Το ξέρω ότι αρκετοί από εσάς ματώσατε τα ψηφιακά σας ξίφη στο EverQuest 2, το ψηφιακό παιδί της Sony Online Entertainment, που προκάλεσε αίσθηση στην ΜΜΟ αγορά. Εχω παραδείγματα παικτών που εγκατέλειψαν το EQ 2 για να παίξουν το World of Warcraft και μετά από μερικούς μήνες επέστρεψαν, υποστηρίζοντας ότι το EQ εξακολουθεί να υπερτερεί σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα MMORPGs. Η αδιάκοπη εξέλιξη του EverQuest με patches και expansions δεν κρίθηκε αρκετή από τους ανθρώπους της Sony, οι οποίοι αποφάσισαν να διοχετεύσουν τις προγραμματιστικές ικανότητές τους σε ένα νέο έπος που έχει πολλά κοινά στοιχεία με το EQ 2, προσθέτει ένα κάρο συναρπαστικά features και φιλοδοξεί να ξεπεράσει σε δόξα τον πνευματικό πρόγονό του. Το έπος αυτό ονομάζεται Vanguard: Saga of Heroes. Στην ερώτηση του αν ξεπερνά το EverQuest 2 και τους λοιπούς ανταγωνιστές του, η απάντηση είναι: όχι ακριβώς!
Η πλούσια και σφιχτοδεμένη πλοκή είναι ένα χαρακτηριστικό που εκτιμάται πάντοτε από τους gamers σε ένα MMORPG και η πατροπαράδοτη σεναριακή συνταγή του Vanguard μάς οδηγεί σε έναν κόσμο στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής. Τα κατακλυσμιαία γεγονότα που προϋπάρχουν της εισόδου μας σε αυτόν τον κόσμο, αιτιολογούν ταυτόχρονα και την αδιάκοπη σύγκρουση των κατοίκων του. Το Vanguard αποφεύγει να μπει σε αυτό το "τριπάκι", στερώντας από τον παίκτη όμορφα cinematics και cutscenes όπως του Guild Wars, τα οποία θα εμπλούτιζαν οπτικά και αφηγηματικά την ιστορία του. Ο κόσμος του χωρίζεται σε 3 έθνη, με διαφορετικά φυλετικά χαρακτηριστικά το καθένα και ξεχωριστό τόπο διαμονής. Ο χάρτης του Telon, του κόσμου του game, χωρίζεται σε 3 ηπείρους-νησιά, την Thestra, την Qalia και την Kojan. Στην Thestra κατοικούν Humans, Dwarves, Halflings, High Elves, Lesser Giants κ.λπ., στην Qalia Gnomes, Dark Elves, Qaliathari και Morbedi Humans με σκούρα χαρακτηριστικά, Kurashasha κ.ά., ενώ η Kojan είναι γεμάτη Wood Elves, Half Elves, Orcs, Goblins κ.λπ.
Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί στις επιλογές σας για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, κάθε ράτσα έχει στη διάθεσή της συγκεκριμένες classes. Δεν μπορείτε, για παράδειγμα, να στοχεύετε στη δημιουργία ενός Dread Knight και να επιλέξετε High Elf που δεν υποστηρίζει αυτή την class. Δεύτερον, κάθε ήπειρος απλώνεται σε τεράστια έκταση, με συνέπεια να είστε αρχικά περιορισμένοι εντός των συνόρων της. Αυτό καθιστά απαγορευτική την αλληλεπίδραση με έναν κολλητό σας, ο οποίος έχει επιλέξει ράτσα σε άλλη ήπειρο, προσοχή λοιπόν στην επιλογή σας. Η ύπαρξη 19 φυλών και 15 classes καθιστά μοναδική και άκρως εθιστική τη διαδικασία επιλογής του άβατάρ σας στο παιχνίδι. Ταυτόχρονα, αφού επιλέξετε φυλή και class, σας δίνονται ένα κάρο τρόποι για να "μαγειρέψετε" την εξωτερική εμφάνιση του χαρακτήρα σας και να τον μετατρέψετε, οπτικά τουλάχιστον, σε ιδανικό μαχητή.
Ενα συντριπτικό πλεονέκτημα που διαθέτει το Vanguard σε βάρος των ανταγωνιστών του είναι η ποικιλία σε classes. Η επιλογή class πρέπει να σας απασχολήσει ιδιαίτερα. Αφού αποφασίσετε τι είδους μαχητής είστε, μετά θα προχωρήσετε στην επιλογή της class που σας ταιριάζει. Ανήκετε στους gamers που αρέσκονται σε ρόλο tank στις μάχες; Η επιλογή σας πρέπει να είναι μεταξύ των Warrior, Dread Knight και Paladin. Οι εν λόγω classes χρησιμοποιούν ένα μείγμα επιθετικών και αμυντικών τακτικών για να μετατρέψουν σε αλοιφή τους εχθρούς αλλά και να προστατέψουν τους λιγότερο δυνατούς συντρόφους που βρίσκονται στην ομάδα τους. Τα skills τους προσαρμόζονται στη φύση της κάθε class. Τα skills του Warrior εστιάζονται στον πολλαπλασιασμό του damage των επιθετικών κινήσεών του και στη μείωση του damage που δέχεται από τις εχθρικές επιθέσεις. Ο Paladin μαζεύει Virtue Points, τους οποίους εξαργυρώνει χρησιμοποιώντας ένα πλήθος από buffs, όπως είναι οι διάφορες προστατευτικές αύρες που καλύπτουν την ομάδα, διάφορα healing spells κ.λπ. Ο Dread Knight είναι ένας πολεμιστής που επιτίθεται στη σωματική όσο και πνευματική υπόσταση του εχθρού, τσακίζοντας το κορμί του με τις πολεμικές γνώσεις και την ψυχολογία του με τα fear skills που διαθέτει.
Αν είστε θιασώτες του μουλωχτού ή του πολέμου εξ αποστάσεως, μία ορδή από ranged classes σάς αναμένει να την εξερευνήσετε. Θα προτιμήσετε τον Rogue με τα βρόμικα όπλα του που χτυπάει από τα σκοτάδια, τον Ranger που κυνηγά τους εχθρούς του σαν να είναι ζωώδη θηράματα, τον Monk που χρησιμοποιεί… shaolin κουνγκ φου για να λειώσει τους εχθρούς ή τον Sorcerer με τα άπειρα ξόρκια του; Αν τώρα εποφθαλμιάτε το ρόλο του buffer στην ομάδα, οι Cleric, Shaman και Disciple σάς περιμένουν. Είναι προφανές ότι το παιχνίδι διαθέτει classes για κάθε γούστο και δυναμικότητα, μία πολυμορφία που δεν συναντούμε συχνά σε RPGs. Επίσης, η επιλογή της φυλής μας είναι σημαντική, διότι κάθε φυλή μπορεί να φέρει μαζί της και κάποια πολύ χρήσιμα special abilities που θα μας ευνοήσουν μελλοντικά. Το character creation στάδιο του game μπορεί να μην καινοτομεί σε κάποιον τομέα, μας χαρίζει όμως αρκετή ελευθερία για να φτιάξουμε ένα άβαταρ με μοναδικά οπτικά χαρακτηριστικά και δυνατότητες.
Οι έμπειροι MMORPGάδες θα προσαρμοστούν στο χειρισμό του ήρωά τους μέσα σε μερικά λεπτά, αλλά το παιχνίδι έχει προβλέψει μία αλληλουχία από pop–up hints που εξηγούν κάθε βήμα στον αρχάριο gamer.
Περνώντας στον πυρήνα του παιχνιδιού τώρα, που είναι το gameplay, παρατηρούμε αρχετυπικές διαδικασίες grinding, αλλά και μία σημαντική απόκλιση που ονομάζεται crafting. Το solo questing ενδείκνυται μέχρι τα πρώτα 7–8 επίπεδα, μέχρι δηλαδή τη στιγμή που θα μπορείς να τρως κόσμο και να σε τρώνε χωρίς μεγάλο κόστος. Από κει και πέρα, τα πράγματα αλλάζουν, καθώς η σύναψη groups αποτελεί βασική προϋπόθεση για να επιβιώσετε. Στο παράθυρο που κάνετε target τον αντίπαλο, εκτός από το level του, βλέπετε κάτι βούλες από πάνω. Αν είναι πάνω από δύο γεμάτες, δεν σας παίρνει να τον φάτε solo, έτσι προχωράτε σε γκρουπάρισμα. Η συγκεκριμένη λειτουργία παρουσιάζει κάποια προβλήματα. Ασχετα με το αν είσαι σε γκρουπ ή όχι, αν κλικάρεις στον άλλο παίκτη, δεν μπορείς να δεις τα buffs που τυχόν έχει. Ετσι, χαλάς τζάμπα mana για να cast-άρεις ίσως και τα ίδια buffs με αυτά που ήδη έχει, κάτι αρκετά εκνευριστικό σε μία μάχη που και η παραμικρή "σταγόνα" mana χρειάζεται.
Πολύ θετικό θεωρώ το ότι πατώντας πάνω στον εχθρό, βλέπουμε πόσο μακριά από εμάς είναι, μαθαίνοντας έτσι πόσο κοντά μπορούμε να πάμε για να είμαστε εντός του attack range που θέλουμε. Η πτώση στο πεδίο της μάχης μετά το 7ο επίπεδο έχει σοβαρές επιπτώσεις και μας τίθενται δύο επιλογές. Η πρώτη είναι να αφήσουμε το κουφάρι μας στο πάτωμα, περιμένοντας κάποιον συμπαίκτη να μας αναστήσει. Η δεύτερη είναι να πατήσουμε την επιλογή Release your Body και να αναστηθούμε στο πλησιέστερο altar. Η τραγική αυτή λύση μάς υποχρεώνει να επιστρέψουμε στο μέρος όπου τεζάραμε για να μαζέψουμε το κουφάρι και τα αντικείμενά μας. Φυσικά, στο δρόμο μπορεί να μας ξαναπετσοκόψουν, οπότε πρόκειται για μία εκνευριστική επιλογή. Οι δύο τρόποι για να αποφύγουμε την επικίνδυνη βόλτα είναι οι εξής: α) να πληρώσουμε τα μαλλιοκέφαλά μας στους θεούς και να μας επαναφέρουν στο βωμό τα αντικείμενά μας και β) να χρησιμοποιήσουμε soulbind items, αντικείμενα δεμένα με την ψυχή του άβατάρ μας, που τον ακολουθούν και "μετά θάνατον". Αν δεν έχουμε soulbind items, αγοράζουμε μία σφαίρα από έναν vendor στο πρώτο χωριό που συναντάμε και με αυτήν όποιο item γουστάρουμε, το κάνουμε soulbound. Κάθε θάνατος, εκτός από εκνευρισμό, μας κοστίζει και μπόλικα XPs, τα οποία δεν μας ρίχνουν μεν επίπεδο, αλλά συσσωρεύονται ως "χρέη", τα οποία καθυστερούν δραματικά το leveling.
Ενα όμορφο χαρακτηριστικό του game, που εμπλουτίζει περαιτέρω τη μάχη είναι η δυνατότητα να φορέσουμε όπλα και armor που είναι υψηλότερου level από το δικό μας. Για παράδειγμα, μπορούμε να φοράμε κράνος level 17 ενώ είμαστε στο level…7! Τα penalties για μία τέτοια "πολυτέλεια" είναι η γρήγορη πτώση του durability και η απότομη άνοδος του repair cost. Υπάρχει και ένας περιορισμός εδώ: στην καρτέλα του χαρακτήρα μας με τα stats υπάρχει μία μπάρα experience κάτω από τις θεσούλες του armor. Είμαστε, για παράδειγμα, level 10 και όλη η στολή μας αποδίδει exp αντίστοιχο του 50% και βρίσκουμε ένα κράνος level 20 και το φοράμε. Αμέσως το 50% θα γίνει 75%. Οπότε άλλο ένα τέτοιου level item να φορέσουμε, θα φτάσουμε το 100%, με συνέπεια να μην μπορούμε να φορέσουμε 3ο item. Προσοχή στις αναλογίες, λοιπόν.
Στον τομέα του crafting, το παιχνίδι ξεπερνά κατά πολύ οποιοδήποτε game της κατηγορίας. Κάνοντας μία μικρή σύγκριση με το WOW, ενώ εκεί παίρνεις δύο βασικά crafting επαγγέλματα και τρία δευτερεύοντα, εδώ παίρνεις τρία – ένα βασικό και δύο δευτερεύοντα. Η επιλογή επαγγέλματος έχει να κάνει με το είδος των items θέλετε να φτιάξετε. Είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι θα επιλέξετε το Blacksmith, που μας επιτρέπει να αποκτούμε ισχυρές πανοπλίες και όπλα, σφυρηλατώντας το μέταλλο. Η πρωτοτυπία του Vanguard είναι ότι τα crafted items είναι συνήθως ισχυρότερα από τα drops, συνεπώς το crafting είναι σχεδόν επιβεβλημένο ως ασχολία. Για να γίνουμε σπουδαίοι crafters, αγοράζουμε αξίνες, σφυριά κ.λπ. και τα τοποθετούμε όλα στο bag μας για μεγαλύτερη ευχρηστία. Προσέξτε σε αυτό το σημείο ένα bug του παιχνιδιού: εκεί που πολεμάμε, βλέπουμε ένα ορυκτό μπροστά μας. Πάμε να το "τσιμπήσουμε", αλλά το game δεν μας αφήνει γιατί πρέπει να τοποθετήσουμε manual στο χέρι μας το αντίστοιχο εργαλείο. Μετά την εξόρυξη, τοποθετούμε το όπλο ξανά στο χέρι, γιατί αλλιώς δεν μπορούμε να χτυπήσουμε τον εχθρό. Τώρα μπαίνουμε στη μεγάλη πλάκα: μια-δυο φορές να κάνουμε αυτές τις αλλαγές, το game μπερδεύεται και μετά μας δείχνει ότι έχουμε στο χέρι μας το double axe που χειριζόμαστε, ενώ στην πραγματικότητα κρατάμε τον κασμά για το mining!
Ενα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα του gameplay του Vanguard είναι τα mounts. Από το level 10 και έπειτα, μπορούμε να αγοράσουμε ένα φτηνό άλογο για τις μετακινήσεις μας. Ο… αλογοmaster κάθε περιοχής πουλάει πιο γρήγορα άλογα, τα οποία μπορούμε να αγοράσουμε από χαμηλότερο level, αλλά κοστίζουν λιγάκι παραπάνω. Για ιπτάμενα mounts θα πρέπει να ολοκληρώσουμε high-level quests, συνεπώς θα καθυστερήσουμε πολύ να δούμε τον Telon αφ’ υψηλού! Πλουτίζοντας, αποκτούμε και έναν τρίτο τρόπο να οργώνουμε γρήγορα τον κόσμο του game, τα πλοία. Υπάρχουν τριών ειδών πλοία, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και πολλά επίπεδα customization, τα οποία θα ανακαλύψουμε στην πορεία. Η γρήγορη απόκτηση μεταφορικών μέσων είναι μία πλευρά του game που μου άρεσε ιδιαίτερα.
Τα εξαιρετικά gameplay στοιχεία του Vanguard καταρρέουν μπροστά στο πλήθος των "ζουζουνιών" (bugs) που το κατατρώνε. Επί 4 χρόνια οι προγραμματιστές του πάλευαν να δημιουργήσουν την "επόμενη γενιά" των MMORPGs και, τελικά, δημιούργησαν ένα "σκοροφαγωμένο" ψηφιακό έπος, που όφειλαν να το έχουν υποβάλει σε εξαντλητικό beta testing για κάμποσους μήνες. Αντ’ αυτού, ίσως επειδή η τσέπη τους ήταν… τρύπια μετά από τόσο developing, το πέταξαν ανολοκλήρωτο στην αγορά, με σκοπό να μαζέψουν λεφτά και να χρηματοδοτήσουν την τελειοποίησή του! Το αποτέλεσμα είναι το παιχνίδι να βρίθει από bugs, τεχνικά προβλήματα που καταστρέφουν την ψυχική ηρεμία των χρηστών και συχνά τους αποθαρρύνουν από το να το συνεχίσουν. Υπάρχουν φορές που το game σε πετά έξω χωρίς λόγο, ο χαρακτήρας σου γλιστρά σε μία λοφοπλαγιά και τηλεμεταφέρεται νεκρός 10 χιλιόμετρα πιο πέρα και σκέφτεσαι σοβαρά να χώσεις κλοτσιά στο μόνιτορ! Προβλήματα συναντούμε στα διάφορα pop up menus των vendors, που καμιά φορά ανοίγουν με διαστρεβλωμένα γραφικά σαν να βλέπεις το game σε ανάλυση 320x200! Οταν, δε, ξαναμιλήσεις στον ίδιο NPC, ανοίγει το menu με χαλασμένα γραφικά σε αποχρώσεις του κίτρινου και πράσινου! Με την τρίτη προσπάθεια στρώνει το menu και εμφανίζεται κανονικά, ενώ παρόμοια προβλήματα παρατήρησα με τον map!
Τα προγραμματιστικά εγκλήματα δεν σταματούν εδώ, φυσικά. Αν διαθέτετε σύστημα μέσης δυναμικότητας, το παιχνίδι θα μπουσουλάει σαν μωρό 2 μηνών! Αυτό συνέβη εξαιτίας της επιτυχίας των δημιουργών του να συνθέσουν έναν απίθανο fantasy κόσμο. Στον κόσμο του Vanguard νιώθεις πραγματικά σαν να περπατάς σε πραγματικό κόσμο, η τοπογραφία του είναι εκπληκτική, η μορφολογία του εδάφους συγκλονιστική και δεν είναι λίγες οι φορές που θα χαζεύετε το τοπίο αντί να ασχολείστε με τη μάχη! Η λεπτομέρεια των textures θα σας κάνει να τα χάσετε κοιτώντας το περιβάλλον, ο εντυπωσιακότατος κύκλος ημέρας–νύχτας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις περιπλανήσεις σας, όμως τα καιρικά εφφέ δεν συμπλήρωσαν όπως θα έπρεπε την όλη εικόνα. Συνεπώς, ναι μεν η Unreal 3 engine σκίζει στο σχεδιασμό του game, από την άλλη, όμως, δεν είναι δυνατόν να χάνει frames σε dual core υπολογιστή με 500MB κάρτα γραφικών στα 1.280x1.024! Σε χαμηλότερα συστήματα θα πρέπει να ρίξετε τόσο πολύ την ανάλυση και τα φίλτρα, που όσα σας περιέγραψα πρωτύτερα θα μοιάζουν περισσότερο με θολές μουντζούρες! Υπάρχει και η λύση του Google search στο Internet ψάχνοντας να βρείτε πώς μπορούν να βελτιωθούν τα FPS πειράζοντας μόνο ένα .ini file που υπάρχει στο game! Από αυτό το πείραγμα κερδίζεις γύρω στα 30-40 fps! Ελεος!
Ο χρόνος που είχαμε το παιχνίδι στα χέρια μας δεν μας επέτρεψε να δούμε το high level περιεχόμενό του καθώς και τη μακροχρόνια αλληλεπίδραση με άλλους παίκτες σε guilds, έτσι ορισμένα στοιχεία του παιχνιδιού δεν τα σχολιάζω στο παρόν άρθρο. Εντούτοις, χαρήκαμε ένα μεγάλο μέρος του gameplay του και εντοπίσαμε το πλήθος προγραμματιστικών λαθών που το καταστρέφουν. Σε τελική ανάλυση, όταν έχεις παίξει Guild Wars, Lineage, WOW κ.λπ. δυσκολεύεσαι να λατρέψεις το Vanguard, αν και σε περίπτωση που διορθωθούν οι ατέλειές του, θα μπορούσε να εκτιναχθεί στις πρώτες θέσεις της MMORPG κατηγορίας.