Το Insecticide είναι ένα Action/Adventure παιχνίδι τρίτου προσώπου, το οποίο εξελίσσεται σε ένα εναλλακτικό(;) μέλλον, όπου οι άνθρωποι τα έχουν κάνει μαντάρα, προκαλώντας τη σχεδόν ολική εξαφάνισή τους (οι επιζήσαντες μένουν σε υπόγειες στοές), ενώ τα έντομα έχουν εξελιχθεί σε ανθρωπόμορφους οργανισμούς και έχουν καταλάβει την επιφάνεια της Γης, αφού οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν στη μεταλλαγμένη ατμόσφαιρά της. Στο Insecticide, χειρίζεστε την ντετέκτιβ Chrys Liszt, η οποία μαζί με το συνεργάτη της, ντετέκτιβ Roachy Caruthers, πρέπει να λύσει μια υπόθεση φόνου στο εργοστάσιο του διάσημου αναψυκτικού Nectarola. Το παιχνίδι είχε βγει αρχικά για το Nintendo DS, αλλά σύντομα μεταφέρθηκε και στο PC σε δύο επεισόδια, το πρώτο εκ των οποίων είναι διαθέσιμο μέσω του Steam.

Όπως ανέφερα και στην αρχή, το παιχνίδι είναι Action/Adventure. Ωστόσο, δεν είναι στο στυλ του Tomb Raider, αλλά πρόκειται για δύο παιχνίδια σε ένα. Ουσιαστικά, είναι linear και έχει δύο modes, το shooting κομμάτι (όπου κυκλοφορείτε και οπλοφορείτε) και το investigation. Καθώς εξελίσσεται το παιχνίδι, αλλάζει mode και εκεί όπου σκοτώνατε έντομα με το τσουβάλι, ξεκινάει η σοβαρή δουλειά του ντετέκτιβ. Οταν τελειώσετε τα ψαξίματα, ξεκινάει πάλι το πιστολίδι – χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θα χρειαστεί να ψάξετε καθώς βαράτε τον κόσμο. Ανάμεσα στις πίστες θα δείτε και μερικά αρκετά όμορφα cutscenes, που εξελίσσουν την ιστορία.

Action

Θα ξεκινήσω με τo action κομμάτι του τίτλου, αφού είναι και το ευκολότερο. Οταν μπείτε σε action mode – για την ακρίβεια όταν ξεκινήσετε το παιχνίδι – το gameplay είναι όπως αυτό σε όλα τα 3rd person action games, με λίγο platforming. Αν έχετε παίξει κάποιο από τα Max Payne, Tomb Raider, Oni (το platforming κομμάτι μόνο), Bloodrayne και γενικά σχεδόν οποιονδήποτε 3rd persion action τίτλο, τότε γνωρίζετε πώς παίζεται το Insecticide σε αυτό το mode. Η διαφορά με τα άλλα παιχνίδια είναι ότι εδώ ο κόσμος είναι πιο καρτουνίστικος, ανάλαφρος, αλλά και ως gameplay είναι πιο απλό, αν και καμιά φορά καταντάει λίγο βαρετό, αφού οι εχθροί σε κάθε... wave είναι σχεδόν πάντα ίδιοι, ενώ η A.I. τους είναι πολύ primitive. Το πιο advanced που θα τους δείτε να κάνουν, είναι να σκύβουν και να καλύπτονται. Ομολογώ ότι προτιμούσα το platforming από το shooting, μια και το level design αλλά και ο χειρισμός βοηθάει στο να χοροπηδάς πέρα δώθε. Μάλιστα, η Chrys φαίνεται έχει κάποια μακρινή σχέση με τη Rayne (μάλλον από το ίδιο κουνούπι θα κατάγονται), αφού μπορεί και τρέχει με χάρη πάνω στα καλώδια του ηλεκτρικού, χωρίς καν να παραπατάει. Πέρα από τις ακροβατικές ικανότητες της ηρωίδας, όμως, το action mode δεν έχει να προσφέρει τίποτα ιδιαίτερο, εκτός κι αν το δείτε σαν διάλειμμα από το investigation. Εδώ ο τίτλος δείχνει σε ποιο σημείο θα έπρεπε να είχε εστιάσει η Crackpot, αντί να προσπαθήσει να φτιάξει ένα παιχνίδι που να “αρέσει σε όλους” (πότε, επιτέλους, οι developers θα καταλάβουν ότι δεν γίνεται ένα παιχνίδι να αρέσει σε όλους; Ακόμα και το Τetris υπάρχουν άτομα που το απεχθάνονται). Στο investigation κομμάτι, το Insecticide γίνεται ένα καθαρό adventure game, με τους γρίφους του, το inventory του, τους διαλόγους του κ.λπ. Εδώ τα πράγματα κινούνται πιο αργά από το action κομμάτι – χαρακτηριστικά θα αναφέρω ότι χρειάστηκα κατά μέσο όρο εξαπλάσιο χρόνο για να περάσω μια investigation πίστα από μια action, αν και η ευκολία των action πιστών βοήθησε πολύ σε αυτό. Καθώς ψάχνετε για διάφορα στοιχεία ή προσπαθείτε να εξελίξετε κάπως το σενάριο του παιχνιδιού (το τι ακριβώς πρέπει να πετύχετε, αναφέρεται όταν βγείτε στο μενού), θα βρίσκετε στοιχεία που αφορούν στον εαυτό σας και στο παρελθόν που έχετε ξεχάσει. Δεν θα αναφερθώ, όμως, περισσότερο σε αυτό, αφού είναι από τα ενδιαφέροντα στοιχεία του παιχνιδιού που θα πρέπει να ανακαλύψετε μόνοι σας. Στο investigation mode θα δείτε και την πλειονότητα των διαλόγων, οι οποίοι είναι ξεκαρδιστικοί. Το χιούμορ του παιχνιδιού είναι over the top και σε κάποια σημεία υπερβολικό, οπότε αν σας αρέσει αυτό το στυλ, τότε το Insecticide έχει να προσφέρει άφθονο υλικό για την ευχαρίστησή σας. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως αν δεν σας αρέσει αυτό το χιούμορ, δεν θα διασκεδάσετε, αφού το παιχνίδι είναι αστείο γενικότερα, ενώ τα διάφορα λογοπαίγνια με έντομα δίνουν και παίρνουν.

Σενάριο

Μην περιμένετε Οσκαρ σεναρίου, αφού ελάχιστα παιχνίδια έχουν να επιδείξουν κάτι τέτοιο. Το Insecticide είναι εμπνευσμένο από κλασικές ταινίες noir, στις οποίες έχει πολλές αναφορές, ενώ κάθε πιθανό κλισέ που θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος για detective movie, υπάρχει στο σενάριό του. Φυσικά, όλα αυτά μέσα σε έναν κόσμο που τα -ανθρωπόμορφα- έντομα είναι πλέον το επικρατέστερο είδος. Τα πάντα στο παιχνίδι γυρίζουν γύρω από την εντομοειδή φύση του κόσμου – τα όπλα σας είναι τα Pollinator, Nectar Blaster, Nactar Cannon και Amberizer – και τόσο οι διάλογοι όσο και η πλειονότητα των θεμάτων του έχουν να κάνουν με έντομα (Nectarola, Roachy, McMantis, Beequeen, Wingless protection program κ.ά.). Εκτός από την υπόθεση του φόνου στη Nectarola, εξελίσσεται και η ιστορία πίσω από την Chrys, η οποία ως πρωτοτυπία δεν θυμάται το παρελθόν της, ενώ στο φάκελό της δεν αναφέρεται τι έντομο είναι, αφού δεν έχει καταλάβει κανείς ως τώρα.

Γραφικά - Ηχος

Το Insecticide είναι ένα παιχνίδι που μας ήρθε από τον κόσμο του DS, οπότε τα γραφικά του σίγουρα δεν συγκρίνονται με αυτά του Crysis. Ωστόσο, έχουν εξελιχθεί αρκετά, με τα μοντέλα να έχουν πάρει αρκετά... πολύγωνα, με αποτέλεσμα να συγκρίνονται μια χαρά με άλλα παιχνίδια του είδους, όπως αυτά της Telltale Games.

Μια και το παιχνίδι είναι downloadable και η χρήση περισσότερης λεπτομέρειας θα προκαλούσε προβλήματα στους χρήστες πιο αργών συνδέσεων (θα ανατριχιάσετε αν μάθετε πόσοι ακόμα έχουν συνδέσεις capped στα 20 με 30kb/sec – εκτός Ελλάδας και εντός ανεπτυγμένου κόσμου, φυσικά), τα γραφικά του είναι με το παραπάνω ικανοποιητικά. Το περιβάλλον, μάλιστα, έχει αρκετή λεπτομέρεια, ενώ η μηχανή του, αν και θα μπορούσε να είναι λίγο πιο γρήγορη, καταφέρνει άνετα να δείξει τις πίστες του τίτλου. Στα αρνητικά των γραφικών είναι οι χαρακτήρες στις action σκηνές, οι οποίοι είναι πραγματικά κλώνοι – θα σκοτώνετε ορδές του ίδιου μοντέλου πάντα – καθώς και ότι οι περισσότερες σκηνές είναι σκοτεινές, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεστε να βρείτε αντικείμενα. Επίσης, η παλέτα του παιχνιδιού (δηλαδή, οι επιλογές των χρωμάτων) έχει ελάχιστες διαβαθμίσεις, δυσκολεύοντας την αναγνώριση μικρών αντικειμένων (έψαχνα με τις ώρες στη Nectarola μέχρι να βρω ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, μόνο και μόνο γιατί δεν ξεχώριζε από το σκηνικό). Τέλος, κάτι όχι απαραίτητα αρνητικό: δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η Chrys έχει τέσσερα πόδια΅, από τη στιγμή που τα χρησιμοποιεί σαν δύο, σαν να είναι κολλημένα μεταξύ τους.

Γενικά

Το Insecticide είναι ένα αρκετά καλό παιχνίδι, που αξίζει την προσοχή σας. Με τιμή μόλις 10 ευρώ, δεν χρειάζεται να το πολυσκεφτείτε – μόλις διάβασα την περιγραφή του στο Steam, το κατέβασα χωρίς σκέψη. Προσφέρει πολύ περισσότερη διασκέδαση απ' οτιδήποτε άλλο θα κόστιζε το ίδιο ποσό (μια ταινία στο σινεμά, για παράδειγμα). Το σημαντικότερο αρνητικό σημείο του είναι ότι έχει κρίση ταυτότητας και δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι action ή adventure game και γι' αυτό εναλλάσσεται μεταξύ των δύο ειδών. Προσωπικά πιστεύω πως έχει περισσότερο ταλέντο ως adventure, αφού εκεί δείχνει το καλύτερο πρόσωπό του, αλλά με λίγες διορθώσεις στο action κομμάτι για το επόμενο επεισόδιο, τα πράγματα θα γίνουν σαφώς καλύτερα. Εναλλακτικά, μπορεί το action κομμάτι να φύγει, αν και από τη στιγμή που το παιχνίδι είναι port ενός ήδη υπάρχοντος τίτλου, δύσκολα το βλέπω να αλλάζει το design.