του κόσμου). Κάθε achievement προσφέρει στο χαρακτήρα έναν συγκεκριμένο αριθμό πόντων – κι αν ο παίκτης καταφέρει να ολοκληρώσει μια σειρά από αυτούς, τότε κερδίζει ως αμοιβή έναν ιδιαίτερο τίτλο, που διακρίνεται πάνω από το κεφάλι του avatar που ενσαρκώνει, καθώς κινείται στον κόσμο του παιχνιδιού.

Από τα παραπάνω, θεωρητικά συμπεραίνει κανείς ότι το σύστημα των achievements απευθύνεται στο hardcore κοινό του World of Warcraft. Στην πραγματικότητα, όμως, απευθύνονται σε όλους. Ακόμα και οι παίκτες που έχουν περιορισμένο χρόνο για να αφιερώσουν στο παιχνίδι, όντας εργαζόμενοι, φοιτητές ή οικογενειάρχες, θα ανακαλύψουν πως κάποια από αυτά είναι εφικτά, ακόμα και υπό αυτές τις περιοριστικές συνθήκες της καθημερινότητάς τους. Και δεν φαντάζεστε την ικανοποίηση που νιώθει ο παίκτης όταν κατακτά κάποιο – ειδικά ο casual, εξαιτίας ακριβώς των παραγόντων που δεν του επιτρέπουν να ασχοληθεί περισσότερο με το World of Warcraft.
Ο παίκτης παρουσιάζεται κερδισμένος με την εφαρμογή αυτού του συστήματος, όμως η αλήθεια είναι πως περισσότερο κερδισμένη βγαίνει η ίδια η Blizzard. Η αμερικανική εταιρεία, η οποία χρήζει μελέτης για κάθε εκκολαπτόμενο στέλεχος marketing σε όλο τον κόσμο με όσα έχει σκεφτεί κι εφαρμόσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, καταφέρνει με τα achievements να διαβεβαιώσει, πρώτα απ’ όλα, ότι οι παίκτες της θα έχουν να ασχολούνται με κάτι, ακόμα και στις πιο βαρετές στιγμές τους. Αυτό σημαίνει, βέβαια, πως, υποσυνείδητα, μειώνει τις πιθανότητες κάποιοι παίκτες να μη συνδεθούν στον server τους επειδή δεν έχουν κάτι σημαντικό να κάνουν ή να πατήσουν την επιλογή “log out” για τους ίδιους λόγους. Διατηρούν το βαθμό εθισμού σε πολύ ψηλά επίπεδα, φροντίζοντας να εξακολουθήσουν να έχουν εκατομμύρια συνδρομητές σε όλο τον κόσμο και για πολύ καιρό ακόμα. Κι ας κόπτονται να δηλώσουν ακόμη και μέσα από τις loading screens του παιχνιδιού τους ότι... "προτείνουν στους παίκτες να ασχολούνται με το World of Warcraft με μέτρο". Αν ίσχυε αυτό, τα κέρδη της εταιρείας δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση αυτά που είναι!

Το... "χάπι", πάντως, φροντίζουν να το χρυσώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο (γιατί πως αλλιώς θα λειτουργήσει η φάκα αν δεν συνοδεύεται και από το τυράκι της;). Σε ένα καθαρά ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπως αυτό του World of Warcraft, ένας τίτλος μπορεί να σημαίνει δημοσιότητα για τον παίκτη στο μικρόκοσμο του παιχνιδιού, να γίνει η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε εκείνον και στους υπόλοιπους, το "κάτι" που θα αναγκάσει έναν άγνωστο να στραφεί προς το μέρος του και να τον θαυμάσει. Αποτελεί αφορμή για να “κοκορευτεί” κανείς στα επίσημα forums του World of Warcraft και να ακούσει τα “συγχαρητήρια” των συμπαικτών του, με την αναγγελία της κατάκτησης ενός στόχου (καθώς η επίτευξη αυτή ανακοινώνεται αυτόματα στο guild channel).

Καλλιγραφία

Οσο για το Inscription profession, αυτό επιτρέπει στον παίκτη που θα ασχοληθεί μαζί του, να ενισχύσει με διαφορετικούς τρόπους τα ξόρκια του. Μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια εφαρμογής μιας κατάρας ή τη ζημιά που προκαλεί. Μπορεί να επιτρέψει στο χαρακτήρα να... περπατά πάνω στο νερό σαν άλλος Ιησούς ή να δημιουργεί εκρήξεις στα πτώματα των εχθρών, που με τη σειρά τους προκαλούν ζημιά σε όσους στέκονται ακόμα όρθιοι. Με την πάροδο των επιπέδων και ως το level 80, ο χαρακτήρας μπορεί να μάθει 3 Major και 3 Minor Glyphs (έτσι ονομάζονται) και οι πρώτες ύλες για τη δημιουργία τους είναι κάθε είδος herb (από αυτά βγάζει ο χαρακτήρας το ειδικό απόσταγμα μελανιού για να χαράξει τα glyphs) και πάπυροι.