Οι πληθωριστικές τάσεις που παρουσιάζονται στην αγορά των MMORPGs καθιστούν ευπρόσδεκτο οποιοδήποτε παιχνίδι του χώρου έχει να προσφέρει κάτι διαφορετικό. Το Maple Story εγκαινιάζει μία νέα υποκατηγορία, τα platform MMORPGs, μεταφέροντας το gameplay του κλασικού platform game, Wonder Boy, σε MMO μορφή.

Οι ομοιότητες του Maple Story με το Wonder Boy είναι ορατές σε όλα τα επίπεδα, ξεκινώντας από το «επίπεδο» σενάριό τους. Στο Wonder Boy είχαμε ένα νεαρό αγόρι που προσπαθούσε να σώσει την αγαπημένη του, ξεπαστρεύοντας αμέτρητα τέρατα. Στο Maple Story τα κίνητρα των παικτών είναι... πατριωτικά, μια και απώτερος σκοπός μας είναι η προστασία του Maple World από τις ορδές των τεράτων που τον έχουν πλημμυρίσει. Ταυτόχρονα, εισάγεται στον ιερό σκοπό μας και το ιδιοτελές κίνητρο της ισχυροποίησης του ήρωά μας, κερδίζοντας experience points, skills και άφθονο χρήμα για να αγοράσουμε καλύτερο εξοπλισμό. Οπως θα θυμούνται οι παλιότεροι gamers, το Wonder Boy in Monster Land είχε πρωτοτυπήσει στην εποχή του, επειδή εισήγαγε RPG στοιχεία – αδιάκοπη αναβάθμιση του εξοπλισμού από τα χρήματα που κερδίζαμε σκοτώνοντας τέρατα, λαβύρινθοι, spells, healing potions – στα δισδιάστατα side scrolling platform games. Το Maple Story πρωτοτυπεί εφαρμόζοντας την αντίστροφη μέθοδο, μεταφέροντας όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός plattform game στο RPG genre. Το αποτέλεσμα μπορεί να φανεί παράξενο ή μίζερο στους σύγχρονους gamers που έχουν συνηθίσει να χορεύουν εκατομμύρια πολύγωνα στην οθόνη τους, το ατού όμως του Maple Story είναι το ίδιο με το κλασικό Wonder Boy, δηλαδή, το gameplay. Ξεκινώντας από τις quests να πούμε πως είναι εξίσου αδιάφορες με το σενάριό του, καθώς διάφοροι χαριτωμένοι χαρακτήρες μάς αναθέτουν να σκοτώσουμε το τάδε τέρας ή να πάμε ένα γράμμα σε ένα συγγενή τους κ.λπ. οπότε δεν έχουν να προσφέρουν κάτι πρωτότυπο. Ο χάρτης του παιχνιδιού αποτελείται από πόλεις στις οποίες βρίσκονται τα μαγαζιά για να αγοράσουμε και να πουλήσουμε πάσης φύσεως υλικά και οι NPCs που μας αναθέτουν τα quests και από hunting grounds, τα οποία συναρμολογούν μία «λεωφόρο» από σημεία επί χάρτου, τα οποία ενώνουν τις πόλεις μεταξύ τους. Αυτή η «λεωφόρος» καθορίζει το αν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο επιθυμητό hunting ground ή αν θα πρέπει να κάνουμε παράκαμψη από άλλο σημείο για να το προσεγγίσουμε. Βρήκα ξεκαρδιστική την παρουσία των ταξί στις πόλεις: οι «ταρίφες» μπορούν να μας μεταφέρουν όπου επιθυμούμε, αν καταβάλουμε το ανάλογο χρηματικό τίμημα.

Στα hunting grounds του Maple Story παίζεται όλο το παιχνίδι και εκεί παρατηρούμε μία καινοτομία που είχε προσφέρει το Wonder Boy στην εποχή του, τη δυνατότητα να μπούμε και να βγούμε σε ένα level από διαφορετικά σημεία και όχι να προχωρούμε αναγκαστικά από δεξιά στα αριστερά. Τα επίπεδα χωρίζονται από άφθονες πλατφόρμες γεμάτες τέρατα. Η εμφάνιση και ο αριθμός τους ποικίλλει ανάλογα με την πίστα, έτσι πρέπει να θυμόμαστε πού βρίσκεται το εκάστοτε τέρας σε περίπτωση που μας ζητηθεί να ξεπαστρέψουμε εκατοντάδες σε ένα quest, διότι την πληροφορία αυτή δεν τη βρίσκουμε κοιτώντας το χάρτ,η εκτός από τις περιπτώσεις που ολόκληρες περιοχές έχουν ονομαστεί ανάλογα με τα τέρατα που «φιλοξενούν». Αν έχετε την αίσθηση πως έχετε δει αρκετό grinding στη μέχρι τώρα σταδιοδρομία σας στο gaming, θα αλλάξετε γνώμη παίζοντας το Maple Story: οι εχθροί είναι κυριολεκτικά άπειροι και, επειδή πρόκειται για πλάσματα που σκοτώνονται με 2–3 χτυπήματα, μετά από λίγη ώρα θα θολώσει το μάτι σας από τη σφαγή. Μια και μιλάμε για platform RPG – ορίστε και ένας νέος όρος που εισάγει το Maple Story – μερικές φορές θα τα βρείτε σκούρα όταν η πλατφόρμα στην οποία κινείστε είναι γεμάτη τέρατα που σας επιτίθενται από όλες τις πλευρές. Προς αποφυγή του ολέθρου, πρέπει να σκαρφαλώσετε σε άλλη πλατφόρμα χρησιμοποιώντας κληματσίδες, σχοινιά κ.λπ. Εκτός από τα πατροπαράδοτα healing potions, αποκτούμε στην αρχή του παιχνιδιού μία αναπαυτικότατη καρέκλα, την οποία στήνουμε σε όποιο σημείο της πίστας θέλουμε και καθόμαστε, ανανεώνοντας ταχύτατα τα hit points μας. Από τις πιο αστείες στιγμές του παιχνιδιού είναι όταν βλέπουμε 3 ή 4 άτομα να κάθονται σε μία πλατφόρμα σαν να κάνουν πικνίκ, ενώ γύρω τους πέφτουν κορμιά! Το ασταμάτητο grinding τινάζει την αδρεναλίνη στα ύψη και ο παίκτης δεν αργεί να εθιστεί, κυνηγώντας τα experience και το χρήμα.

Τα skills του παιχνιδιού είναι εξίσου χαριτωμένα με τη συνολική εικόνα του και χωρίζονται σε αμυντικά που αυξάνουν γρηγορότερα τα στατιστικά του ήρωα μας και επιθετικά που μας επιτρέπουν να λιανίσουμε ταχύτερα τους εχθρούς μας. Σε κάθε επίπεδο που ανεβαίνουμε, κερδίζουμε ability points για να ανεβάσουμε τα βασικά abilities μας – strength, dexterity, intelligence, luck – και skill points για τα skills που προανέφερα, έτσι έχουμε ισχυρό κίνητρο για να λιώσουμε στο grinding. Αν σκεφτείτε πως το level cap του παιχνιδιού αγγίζει τα 200 επίπεδα, τότε καταλαβαίνετε τι σας περιμένει. Το παιχνίδι είναι σκέτη απόλαυση στο party mode, όταν, δηλαδή, κυνηγάτε μαζί με άλλους. Επικό ξύλο πέφτει όταν ο καθένας επιλέγει από μία μεριά και καλύπτει τον άλλο, χτυπώντας το κύμα τεράτων που έρχεται. Το παιχνίδι διαθέτει 4 βασικά classes: Warrior, Magician, Bowman και Thief. Για να τις επιλέξουμε, πρέπει να φτάσουμε στο 8ο ή στο 10ο επίπεδο, ανάλογα με το class που θέλουμε. Από το 30ό επίπεδο και πάνω ξεκινά το δεύτερο job advancement, που μας δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουμε μεταξύ καινούργιων professions, ανάλογα με το class που επιλέξαμε στην αρχή. Στα επίπεδα 70 και 120 μπορούμε να αποκτήσουμε καινούργια professions. Αν αναρωτιέστε γιατί μας απασχολεί η απόκτηση νέων professions, αφού ούτως ή άλλως ανεβάζουμε τα abilities μας με κάθε επίπεδο που κερδίζουμε, η απάντηση είναι απλή: κάθε profession ξεκλειδώνει έναν σεβαστό αριθμό από πανίσχυρα skills τα οποία μας βοηθούν τρομερά στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Βλέπετε, οι στρατιές των τεράτων που καθαρίζουμε είναι απλώς η προθέρμανση πριν συγκρουστούμε με τα boss monsters, τεράστια πλάσματα με ειδικές ικανότητες και άφθονα hit points τα οποία απαιτούν «ειδική μεταχείριση» - βλ. μαζική επίθεση από... 30 παίκτες – για να πεθάνουν! Το Maple Story, λοιπόν, είναι μόνο grinding, επιδεξιότητα, όμορφα γραφικά και character development; Οχι μόνο. Η παρουσία μίας ομάδας από mini games εμπλουτίζει το gameplay, προσφέροντας εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης στους παίκτες, τρόπους εξίσου διασκεδαστικούς με όλο το χιουμοριστικό περιτύλιγμά του. Επίσης, μία σειρά από χιουμοριστικά events - Coconut Harvest, Snowball - , events που δοκιμάζουν την επιδεξιότητα μας - MapleStory Physical Fitness Challenge – καθώς και εορταστικά events που πανηγυρίζουν μία real life γιορτή, όπως τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα, δίνουν «χρώμα» στο παιχνίδι. Σε τεχνικό επίπεδο, το παιχνίδι είναι άψογο και παίζοντάς το θα ξεχάσετε τη λέξη lag για πρώτη φορά στα χρονικά των MMORPGs. To Maple Story μπορεί να μην έχει τις τεχνικές δυνατότητες και το βάθος άλλων MMORPGs είναι όμως πολύ όμορφο, χιουμοριστικό, εθιστικότατο, απολαυστικό όταν παίζεται με φίλους και το σημαντικότερο, δωρεάν.