Δέκα χρόνια πέρασαν από τη θρυλική στιγμή που έπιασα στα χέρια μου το πρώτο Tomb Raider, από την μέρα που η Lara Croft μπήκε στα σπίτια μας, πυροβολώντας από την οθόνη με τα διπλά πιστόλια της, φέρνοντας τα πάνω κάτω στη video game κουλτούρα τόσο από τεχνολογικής – ήταν ένα από τα πρώτα full 3D παιχνίδια – όσο και από άποψης gameplay. Ο συνδυασμός θεϊκών γραφικών, ατμοσφαιρικής μουσικής, κινηματογραφικής υφής – βλ. cutscenes – και πρωτοποριακού gameplay ανάγκασαν τον παγκόσμιο Τύπο να την αποθεώσει και τις εταιρείες που την δημιούργησαν – Eidos, Core – να ξεκινήσουν ένα μπαράζ από Tomb Raider video games που έβγαιναν τακτικά τον Νοέμβριο κάθε έτους.
Πέρσι, η ανάθεση του 7ου κατά σειρά παιχνιδιού με πρωταγωνίστρια τη Lara Croft οδήγησε την αγαπημένη μας ηρωίδα στο next generation επίπεδο. Τα γραφικά του παιχνιδιού άγγιξαν την τελειότητα, το animation και η μουσική το ίδιο, το action στοιχείο τελειοποιήθηκε, το μεγαλείο και η προοπτική κάθε επιπέδου διευρύνθηκαν.
Νέοι χαρακτήρες προστέθηκαν στο μύθο, νέα αντικείμενα που επηρέασαν το gameplay, πολλές ευκολίες που δεν υπήρχαν στα προηγούμενα παιχνίδια. Αν εξαιρέσουμε την άθλια διάρκειά του, το game ήταν το καλύτερο της σειράς μαζί με το πρώτο. Αυτή η διαπίστωση ώθησε τους δημιουργούς του Tomb Raider Legend να προβούν σε ένα εκπληκτικό εγχείρημα ενόψει του εορτασμού των 10 χρόνων από το πρώτο Tomb Raider, που τιτλοφορήθηκε Tomb Raider: Anniversary και πρόκειται για ένα remake του πρωτότυπου με την προσθήκη της μηχανής γραφικών, των physics και όλων των στοιχείων του gameplay που εγκαινίασε το original Tomb Raider.
Το σενάριο του παιχνιδιού δεν έχει μετακινηθεί σπιθαμή από το original, μια και μιλάμε ουσιαστικά για το εμπλουτισμένο remake του. Το παιχνίδι ξεκινά με τη δοκιμή της ατομικής βόμβας στο Los Alamos το 1945 και κάνει ένα fast forward στην Καλκούτα της Ινδίας, το έτος 1996. Βλέπουμε τη Lara να έχει αράξει σε έναν καναπέ και να λαμβάνει μέσω τηλεδιάσκεψης μία αποστολή από την Jacqueline Natla, ιδιοκτήτρια της πολυεθνικής Natla Technologies. Η Natla τής αναθέτει να βρει το Atlantean Scion, ένα μυθικό αντικείμενο, στον τάφο του Qualopec στο Περού. Η Lara ξεκινά την αναζήτησή της και στο Περού δέχεται την επίθεση του Larson Conway, έτερου μισθοφόρου που πλήρωσε η Natla για να αρπάξει το πρώτο κομμάτι του Scion από τη Lara. Η Lara τον τσακίζει σε ένα interactive cutscene και μαθαίνει από εκείνον πού βρίσκεται το δεύτερο κομμάτι του Scion. Ετσι ξεκινά η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής της, στην οποία λαμβάνουμε μέρος για δεύτερη φορά. Ο Pierre DuPont είναι ο ανταγωνιστής της Lara, ταλαντούχος τυμβωρύχος, πληρωμένος επίσης από την Natla για να βρει το δεύτερο τμήμα του Scion.
Το gameplay του παιχνιδιού έχει επηρεαστεί σε σοβαρό βαθμό από τα εμβόλιμα στοιχεία του Tomb Raider Legend. Κατ’ αρχάς, έχουμε την προσθήκη του grappling hook. Εχουν δημιουργηθεί αρκετοί πρωτότυποι γρίφοι, στους οποίους επιβάλλεται η χρήση του, ενώ αποτελεί απαραίτητο εργαλείο για την πρόσβαση σε μακρινές πλατφόρμες.
Χρησιμοποιώντας το hook, παρατηρούμε και μία ενδιαφέρουσα προσθήκη στο animation της ηρωίδας: η Lara μπορεί πλέον να περπατά πάνω σε τοίχους, κρατώντας το grappling hook και θυμίζοντας ελαφρά τον… Spider–Man με τον ιστό του. Το grappling hook χρησιμεύει επίσης στο να μετακινούμε ογκώδη αντικείμενα. Στη συνέχεια παρατηρούμε ότι τα στοιχεία του animation της ηρωίδας που εγκαινίασε το Tomb Raider Legend, επιστρέφουν εδώ. Η Lara μπορεί να μετακινηθεί με μεγάλη ταχύτητα, ενώ βρίσκεται κρεμασμένη σε απόκρημνες επιφάνειες ή ανεβαίνει σκάλες και σχοινιά. Αν η επιφάνεια στην οποία προσπαθεί να γραπωθεί, βρίσκεται μακριά της, η Lara γαντζώνεται με το ένα χέρι και πρέπει να πατήσουμε γρήγορα το grab για να πιαστεί και με το άλλο και να μην γίνει αλοιφή για κάλους σε κανένα χαντάκι! Οι γυμναστικές κινήσεις της είναι σκέτη απόλαυση και τονίζουν την αληθοφάνεια της ηρωίδας. Σύντομα παρατηρούμε μία δεύτερη προσθήκη στα animations της ηρωίδας. Συχνά θα συναντήσουμε διάσπαρτες κάθετες κολόνες που έχουν μία μικρή επιφάνεια στην κορυφή τους. Εκεί μπορεί να ισορροπήσει η Lara σαν ακροβάτισσα, αλλά δεν μπορεί να διατηρήσει την ισορροπία της πάνω από μερικά δευτερόλεπτα, οπότε πρέπει να πηδήξουμε αμέσως σε στερεό έδαφος.
Οι γρίφοι του παιχνιδιού είναι δομημένοι στο κλασικό Tomb Raider στυλ, με αρκετές γαρνιτούρες. Οι περισσότεροι έχουν να κάνουν με την αλληλουχία πετυχημένων αλμάτων που μας δίνει πρόσβαση σε κρυμμένους μοχλούς, οι οποίοι ανοίγουν περάσματα. Η κίνηση της Lara στο χώρο εξαρτάται από την παρατηρητικότητά μας και τα πετυχημένα άλματα.
Στο Tomb Raider Anniversary, η φυσική παρουσία της Lara παίζει ρόλο στην επίλυση των γρίφων. Πέφτοντας πάνω σε κάποια ετοιμόρροπη κολόνα ή επιφάνεια (ξύλινες γέφυρες κ.ο.κ.), η Lara την γκρεμίζει και αποκαλύπτει νέες οδούς. Με το grappling hook γκρεμίζει κολόνες, βγάζει τσιμεντένιες πλατφόρμες στο φως για να πατήσει πάνω τους, αποκτά πρόσβαση σε φαινομενικά απρόσιτα μέρη. Επιδέξιες κινήσεις, φυσική παρουσία, grappling hook, ακόμη και τα πιστόλια της Lara χρησιμοποιούνται στην επίλυση γρίφων! Υπάρχουν συγκεκριμένα μέρη, όπου πρέπει να πυροβολήσουμε στόχους, που τους αναγνωρίζουμε, επειδή γυαλίζουν σαν τις υποδοχές του grappling hook. Μερικές φορές χρειάζεται να τους πυροβολήσουμε με καθορισμένη σειρά, ενώ άλλες μία φορά αρκεί για να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το εκπληκτικό είναι ότι σε όλες τις πίστες οι γρίφοι προσαρμόζονται στο concept τους. Για παράδειγμα, στην πίστα Poseidon στο St. Francis Folly, όλοι οι γρίφοι έχουν άμεση σχέση με το χειρισμό του υγρού στοιχείου. Επίσης, δεν υπάρχει περιορισμός στη σειρά που θα ακολουθήσουμε στην προσπάθειά μας να επιλύσουμε μία ομάδα γρίφων της εκάστοτε πίστας. Μην ξεχνάμε και το σπρώξιμο κιβωτίων και λοιπών αντικειμένων, που θα παίξει πρωταρχικό ρόλο στο να φθάσουμε στο μέρος που ζητούμε. Το παιχνίδι έχει απλοποιηθεί σε σχέση με το πρωτότυπο, καθώς η Lara στρέφει το βλέμμα της προς ένα σημείο, όταν αυτό έχει σημασία για την επίλυση κάποιου γρίφου. Επίσης, εμφανίζεται ένα τριγωνικό σύμβολο, όταν ένα αντικείμενο του περιβάλλοντος είναι χρησιμοποιήσιμο.
Το απολαυστικότερο σημείο του παιχνιδιού είναι, τελικά, η εξερεύνηση. Κάμποσες φορές στάθηκα σε μία ψηλή κορυφή, για να θαυμάσω την πρωτόγονη ομορφιά του τοπίου. Αβυσσαλέες χαράδρες, τεράστια οροπέδια ξεχασμένα από το χρόνο, καταρράκτες απίστευτης ομορφιάς, πυραμίδες, ξεχασμένες πόλεις. Αυτά και άλλα πολλά θα παρελάσουν μπροστά στα μάτια σας, όταν παίζετε το Tomb Raider Anniversary, απεικονιζόμενα με τα καλύτερα γραφικά της αγοράς. Το παιχνίδι επαναφέρει στην σειρά των Tomb Raider το στοιχείο που αγαπήσαμε στο original, την αίσθηση της απομόνωσης. Ναι, εχθροί υπάρχουν αρκετοί. Λύκοι, τροφαντές αρκούδες, δεινόσαυροι, μούμιες, ό,τι εφιαλτικό πλάσμα μπορείτε να φανταστείτε, κατοικοεδρεύουν σε διάφορα σημεία κάθε πίστας, μερικές φορές μάλιστα χωρίς να είναι ορατά εξαρχής. Μπαίνοντας σε μία πίστα άκουσα το ουρλιαχτό ενός λύκου και στη συνέχεια τον είδα να βγαίνει από τη φωλιά και να μου επιτίθεται. Φοβερή αίσθηση! Ολα τα πλάσματα έχουν κόκκινα μάτια και δαιμονική όψη, για να μην τα μπερδέψουμε με άκακα ζωάκια και τα…λυπηθούμε! Τον περισσότερο καιρό, όμως, η Lara μας παλεύει με το άψυχο περιβάλλον της. Κυριολεκτικά νιώθεις τη μοναξιά και το δέος της ηρωίδας την ώρα που κρέμεται από πεζούλια σε ένα κατασκότεινο σπήλαιο, στα έγκατα ενός βουνού. Η έλλειψη μάλιστα του φακού που είχαμε στο Tomb Raider Legend, κάνει ακόμη εντυπωσιακότερη την εμπειρία, πυκνώνοντας τα σκοτάδια γύρω μας. Η μικροσκοπική φιγούρα της μοιάζει με κουνούπι στο εσωτερικό ενός σπιτιού: τα πάντα φαίνονται και είναι τεράστια μπροστά της, ενώ σε κάθε βήμα παραμονεύει ο θάνατος.
Οι interactive cutscenes του Tomb Raider Legend επέστρεψαν, ωραιότερες από ποτέ. Σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές, έχουν τοποθετηθεί cutscenes, στις οποίες πρέπει να αλληλεπιδράσουμε αστραπιαία, ειδάλλως… game over! Η τρομερότερη και συγκινητικότερη cutscene ήταν στη σύγκρουση με τον τυραννόσαυρο, τον ουσιαστικό σταρ του παιχνιδιού μετά τη Lara. Στην εν λόγω cutscene, πρέπει να πατήσουμε τις κατευθύνσεις που μας δείχνονται στην οθόνη την κατάλληλη στιγμή, προκειμένου να μην είναι το τρυφερό κρέας της Lara το γεύμα που θα κατευνάσει την πείνα του θηρίου. Οι interactive cutscenes μάς αναγκάζουν να είμαστε διαρκώς σε εγρήγορση, όταν παρακολουθούμε κάποιο cinematic. Τα cinematics του παιχνιδιού είναι ένα γαρνίρισμα που το εκτίμησα δεόντως. Cinematics είχε και το πρώτο Tomb Raider, ένα καινοτόμο χαρακτηριστικό για την εποχή του, το οποίο έδωσε κινηματογραφική διάσταση στο παιχνίδι. Στο Tomb Raider Anniversary, τα cinematics είναι κλάσεις ανώτερα, πλουσιότερα από άποψη γραφικών και περιεχομένου και ιδιαίτερα απολαυστικά για όσους απαιτούν δράση κινηματογραφικού επιπέδου από τη Lara Croft, σταρ και του σινεμά πλέον, χάρη στην Angelina Jolie. Επίσης, μας βοηθούν να κατανοήσουμε το σενάριο και να μάθουμε περισσότερα πράγματα για τους ήρωες του παιχνιδιού.
Το inventory της Lara είναι το πατροπαράδοτο κυκλικό inventory που την ακολουθούσε στις πρώτες περιπέτειές της. Περιλαμβάνει τα medi kits (small–large), καθώς και τα όπλα που αποκτά στην πάροδο του χρόνου (shotgun, uzis κ.ο.κ.) Εκσυγχρονίζοντας τις κινήσεις της, οι δημιουργοί του παιχνιδιού έδωσαν στη Lara τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει άμεσα τα medi kits της, όπως και τα όπλα, χωρίς να χρειάζεται να ανοίγει διαρκώς το inventory, χάνοντας χρόνο. Το δεύτερο inventory της – επίσης κυκλικό – είναι η «αποθήκη» special αντικειμένων (κλειδιών κ.λπ.) και του Journal της. Ξέρω ότι το Tomb Raider Legend μας κακόμαθε με τα PDAs, τα headphones, τα κιάλια που μας επέτρεπαν να βλέπουμε σε μεγάλες αποστάσεις κ.λπ. Θέλοντας να διατηρήσουν αναλλοίωτη την πρωτόγονη υφή του Tomb Raider, οι προγραμματιστές του game αφαίρεσαν όλα τα παραπάνω και προσέθεσαν μία πιο «αρχέγονη» πηγή πληροφόρησης, το Journal της Lara. Αποκτούμε πρόσβαση σε αυτό μέσω του menu όπου βρίσκεται και το gear μας. Σε περίπτωση που βρεθείτε απέναντι σε έναν γρίφο που δεν μπορείτε να τον λύσετε, ανοίγοντας το Journal, η Lara μάς προσφέρει hints για το τι πρέπει να κάνουμε. Σημαντικές πληροφορίες για την πίστα στην οποία βρισκόμαστε και τη γενικότερη εξέλιξη του παιχνιδιού μάς προσφέρει η επιλογή level statistics, στο main menu που ανοίγουμε in game. Εκεί βλέπουμε το όνομα της πίστας, πόση ώρα παιχνιδιού έχουμε διανύσει, πόσους έχουμε καθαρίσει και πόσα artifacts ή relics βρήκαμε ή μας λείπουν από την πίστα. Οι τελευταίες πληροφορίες είναι χρήσιμες για όσους ενδιαφέρονται για τα extras του παιχνιδιού και θέλουν να τα ξεκλειδώσουν όλα.
Το παιχνίδι διαθέτει τρία επίπεδα δυσκολίας: easy, medium και hard. Το easy είναι αστείο για τους έμπειρους Tomb Raiders, το medium είναι το καταλληλότερο, ενώ αν σας αρέσει να δυσκολεύετε τον εαυτό σας, προτιμήστε το hard. Κάτω από την επιλογή επιπέδου υπάρχει μία επιλογή που μπορεί να κάνει τα εύκολα δύσκολα και ενδείκνυται μόνο για τους hardcore gamers. Αναφέρομαι στην ενεργοποίηση/απενεργοποίηση του manual grab. Αν το ενεργοποιήσετε, κάθε φορά που θα γαντζώνεστε σε επιφάνεια, θα πρέπει να έχετε πατημένο διαρκώς το πλήκτρο action, ειδάλλως η Lara θα εκτελέσει ένα ωραίο σάλτο μορτάλε!
Στα απολαυστικότερα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού συγκαταλέγεται η προσθήκη του bullet time της Lara, που απολαύσαμε για πρώτη φορά στο Tomb Raider Legend. Εδώ το συναντούμε με σημαντικές τροποποιήσεις, βέβαια. Αντί να έχει η Lara ένα rage meter, το έχουν οι αντίπαλοί της. Οσο τους ραντίζουμε με σφαίρες, τα δεινοσαυράκια, ζωάκια, μουμιάκια και άλλα πλασματάκια, τα παίρνουν στην κράνα και γεμίζουν το rage meter τους. Οταν φουλάρει, το ζώο(ν) κοντοστέκεται, μία λάμψη ανάβει στιγμιαία πάνω από το κεφάλι του, παίρνει φόρα και μας επιτίθεται. Ευθύς πρέπει να πατήσουμε το κουμπί ή πλήκτρο που έχουμε επιλέξει για σκύψιμο. Αμέσως η Lara μπαίνει σε Adrenaline Dodge mode και ένα κόκκινο στόχαστρο αρχίζει να «κλειδώνει» σταδιακά στο κεφάλι του πλάσματος. Μόλις το στόχαστρο «κλειδώσει», πρέπει να πατήσουμε το fire. Αν το πετύχουμε εγκαίρως, η βολή που ρίχνουμε, εξοντώνει άμεσα τα μικρότερα πλάσματα και εξαφανίζει ένα σεβαστό ποσό ενέργειας από τους bosses όπως ο τυραννόσαυρος. Δοθέντος του ότι οι εχθροί χρειάζονται μπόλικες σφαίρες για να μπουν σε rage mode, τα μικρότερα πλάσματα ψοφάνε πριν προλάβουν να το κάνουν. Να πούμε εδώ ότι οι αντίπαλοι είναι δυσκολότεροι από του πρωτότυπου, διότι επιτίθενται σε αγέλες. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίζεται, χρησιμοποιώντας τα δυνατότερα όπλα μας ή κοπανώντας τους από μέρη στα οποία δεν μπορούν να μας φτάσουν. Δεν είναι καθόλου ευχάριστο να στην πέφτουν ξαφνικά 3 raptors και να μην ξέρεις από πού να την κοπανήσεις! Μια και αναφέρθηκα σε δυνατότερα όπλα, σίγουρα τα διπλά μάγκνουμ της είναι ο πιο ανέξοδος τρόπος εξόντωσης πλασμάτων – τα εν λόγω όπλα έχουν κλασικά άπειρες σφαίρες – αλλά η χρήση του θρυλικού shotgun, των διπλών uzis κ.λπ. είναι πάντα μία ευπρόσδεκτη νότα στο παιχνίδι. Ενα ακόμη ατού του παιχνιδιού είναι ότι αν ανήκετε στους τύπους που θα ψάξουν και την παραμικρή του γωνία, τα medi kits που θα βρείτε, είναι υπεραρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες σας σε ενέργεια.
Οι gamers που είχαν συνθλίψει το original Tomb Raider, θυμούνται ακόμη την αγωνιώδη προσπάθειά τους να ανακαλύψουν όλα τα μυστικά αντικείμενα που βρίσκονταν τοποθετημένα στα ποιο απίθανα μέρη κάθε πίστας. Τα εν λόγω αντικείμενα ήταν και ο σημαντικότερος παράγοντας replayability του game, καθώς πολλοί το άρχιζαν ξανά, αποφασισμένοι να βρουν όλα τα μυστικά και να πετύχουν το μέγιστο δυνατό σκορ. Στο Tomb Raider Anniversary, η Crystal Dynamics προσφέρει ένα παραπάνω κίνητρο για να ανιχνεύσουμε τα μυστικά. Στην αρχική οθόνη του παιχνιδιού υπάρχει η επιλογή Rewards. Εκεί θα βρείτε μία λίστα από τις ανταμοιβές που ξεκλειδώνει η ανακάλυψη κάθε Relic ή Artifact που υπάρχει σε κάθε πίστα. Στα πρώτα βήματά σας στο παιχνίδι, θα διαπιστώσετε ότι η ανακάλυψη των μυστικών αντικειμένων είναι αρκετά εύκολη. Οσο προχωράνε οι πίστες, θα απαιτηθεί τρομερή παρατηρητικότητα από μέρους σας, ίσως ακόμη και… μεγεθυντικός φακός για να ανακαλύψετε τις απίθανες κρυψώνες τους. Στα πολυτιμότερα Rewards καταλογίζω τα εναλλακτικά outfits της Lara, τα commentaries, τα character bios και τα cheats. Στα commentaries μάλιστα περιλαμβάνεται και σχολιασμός από τον Toby Gard, το θρυλικό designer του πρώτου Tomb Raider. Επίσης, οι Pierre DuPont, Larson Conway και Jacqueline Natla έχει επιβεβαιωθεί από τους δημιουργούς ότι είναι unlockable χαρακτήρες, αλλά χάρη στον ελαττωματικό κώδικα που χρησιμοποιήσαμε, δεν έγινε εφικτό να τους «ξεκλειδώσω».
Οσοι από σας παίξατε το Tomb Raider Legend, ξέρετε ήδη τι σας περιμένει σε εικαστικό επίπεδο, αγοράζοντας το Anniversary. Ο χαρακτήρας της Lara είναι το πιο καλοσχεδιασμένο ψηφιακό μοντέλο που έχει να προσφέρει η αγορά των video games. Ρίξτε μία βουτιά σε μία λίμνη και παρατηρήστε τη Lara όταν βγαίνει από το νερό. Τα ρούχα της είναι βρεμένα, το δέρμα της γυαλίζει από την αντανάκλαση του φωτός πάνω στο νερό, τα μαλλιά φαίνονται λουσμένα και όλο το σώμα της στάζει επί ώρα μέχρι να στεγνώσει. Τα μοντέλα των εχθρών της δεν υστερούν σε τίποτε οπτικά. Θα μείνετε με ανοιχτό το στόμα, όταν έρθετε αντιμέτωποι με τον τυραννόσαυρο, είναι τόσο τέλεια σχεδιασμένος, που θα τον χαζεύετε για κάμποση ώρα, χάνοντας ενδεχομένως και κάνα-δύο φορές! Το πραγματικό οπτικό μεγαλείο του παιχνιδιού, όμως, αποκαλύπτεται στο τοπίο. Από τους καταρράκτες του Περού, την μυστική κοιλάδα όπου κατοικούν οι δεινόσαυροι, τα αχανή σπήλαια στα οποία περιφερόμαστε, τους απίθανους μηχανισμούς–παγίδες που μας απειλούν, το θεϊκό εσωτερικό του St Francis Folly με τα δωμάτια που είναι αφιερωμένα σε γνωστές ελληνικές μυθολογικές προσωπικότητες, τα πάντα διατρανώνουν την τελειότητα της μηχανής γραφικών της Crystal Dynamics. Επαιξα το παιχνίδι σε όλες τις σοβαρές αναλύσεις που προσφέρει (1.024x768, 1.280x1.024) και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από τη ροή των frames per second που βρίσκονταν πάντα πάνω από τον αριθμό 80. Για τον ήχο του παιχνιδιού, όταν έμαθα ότι ο συνθέτης του είναι ο Troels B. Folmann, συνθέτης και του Tomb Raider Legend, δεν είχα αμφιβολία ότι θα ήταν τέλειος. To κλασικό theme του Tomb Raider αναμειγνύεται με έξυπνες μουσικές επιλογές του συνθέτη και τους περιβαλλοντικούς ήχους που, ενίοτε, κόβουν την ανάσα. Το τσιτσίρισμα των νυχτερίδων, το ουρλιαχτό των λύκων, το εξαγριωμένο μουγκρητό του T–Rex, θα σας εντυπωσιάσουν με την αληθοφάνειά τους. Το voice acting είναι επίσης υψηλής ποιότητας, με την υπέροχη φωνή της Keeley Hawes να ξεχωρίζει στο ρόλο της λαίδης Lara Croft.
Σε επίπεδο χειρισμού, σας συνιστώ να παίξετε το παιχνίδι με joypad για να το απολαύσετε καλύτερα, διότι η κίνηση μέσω πληκτρολογίου θα σας δυσκολέψει σε ορισμένες ενέργειες. Το μόνο αρνητικό της υπέροχης εμπειρίας του Tomb Raider Anniversary ήταν ένα απαράδεκτο bug του κώδικα που μας δόθηκε για παρουσίαση, το οποίο με εμπόδισε στο να τερματίσω το παιχνίδι, ενώ έχασα και κάποιες πίστες εξαιτίας του. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να σας πληροφορήσω για το φινάλε του game, ούτε για το πόσες ώρες χρειάζεστε για να το τερματίσετε. Υπολογίζοντας από την πίστα που έφτασα, μιλάμε σίγουρα για 15– 20 ώρες παιχνιδιού, ίσως και περισσότερες, αν κυνηγήσετε μετά μανίας τα μυστικά αντικείμενα. Ξεχάστε, λοιπόν, την απαράδεκτη διάρκεια των 7–8 ωρών που προσέφερε το Tomb Raider Legend, που ελπίζουμε να μην δούμε ξανά σε Tomb Raider παιχνίδι, γιατί θα είμαστε αμείλικτοι στη βαθμολογία.
Μπορώ, βέβαια, να επιβεβαιώσω ότι όλες οι κλασικές πίστες του πρωτότυπου είναι διαθέσιμες και πλήρως αναβαθμισμένες. Το ταξίδι μας ξεκινά από το Peru, το οποίο χωρίζεται σε 4 περιοχές, στη συνέχεια ερχόμαστε στην Ελλάδα με τις 5 περιοχές της, προχωράμε στην Αίγυπτο με τις 3 περιοχές και το παιχνίδι ολοκληρώνεται στην Atlantis με τις 3 και τελευταίες περιοχές του παιχνιδιού. Δυσκολεύομαι τρομερά να επιλέξω μεταξύ τόσων εκπληκτικών επιπέδων, αλλά προσωπικά προτιμώ τις πίστες της Ελλάδας και της Αιγύπτου, μαζί με τη Lost Valley του Περού. Το Tomb Raider Anniversary αναβιώνει τελικά με τον καλύτερο τρόπο το πρωτότυπο αριστούργημα της Core και καταδεικνύει στους μεγαλοσχήμονες developers πώς φτιάχνονται τα διαχρονικά αριστουργήματα.