Διάβασα το βιβλίο (το βρήκα πολύ συμπαθητικό), είδα την ταινία (τη βρήκα μέτρια, αλλά χωρίς πραγματικά να μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο), οπότε αναγκαστικά σχεδόν, όταν ήρθε το review code στο γραφείο, ανέλαβα να δω και το παιχνίδι. O λόγος, φυσικά, για το The Golden Compass, το πρώτο μέρος της τριλογίας του Φίλιπ Πούλμαν - ένα κατά βάση παιδικό λογοτέχνημα, κάτι μεταξύ σε Χάρι Πότερ και Νάρνια. Δυστυχώς για όλους μας, το εγχείρημα αναπόφευκτα έχασε αρκετούς πόντους στη μεταφορά από το βιβλίο στον κινηματογράφο και χάνει ακόμη περισσότερους κατά τη μετάβαση στα μόνιτόρ μας.

Το παιχνίδι θεωρεί ως δεδομένο ότι ο παίκτης έχει, τουλάχιστον, δει την ταινία, αφού η εξιστόρηση των γεγονότων δεν έχει καμία συνοχή, γίνεται δε άτσαλα και κομματιαστά (παρά τα διασκορπισμένα αποσπάσματα που έρχονται κατευθείαν από την ταινία). Λίγο platform, λοιπόν, μερικοί υποτυπώδεις γρίφοι, μπόλικα mini-games (μέχρι κι ένα είδος rhythm game) κι αυτό είναι όλο το βασικό gameplay που θυμίζει παιδικό τίτλο, με ελάχιστες απαιτήσεις από την πλευρά του παίκτη. Ουσιαστικά, η Lyra ψάχνει να βρει μερικά χαμένα παιδάκια (μαζί με αυτά και τον Ρότζερ), ενώ ο Pan (ο Παντελεήμων, όπως τον είχα στο μυαλό μου, καθώς διάβαζα το βιβλίο), το δαιμόνιό της, τη συνοδεύει και τη βοηθάει να περνάει εμπόδια, αλλάζοντας μορφή (επιλέγοντας από τις τέσσερις διαθέσιμες). Διασκορπισμένες στο παιχνίδι, βρίσκονται άπειρες μικρές «σφήνες» από μετριότατα mini-games, όταν η Λύρα προσπαθεί να πείσει τους NPCs που βρίσκει στο δρόμο. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι το Αληθειόμετρο, του οποίου τις έννοιες πρέπει να μαθαίνετε στο δρόμο, ώστε να έχετε περισσότερες πιθανότητες αποκρυπτογράφησης των νοημάτων του. Τέλος, ευχάριστο διάλειμμα είναι ο αγαπημένος μου Iorek, ο οποίος, όπως ήταν αναμενόμενο, σπάει οτιδήποτε βρεθεί μπροστά του: τα επίπεδα του αρκούδου δίνουν έμφαση σε action τακτικές και απλώς πρέπει να χτυπάτε ξανά και ξανά τους εχθρούς σας. Δεν πρόκειται για ιδιαίτερη εγκεφαλική πρόκληση ούτε απαιτούνται ιδιαίτερες τακτικές, αλλά, αν μην τι άλλο, ο αρκούδος είναι απολαυστικός, ενώ ο ρυθμός ανεβαίνει λίγο σε σύγκριση με την αργή εξερεύνηση της Lyra.

«Είναι καλύτερο από το βιβλίο;»

Εμπόδιο στην εμπειρία στέκεται ο πολύ άσχημος χειρισμός και η αργή απόκριση των πλήκτρων (κάτι που δεν μπορώ να συγχωρέσω, στο 2008 ζούμε!), αλλά και η κάμερα, η οποία δεν ακολουθεί σωστά τον κεντρικό χαρακτήρα. Επίσης, εξαιρώντας τη θεσπέσια μουσική επένδυση, το Golden Compass δεν έχει να προσφέρει κάτι φοβερό σε θέματα παρουσίασης: πολύ απλά γραφικά και πρόχειρο animation, κλασικά σημάδια που μαρτυρούν την cross-platform προέλευση του τίτλου. Απορίας άξια επίσης είναι η ανάθεση του παιχνιδιού στη Shiny Entertainment: αν και προσωπικά τη θεωρώ υπερτιμημένη, με μόνο το Sacrifice να δείχνει σημάδια στέρεας παραγωγής, η Shiny θεωρείται ως μεγάλη εταιρεία που δεν θα αναλάμβανε την ανάπτυξη μεταφοράς από ταινία. Πάντως, αυτές οι μεταφορές έχουν συνήθως ακραία deadlines, με οκτώ ως δώδεκα μήνες για την ανάπτυξη και την παραγωγή - τραγικά μικρό χρονικό διάστημα για ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Ας μην κρυβόμαστε, όμως, πίσω από το δάχτυλό μας: η αξιοποίηση αναγνωρίσιμων χαρακτήρων και η εκμετάλλευση του hype που περιβάλει μία ηχηρή κινηματογραφική παραγωγή, είναι κάτι που υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει... με τα γνωστά μέτρια αποτελέσματα.

Υπό άλλες συνθήκες, πάντως, το review θα ήταν αμείλικτο, αλλά φαντάζομαι ότι για κάποιο παιδάκι που είδε την ταινία και του άρεσε το φαντασμαγορικό θέαμα, το Golden Compass δεν είναι άσχημη επιλογή ως «μπάσιμο» στον κόσμο του gaming, αφού θα δει γνώριμες εικόνες και θα νιώσει ότι παίζει μέσα στην ταινία. Θεωρώ σκόπιμο, λοιπόν, ο συγκεκριμένος τίτλος να κριθεί αποκλειστικά και μόνο ως παιδικός. Σίγουρα, είναι χίλιες φορές καλύτερο, αν είστε γονέας, να βάλετε στο παιδί σας να παίξει λίγο με τη Lyra, παρά να το παρατήσετε μπροστά σε ένα Grand Theft Auto. Και πάλι, όμως, μία βόλτα στην παιδική χαρά είναι πιο εποικοδομητική για το βλαστάρι σας.

Ο Pan και οι μορφές του

Στο παιχνίδι, το δαιμόνιό σας μπορεί να πάρει τέσσερις διαφορετικές μορφές, οι οποίες θα σας βοηθήσουν σε γρίφους και σε δυσπρόσιτες περιοχές. Για να πάρετε μία ιδέα, ρίξτε μία ματιά στα trailers στο DVD (αν και βρήκαμε μόνο της έκδοσης για Xbox360, αρκεί για να πάρετε μία ιδέα, εξάλλου δεν είναι μεγάλες οι διαφορές στα γραφικά). STICKER «ΤA TRAILERS»