Το «Evil Under The Sun» της Αγκάθα Κρίστι καταχωρίζεται από όλους τους ειδικούς ανάμεσα στα 4-5 καλύτερα μυθιστορήματά της. Είναι εξαιρετικά προσεγμένο και δεν παρουσιάζει τις χρονικές υπερβολές και τα λογικά «άλματα» που εμφανίζονται στα περισσότερα μυθιστορήματά της. Το μεγάλο ατού του παιχνιδιού είναι πως το παιχνίδι παρουσιάζεται με έναν ιδιαίτερα πρωτότυπο τρόπο, που θα αφήσει εποχή.

Αφήγηση στην αφήγηση

Βρισκόμαστε στις 7 Σεπτεμβρίου 1940, την μέρα που θα αρχίσουν οι γνωστοί βομβαρδισμοί των Γερμανών στο Λονδίνο. Περιμένοντας την επίθεση της γερμανικής αεροπορίας (που τελικά κράτησε 57 νύχτες στη σειρά, σκοτώνοντας 43.000 πολίτες και καταστρέφοντας πάνω από 1.000 σπίτια), και υπακούοντας στην εντολή να κλειστούν στα σπίτια τους, ο Πουαρό προτείνει στον Χάστινγκς, για να περάσουν ευκολότερα αυτές οι δραματικές ώρες της αναμονής, να του εξιστορήσει την τελευταία περιπέτειά του στο Seadrift Island, που βρίσκεται στη Νοτιοδυτική Αγγλία, όπου έμεινε στο «The Smugglers Rest Hotel» για λίγη ξεκούραση. Οπως ο ίδιος σχολιάζει, αυτή η περιπέτεια του δεν καταγράφηκε πουθενά, μια και όλο το βάρος του Τύπου έχει πέσει στις πολεμικές εξελίξεις που σάρωναν τα πάντα εκείνη την εποχή. Εδώ ακριβώς είναι που οι δημιουργοί του παιχνιδιού, και ειδικά ο πολύς Lee Sheldon, είχαν μία πραγματικά πρωτοποριακή σύλληψη.

Ο Πουαρό σού προτείνει να σου περιγράφει τα πάντα και εσύ, ο Χάστινγκς, να προσπαθήσεις να βρεις όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα εξιχνιάσουν ένα έγκλημα που συμβαίνει εκεί, όπως, δηλαδή, έκανε ο ίδιος στην πραγματικότητα. Σαν να μην φτάνει αυτό, στην εισαγωγή του παιχνιδιού βλέπουμε τρία εξαιρετικά video sequences που εξιστορούν τρεις παράξενες ιστορίες. Η πρώτη αφορά μία παράξενη φιγούρα-φάντασμα που παρασύρει έναν μεθυσμένο ντόπιο στο νησί το 1703, η δεύτερη το φόνο μίας κοπέλας σε ένα δάσος της περιοχής, την άνοιξη του 1940, και η τρίτη μία τελετή βουντού που διεξάγουν τέσσερις κουκουλοφόροι, την άνοιξη του 2007. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, σου δείχνει και μία μαγική συσκευή, το περίφημο The Finger of Suspicion, το οποίο θα σου δίνει hints για όποιον χαρακτήρα της υπόθεσης, χρειάζεσαι κάθε φορά. Το επιστέγασμα της όλη βραδιάς είναι το να βρεις το μυστικό που κρύβεται πίσω από αυτή τη μαγική συσκευή.

Εσύ πρέπει να ξεδιαλύνεις το μυστήριο που κρύβουν αυτές οι 3 ιστορίες, φυσικά, το φόνο που συμβαίνει στο νησί, αλλά και το τι κρύβεται πίσω από 2-3 ιστορίες ακόμη. Στο παιχνίδι, λοιπόν, εσύ θα είσαι ο Χάστινγκς, αλλά θα λειτουργείς σαν να ήσουν ο Πουαρό. Ετσι, στην οθόνη μας θα βλέπουμε τον Πουαρό, που θα κάνει ό,τι του λέει ο Χάστινγκς, αλλά κατά διαστήματα θα ακούμε και τον πραγματικό Πουαρό να διορθώνει εσένα, όταν βάζεις τον Πουαρό-εαυτό σου, να κάνει μία λάθος κίνηση, την οποία δεν θα έκανε ποτέ αυτός ο πραγματικά μεγάλος ντετέκτιβ.

Αν τα πιο πάνω σας φαίνονται μπερδεμένα, στην πράξη είναι όλα απλά και λειτουργούν πολύ καλά. Η ιστορία αυτή ξεχωρίζει, γιατί είναι ιδιαίτερα καλογραμμένη και δεν περιέχει κανένα από τα «λογικά άλματα» που βλέπουμε σε άλλες ιστορίες της συγγραφέως. Εσείς απλώς θα πρέπει να ανασυνθέσετε τα στοιχεία που σας δίνονται και να φτάσετε στη λύση του μυστηρίου, που είναι ομολογουμένως ιδιαίτερα ανατρεπτικό.

Voice-acting και κομμένα save-files

Tα γραφικά του παιχνιδιού είναι προοπτικής τρίτου προσώπου και τρέχουν σε σταθερή ανάλυση 1024x768. Πρόκειται για ένα point & click adventure με 3D prerendered background γραφικά, τα οποία καταλαμβάνουν όλη την οθόνη. Για πρώτη φορά σε adventure game έχουν ενσωματωθεί ταυτόχρονα οι τεχνικές: 3D Shadows, Animated Effects, Fog - Haze & Clouds, Particle Effects και Anti-Aliasing. Μάλιστα μέσα από το Options, βλέπεις τι επίδραση έχει η καθεμία από αυτές στη λειτουργία του παιχνιδιού. Τα background γραφικά είναι πάρα πολύ καλά για ένα adventure game και αποδίδουν εξαιρετικά την ατμόσφαιρα της εποχής. Τα 3D models των χαρακτήρων είναι αρκετά καλά, θα μπορούσαν, όμως, να είναι ακόμη καλύτερα. Τέλος, τα διάφορα sequences είναι πολύ καλά, αποδίδονται με μία ιδιόμορφη τεχνική και τα βρίσκω εξαιρετικά ατμοσφαιρικά.

Τα μουσικά κομμάτια του παιχνιδιού είναι μάλλον λίγα για τέτοιου επιπέδου παραγωγή και, παρότι παρουσιάζουν ενδιαφέρον, η συνεχής επανάληψή τους γίνεται μονότονη. Τα διάφορα ηχητικά εφέ του παιχνιδιού είναι αρκετά καλά, χωρίς, όμως, να ακούμε κάτι εξαιρετικό. Εκεί που το παιχνίδι παίρνει πραγματικά άριστα, είναι στις ομιλίες των χαρακτήρων, που είναι από τις καλύτερες και πιο «επαγγελματικές» που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια σε adventure game. Κατ' αρχάς, να ξεκαθαρίσω πως την φωνή του Πουαρό δεν την δίνει ο πολύς David Suchet, όπως συνέβη στα δύο προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, αλλά ο Kevin Delaney, που έχει εξαιρετική απόδοση. Είναι εκπληκτικός και ανεβάζει κατά πολύ τα στάνταρ της σειράς. Γενικά, όμως, όλες οι ομιλίες είναι πολύ καλές και ιδιαίτερα ατμοσφαιρικές.

Το παιχνίδι χρησιμοποιεί μία σχεδόν κλασική μορφή του λεγόμενου point & click interface, αλλά εδώ έχουν ενσωματωθεί μερικές πολύ έξυπνες λειτουργίες. Κατ' αρχάς, το παιχνίδι χρησιμοποιεί τα εξής πλήκτρα: ESC για να προσπερνάς τα διάφορα sequences, I που είναι το Inventory, S για να κάνεις Save Game, L για να κάνεις Load Game, P για να κάνεις Pause Game, F2 για να κάνεις Quick Save και το F3 για να κάνεις Quick Load. Ειδικά τα δύο τελευταία είναι εξαιρετικά χρήσιμα.

Πηγαίνοντας τον κέρσορα στο πάνω μέρος της οθόνης, εμφανίζεται ένα ειδικό menu που περιέχει κατά σειρά τα εικονίδια: Menu, Πουαρό/Χάστινγκς, Inventory, Documents και Time Record. Με το Time Record θα χρονομετρήσεις τις αποστάσεις ανάμεσα σε διάφορα σημεία του νησιού, στο Documents καταγράφονται 4 βασικές κατηγορίες θεμάτων, που πρέπει να παρακολουθείς κάθε νέο στοιχείο που καταγράφουν, ενώ το Πουαρό/Χάστινγκς σε μεταφέρει από τον κόσμο του παιχνιδιού το σπίτι του Πουαρό, όπου μπορείς να πάρεις από αυτόν κάποιο Hint και να γυρίσεις πίσω.

Αίσθηση βιβλίου

Η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού είναι ίσως το πιο δυνατό στοιχείο του παιχνιδιού, μετά, φυσικά, το εκπληκτικό σενάριό του. Οι δημιουργοί του κατόρθωσαν με μοναδικό τρόπο να ανασυνθέσουν το κλίμα της εποχής και να αποδώσουν όλη την ατμόσφαιρα μυστηρίου που υπάρχει στο μυθιστόρημα. Παράλληλα, δίνοντας έμφαση στις 6 περίπου παράλληλες ιστορίες που πρέπει να ξεδιαλύνεις (τουλάχιστον η μία εξ αυτών δεν εμφανίζεται καθόλου στο κανονικό μυθιστόρημα) το παιχνίδι αποκτά συνολικά άλλη δυναμική.

Η δράση του παιχνιδιού χωρίζεται σε 8 πράξεις-κεφάλια. Εδώ το θετικό είναι πως η δράση κάθε κεφαλαίου δεν είναι «μονόδρομος», αλλά απλώς τα γεγονότα υπακούουν σε μία συγκεκριμένη αλληλουχία. Δηλαδή, αν δεν κάνεις κάτι, τότε δεν θα ενεργοποιηθεί η επόμενη δράση που αφορά σε αυτό και ούτω καθεξής. Η δράση περιλαμβάνει όλους τους χώρους του ξενοδοχείου, τους υπόλοιπους χώρους του νησιού, αλλά και το γειτονικό χωριό που είναι στη στεριά - όλα είναι απλώς ζήτημα ημερών να εκκενωθούν λόγω των αναμενόμενων γερμανικών βομβαρδισμών. Από τα στοιχεία της δράσης, αυτό που μου άρεσε, είναι η λειτουργία που κρυφακούς, απλώς θα ήθελα να αναπτύσσεται πιο δημιουργικά.

Ξεκινώντας την περιπέτεια στο σπίτι του Πουαρό, πρέπει να πάρεις από εκεί τα αντικείμενα που θα ενεργοποιήσουν τα βασικά μενού του παιχνιδιού, δηλαδή, το ρολόι, το σημειωματάριο, τη βαλίτσα, τους φακέλους των υποθέσεων και τη φωτογραφία σας. Ειδικά από το σημειωματάριο θεωρώ ως εξαιρετική ιδέα το τμήμα με τις οδηγίες του Πουαρό για το τι πρέπει να κάνεις σε κάθε κεφάλαιο.

Θεωρώ ως κενό στη δράση την μη ουσιαστική αξιοποίηση της λειτουργίας της χρονομέτρησης, ενώ υπάρχουν και 2-3 γρίφοι που φαίνεται να μην «κολλούν» καθόλου με τη γενικότερη ποιότητα του παιχνιδιού. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση είναι ο γρίφος όπου πρέπει να διώξεις μία γάτα από το τοπικό ταχυδρομείο και για το λόγο αυτό πρέπει να φέρεις εκεί το σκύλο που βλέπεις στην τοπική pub! Προσωπικά, μου φάνηκε πολύ «φτηνός». Γενικά, οι γρίφοι του δεν είναι δύσκολοι, οι περισσότεροι βασίζονται στο να μιλάς με όλους τους χαρακτήρες, να εξαντλείς όλους τους διάλογους και, τέλος, να χρησιμοποιείς τα διάφορα αντικείμενα που βρίσκεις. Υπάρχει μόνο ένα «μηχανικό puzzle», αλλά δεν νομίζω να συναντήσετε ιδιαίτερη δυσκολία για να το λύσετε, γιατί ο γρίφος του είναι σχετικά απλός.

Αυτό που με ενόχλησε στο παιχνίδι, είναι πως ο πάνω όροφος του ξενοδοχείου, ως προς την κατανομή των δωματίων, είναι φτυστός με τον αντίστοιχο όροφο της έπαυλης στο Αnd Then There Were None. Στο σημείο αυτό είχα την αίσθηση πως βίωνα κάποιο deja-vu, αν και οι διαφορές στα υπόλοιπα σημεία των παιχνιδιών είναι τεράστια. Ηθελα κάτι πιο πρωτότυπο. Μερικοί ασκούν κριτική στο παιχνίδι πως δεν περιέχει έναν χάρτη για να μετακινούνται πιο εύκολα, εγώ προσωπικά διαφωνώ με αυτό στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Είναι η φύση του να εξερευνάς βήμα προς βήμα κάθε χώρο. Εξάλλου, από το χάρτη που υπάρχει στο σπίτι του Πουαρό, μπορείς να βλέπεις πού βρίσκονται οι διάφοροι χαρακτήρες κάθε φορά.

Λίγο πριν παραδώσω το άρθρο στο περιοδικό, κυκλοφόρησε ένα patch του παιχνιδιού. Το πρόβλημα είναι πως δεν λέει τι ακριβώς διορθώνει. Προσωπικά, πάντως, δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα με το παιχνίδι. Αλλά, εγκαθιστώντας το συγκεκριμένο patch (9MB), πάλι δεν είδα διαφορά. Θεωρώ πως η τρίτη περιπέτεια της σειράς είναι με διαφορά και η καλύτερη μέχρι τώρα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους φίλους του είδους.