Oσοι έλκεστε από ιστορίες του μεσαίωνα, όσοι έχετε διαβάσει και απολαύσει το βιβλίο του Ουμπέρτο Εκο, "Ονομα του Ρόδου", όσοι αγαπήσατε την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία με τον Σον Κόνερυ, αλλά και όσοι ψάχνετε για ιστορίες με ίντριγκες και ανατροπές, πρέπει να δείτε το The Abbey. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η Alcachofa Soft είναι μία ισπανική εταιρεία, με έδρα το Τολέδο, άγνωστη στο ευρύτερο ελληνικό κοινό. Δημιουργήθηκε το 1995 και ένα χρόνο αργότερα, έγινε ευρύτερα γνωστή με την κυκλοφορία του Drascula: The Vampire Strikes Back, ενός ιδιαίτερα πετυχημένου, χιουμοριστικού adventure, που δυστυχώς, αν και κυκλοφόρησε σε αγγλόφωνη έκδοση, δεν ήρθε ποτέ στη χώρα μας. Στο 1997, κυκλοφορεί το πολύ πετυχημένο εμπορικά στην Ισπανία, The Atomic Sulphate, ενώ το 1999 δημιουργεί το El Tesoro de Isla Alcachofa, μία παρωδία του Treasure Island του Robert Stevenson. Η εταιρεία γίνεται ευρύτερα γνωστή, με την κυκλοφορία του καρτουνίστικου Mortadelo y Filemon, βασισμένου στην ομώνυμη δουλειά του καρτουνίστα από τη Βαρκελώνη, Francisco Ibanez, που στην υπόλοιπη Ευρώπη έγινε γνωστό ως Fred & Jeff ή Clever & Smart. Ακολούθησαν άλλα 5 παιχνίδια στη σειρά αυτή, ενώ το 2004 κυκλοφορεί από την Crimson Cow στη Γερμανία μία ειδική έκδοση της σειράς, το περίφημο Clever & Smart: A Movie Adventure, που από πολλούς θεωρείται ως ένα εξαιρετικό adventure (ούτε και αυτό το είδαμε ποτέ στη χώρα μας).Επικεφαλής της εταιρείας είναι οι Emilio de Paz, Santiago Lancha και Daniel Iborra, που είναι και οι βασικοί δημιουργοί του παιχνιδιού. Τέλος, προς αποφυγή συγχύσεων, αναφέρω πως το Τhe Abbey κυκλοφορεί στη Βόρεια Αμερική από την Adventure Company, με τον τίτλο Murder in the Abbey.

Στα χνάρια του "Ρόδου"

Το μυθιστόρημα το Ουμπέρτο Εκο εξιστορεί την αναζήτηση ενός χειρογράφου του Αριστοτέλη σε ένα ιταλικό μοναστήρι των Βενεδικτίνων, όπου διαδραματίζονται μία σειρά φόνων, διάφορες άλλες άνομες πράξεις μοναχών, αλλά και το κυνήγι από την Ιερά Εξέταση των θεωρούμενων τότε ως αιρετικών. Το έργο παρουσιάζεται μέσω των αναμνήσεων ενός νεαρού και δόκιμου μοναχού. Στο βιβλίο του αυτό ο Εκο κάνει μια εκτενή παρουσίαση της Σχολαστικής Μεθόδου, η οποία κυριαρχούσε στη μεσαιωνική σκέψη. Με αυτή την έννοια γίνονται στο βιβλίο εκτενείς αναφορές στους σημαντικότερους μελετητές και υποστηρικτές του σχολαστικισμού (Φραγκίσκος της Ασίζης, Βάκων, Αγιος Θωμάς ο Ακινάτης κ.λπ.).

Βρισκόμαστε κάπου στα 1500 και στο παιχνίδι είσαι ο καλόγερος Leonardo de Toledo, πρώην σύμβουλος του βασιλιά, που απομακρύνθηκε από την αυλή του για αδιευκρίνιστους λόγους και ο οποίος αποστέλλεται σ' ένα απομονωμένο μοναστήρι, για να διερευνήσει τις αιτίες θανάτου ενός μοναχού. Μαζί σου είναι και ένας δεκάχρονος νεαρός, o Bruno, γιος του πολύ σημαντικού κόμη της Capranegra, που έχεις αναλάβει να εκπαιδεύσεις ώστε να προετοιμαστεί για την είσοδό του στο τάγμα του μοναστηριού.

Το μοναστήρι αυτό είναι η περιβόητη Nuestra Senora de la Natividad (το όνομα του μοναστηριού είναι πραγματικό και το έχουν πολλές μονές). Σ' αυτήν έχουν συγκεντρωθεί μερικοί από τους καλύτερους αντιγραφείς και μεταφραστές της εκκλησίας, οι οποίοι δουλεύουν ασταμάτητα, για να διασφαλίσουν πως η μονή τους θα συνεχίσει να έχει τη μεγαλύτερη και καλύτερη συλλογή βιβλίων με θεολογικά κι επιστημονικά θέματα. Λίγο πριν φτάσετε στο μοναστήρι, δέχεστε μία επίθεση από "κάποιον" που ρίχνει βράχους στο μονοπάτι που διασχίζετε. Μόλις την τελευταία στιγμή, κατορθώνεις να σώσεις τον Bruno από βέβαιο θάνατο. Τα προβλήματά σας μόλις άρχισαν...

Οι ομοιότητες με το βιβλίο του Εκο είναι προφανείς αλλά επιφανειακές. Και αυτό γιατί το παιχνίδι, όπως εξάλλου και η ταινία, δεν ενδιαφέρεται για την παρουσίαση της Σχολαστικής Μεθόδου και των κυριότερων εκφραστών της, αλλά χρησιμοποιεί αυτά τα στοιχεία για ν' αναπτύξει μία ιστορία μυστηρίου, που περιέχει όσον αφορά στο συγκεκριμένο είδος σχεδόν τα πάντα: δολοπλοκίες, φόνους, ανατροπές, δαιμονολογίες, πραγματικά απίστευτες ίντριγκες και άλλα πολλά.

Η ιστορία που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια σας δεν είναι απλή. Στο βάθος κρύβεται ένα τρομερό μυστικό, που δεν απειλεί μόνο τους μοναχούς του μοναστηριού και την εκκλησία της εποχής στο λεγόμενο δυτικό κόσμο, αλλά και όλη την ανθρωπότητα. Θα μπορέσει ο πανέξυπνος Leonardo, με το σκοτεινό παρελθόν, να αποκαλύψει την τρομερή αυτή απειλή και να τη σταματήσει, πριν να είναι πραγματικά αργά; Το σενάριο του παιχνιδιού μού άρεσε αρκετά ως προς τη βασική πλοκή του. Ομως, δεν μου άρεσε καθόλου το φινάλε που επιλέχθηκε, μια και στα δικά μου μάτια αυτό δεν παρουσιάζεται καθόλου πειστικά, τουλάχιστον όσον αφορά στη συγκεκριμένη βαρύτητα που θα έπρεπε να έχει. Επιπλέον, οι κατακλυσμιαίες εξελίξεις που παρακολουθούμε σ' αυτό προκύπτουν αρκετά "απότομα", σαν να έπρεπε δηλαδή το παιχνίδι να πρέπει να τελειώσει ξαφνικά. Τα όποια συμπεράσματα παρακολουθούμε, δεν μπορούν να βγουν αβίαστα από το μυαλό κανενός "φυσιολογικού" παίκτη. Το παιχνίδι, λειτουργώντας στα χνάρια της Αγκάθα Κρίστι, παρουσιάζει μία ιστορία της οποίας ο παίκτης γίνεται κοινωνός επιμέρους μόνο στοιχείων, αλλά ποτέ ολόκληρης, έτσι ώστε να μην μπορεί να ξετυλίξει από μόνος του το κουβάρι του μυστηρίου και να πρέπει περιμένει την τελική αφήγηση, που θα δώσει ένα "πειστικό" υπόβαθρο για το τι πραγματικά συνέβη και κυρίως γιατί.

Εκεί όπου το παιχνίδι μού έκανε πραγματική εντύπωση είναι οι χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν οι διάφοροι μοναχοί. Ο καθένας τους κρύβει μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, μεγάλα ή μικρά μυστικά και κανείς τους δεν είναι αυτό που φαινομενικά θέλουν να νομίζεις. Δεν μπορώ να πω περισσότερα χωρίς να αποκαλύψω το ρόλο του καθενός, αλλά πραγματικά στον τομέα αυτό έχει γίνει μοναδική δουλειά. Ακόμη και ο Brouno, που στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού δείχνει δειλός και ηλίθιος, δεν είναι έτσι. Πρόκειται για ένα παιδί που μεγαλώνει, από την ασφάλεια του σπιτιού του βρίσκεται ξαφνικά σε έναν εκπληκτικό κυκεώνα εξελίξεων και που, τελικά, χρειάζεται απλώς το χρόνο του για να ωριμάσει...

Γραφικά και Χειρισμός

Tα γραφικά του παιχνιδιού τρέχουν σε διάφορες αναλύσεις, συνδυασμού της κάρτας γραφικών και του μόνιτορ σας, είναι δε προοπτικής τρίτου προσώπου. Τα 2D backgrounds είναι ένα μείγμα hand-drawn και pre-rendered γραφικών, σε καρτουνίστικο στυλ, και προσωπικά μου άρεσαν πάρα πολύ. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων ενδεχομένως να προβληματίσει αρχικά με την καθαρά καρτουνίστικη αισθητική του, αλλά τελικά όλα φαίνεται να λειτουργούν αρκετά ικανοποιητικά. Εκεί όπου νομίζω πως υπάρχει σημαντική υστέρηση, είναι στο θέμα των cutscenes, αν φυσικά εξαιρέσει κανείς την εισαγωγή και το φινάλε του. Αν υπήρχαν τα κατάλληλα animations σε συγκεκριμένες στιγμές, θα μπορούσε πραγματικά να έχει απογειωθεί το δραματικό στοιχείο του παιχνιδιού.

H μουσική του παιχνιδιού είναι κυριολεκτικά εξαιρετική, ενώ υπάρχουν πάνω από 70 λεπτά καθαρής ορχηστρικής μουσικής από την περιβόητη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας (αλήθεια, σε πόσα τελικά adventures έχει συμμετάσχει αυτή;), που δημιουργούν μία έντονα υποβλητική εκκλησιαστική ατμόσφαιρα. Μην ξεχνάμε πως οι καθολικοί έχουν στις εκκλησίες τους τα περιβόητα organs (η λέξη πηγάζει από το αρχαιοελληνικό "όργανον"). Φυσικά και υπάρχουν διάφοροι ambient ήχοι, όπου αυτοί χρειάζονται, αλλά είναι οι απολύτως βασικοί. Οι ομιλίες των χαρακτήρων είναι πραγματικά κορυφαίες, από τις πιο επαγγελματικές και ατμοσφαιρικές που έχω ακούσει σε παιχνίδι του είδους και ευτυχώς, γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί διάλογοι-ομιλίες μέσα στο παιχνίδι. Πραγματικά εξαιρετική δουλειά. Φυσικά, υπάρχει η δυνατότητα να εμφανίζεις ή όχι τους υπότιτλους μέσα στο παιχνίδι, ενώ η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει και ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.

Ο έλεγχος του παιχνιδιού γίνεται μέσω ενός κλασικού point & click interface. Κάνοντας αριστερό ή δεξί κλικ κάπου μέσα σε μία οθόνη, θα πας εκεί. Με διπλό κλικ πας εκεί με γρήγορο βηματισμό. Με διπλό κλικ σε μία έξοδο, πας κατευθείαν στη νέα οθόνη. Με το αριστερό πλήκτρο του mouse κάνεις Look, με το δεξί Act. Πηγαίνοντας το κέρσορα στο επάνω μέρος της οθόνης, εμφανίζεται το ειδικό Inventory, που είναι σαν βιτρό εκκλησίας! Τα αντικείμενα σε αυτό λειτουργούν όπως σε όλα τα point & click adventures. Στην επάνω δεξιά γωνία του inventory υπάρχει το Journal σου, στο οποίο καταγράφονται σταδιακά οι σκέψεις σου για όσα συμβαίνουν. Να το διαβάζεις συχνά, καθώς καταγράφει πολύτιμες πληροφορίες.

Με το πλήκτρο M εμφανίζεται ένας πολύ απλός χάρτης του παιχνιδιού, μέσω του οποίου μπορείς να μεταφέρεσαι αμέσως από την είσοδο ενός κτηρίου σε κάποιο άλλο. Μινιμαλιστικός στην εμφάνιση, αλλά εξαιρετικά χρήσιμος. Προσέξτε μόνο γιατί τη νύχτα δεν λειτουργεί! Με το πλήκτρο Escape περνάς στο κεντρικό menu του παιχνιδιού, που περιέχει τα Play, Load, Save, Οptions, Credits και Exit.

Επίσης, σημειώστε πως μπορείς να προσπερνάς τις συζητήσεις πατώντας το αριστερό πλήκτρο του mouse. Μπορείς να κάνεις όσα saves θέλεις, αλλά δεν μπορείς να δίνεις ονομασία σ' αυτά ή να τα σβήνεις. Πέρα από αυτό, υπάρχει κι ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα, αλλά γι' αυτό δείτε την ειδική αναφορά στο σχετικό box.

Μοναστική ατμόσφαιρα!

H ατμόσφαιρα του The Abbey είναι αρκετά καλή, αλλά δεν κατορθώνει σχεδόν σε κανένα σημείο να απογειωθεί δραματικά, με μοναδική ίσως εξαίρεση τη στιγμή της "πυράς". Η δράση του περιλαμβάνει 4 κεφάλαια, ανισοβαρή μεταξύ τους, τόσο θεματικά όσο και από πλευράς δραματικής έντασης. Η δράση του είναι σχετικά ευθύγραμμη, σε συγκεκριμένα σημεία δεν θα μπορείς να προχωράς παρακάτω αν δεν βρεις τι πρέπει να κάνεις στα σημεία αυτά καθεαυτά. Τη δράση του δεν θα τη χαρακτήριζα δύσκολη, αν δεν υπήρχαν τρία προβλήματα: το πρώτο είναι μερικά hotspots που δεν τ' αντιλαμβάνεσαι ως τέτοια με τίποτα και αυτό με κόλλησε σε τουλάχιστον δύο σημεία για ώρες. Το δεύτερο έχει να κάνει με το ότι δεν είναι πάντοτε καθαρό τι πρέπει να κάνεις, πολύ περισσότερο γιατί. Αυτό το θεωρώ ως το μεγαλύτερο πρόβλημα στον τομέα της δράσης. Το τρίτο αφορά σε συγκεκριμένο γρίφο, στον οποίο πρέπει να χρησιμοποιήσεις ένα αντικείμενο με έναν τρόπο που η γραφική αναπαράσταση του συγκεκριμένου αντικειμένου δεν σε προδιαθέτει με τίποτα (και εννοώ τη χρήση του σταυρού λίγο πριν από το φινάλε).

Μιλώντας με τους διάφορους χαρακτήρες, εμφανίζονται οι λεγόμενοι tree-διάλογοι. Από αυτούς, σε μερικές περιπτώσεις θα μάθεις σημαντικές πληροφορίες, ενώ σε άλλες και αφού ήδη γνωρίζεις κάποιο κρίσιμο στοιχείο, θα πείθεις τους ερωτώμενους χαρακτήρες να συνεργαστούν ουσιαστικά μαζί σου. Το πρόβλημα στους διαλόγους είναι πως, όταν κάνεις μία ερώτηση σε κάποιον, αυτή δεν "αδρανοποιείται" ώστε να βλέπεις τι σου μένει ή όχι, αλλά παραμένει ενεργή σαν να μην τη ρώτησες καθόλου. Και αυτό σ' ένα παιχνίδι με πάρα πολλούς διαλόγους μπερδεύει αρκετά τον παίκτη.

Οι γρίφοι του παιχνιδιού στην πλειονότητά τους αφορούν κυρίως στη χρήση αντικειμένων. Υπάρχουν και τρεις διαφορετικοί, ένα slider puzzle (δύσκολο, γιατί δεν έχεις την εικόνα αυτού που πρέπει να φτιάξεις), ενός puzzle που πρέπει να αντιληφθείς πως σε προκαλεί να εντοπίσεις τις διαφορές ενός ανάγλυφου με ένα σχεδιάγραμμα και, τέλος, αυτός με τα ρολόγια στον τοίχο, που όμως είναι σχετικά απλοϊκός.

Το The Abbey είναι ένα αρκετά καλό adventure, που θα ικανοποιήσει ιδιαίτερα όσους ενδιαφέρονται πρωτίστως για την εξιστόρηση του σεναρίου ενός παιχνιδιού, αλλά και για πραγματικά ενδιαφέροντες χαρακτήρες.