Ολόκληρο βιβλίο θα μπορούσε να γράψει κάποιος με θέμα την ιστορία των τηλεοπτικών σειρών, αφήστε που, όσες και να έβαζες μέσα, πάντα θα έμεναν απέξω άλλες τόσες εξίσου αξιόλογες. Παρόλα αυτά, θα προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε τις σημαντικότερες στιγμές δεκαετιών τηλεοπτικής ιστορίας στο πλαίσιο ενός άρθρου, ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη απ΄όσους δεν δουν την αγαπημένη τους σειρά να αναφέρεται σε αυτό, λόγω έλλειψης χώρου...
Οι τηλεοπτικές σειρές, όπως τις γνωρίζουμε σήμερα, ξεκίνησαν τη δεκαετία του ’50 με τις πρώτες σαπουνόπερες της ιστορίας, οι οποίες, με τη σειρά τους, είχαν τις ρίζες τους στους ραδιοφωνικούς προγόνους τους, που είχαν ξεκινήσει καμιά εικοσαριά χρόνια νωρίτερα, ήδη από τη δεκαετία του ’30. Ο τίτλος «σαπουνόπερα» που χρησιμοποιείται ευρέως όλα αυτά τα χρόνια μέχρι και σήμερα, οφείλεται στο ότι οι πρώτες τηλεοπτικές σειρές στόχευαν κυρίως στο γυναικείο ακροατήριο, γι’ αυτό οι βασικοί σπόνσορές τους, που διαφήμιζαν μέσα από αυτές τα προϊόντα τους, ήταν οι πολύ μεγάλες, εκείνη την εποχή, εταιρείες σαπωνοποιίας, όπως οι Procter & Gamble και η Colgate-Palmolive. Ετσι, οι σειρές συνδέθηκαν σε τέτοιο βαθμό με τα... σαπούνια, ώστε επικράτησε ο όρος «σαπουνόπερα» για να περιγράφει ολόκληρο το νεόφερτο είδος.
Ο Μαθουσάλας της τηλεόρασης
Εχει επικρατήσει σήμερα το να συνδέουμε άμεσα την επιτυχία μίας τηλεοπτικής σειράς με τον αριθμό των σαιζόν που αυτή συνεχίζει να προβάλλεται σε κάποιο δίκτυο. Με αυτό το κριτήριο, λοιπόν, η πιο επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά όλων των εποχών δεν είναι καμιά απ΄ όσες φαντάζεστε... Ποιο «Lost», ποια «Δυναστεία», ποια «Τόλμη και Γοητεία», ποιο «Νόμος και Τάξη»; Μπάζα δεν πιάνουν όλα αυτά τα σίριαλ μπροστά στον αναμφισβήτητο μαθουσάλα της τηλεόρασης, τη σειρά που συνέχιζε απτόητη, όταν πολλοί από τους πρωταγωνιστές των πρώτων σαιζόν της... πέθαιναν από βαθιά γεράματα, ενώ οι πρώτοι ακροατές της δεν κατάφεραν να ζήσουν αρκετά, για να μάθουν τι γίνεται στα καινούργια επεισόδια! Πρόκειται για το «Guiding Light», μία σαπουνόπερα που ξεκίνησε να παίζεται στο ραδιόφωνο του NBC, το 1937, πέρασε το 1952 στην τηλεόραση του CBS και συνεχίζει απτόητη να προβάλλεται εκεί ακόμη και σήμερα, έχοντας ξεπεράσει, μαζί με τα ραδιοφωνικά επεισόδια, τις εβδομήντα σαιζόν!
Οι σαπουνόπερες που έγραψαν τη δική τους ιστορία
Πολλές ακόμη σαπουνόπερες κατάφεραν να γράψουν ιστορία στο χώρο της τηλεόρασης, κατακτώντας τεράστια ποσοστά θεαματικότητας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ο χορός της μεγάλης τρέλας ξεκινά με το «Peyton Place», τη μεγάλη επιτυχία του ABC, από το 1964 έως το 1969. Με καθημερινές εικοσιτετράλεπτες προβολές, η σειρά ολοκληρώνεται μετά από 514 επεισόδια, έχοντας μάλιστα αναδείξει ηθοποιούς, όπως η Mia Farrow και ο Ryan O’ Neal. Η σειρά περιγράφει την καθημερινότητα των κατοίκων μίας μικρής πόλης και τις αισθηματικές περιπέτειές τους, συνταγή που έμελλε στη συνέχεια, με τη μία ή την άλλη παραλλαγή, να ακολουθήσουν πάμπολλες ακόμη σειρές του είδους.
Η «Δυναστεία» του ABC κυριολεκτικά... καταδυνάστευσε τη δεκαετία του’80, με προβολές κάθε εβδομάδα από το 1981 έως και το 1989. Η πλούσια οικογένεια των πετρελαιάδων Κάρριγκτον και οι περιπέτειές της ήταν το βασικό θέμα της σειράς, που ανέδειξε τον John Forsythe στο ρόλο του πάτερ-φαμίλια, Μπλέικ Κάρριγκτον, τη Linda Evans στο ρόλο της γλυκιάς συζύγου του, Κρύσταλ, και την Joan Collins, που υποδυόταν την κακιά και μοχθηρή Αλέξις. Στο ρόλο του γκέι γιου του Κάρριγκτον, με το όνομα Στίβεν, συναντάμε τον Jack Coleman, που σήμερα διαπρέπει σε ένα άλλο δημοφιλές σίριαλ, το «Heroes», στο ρόλο του Noah Bennet, πατέρα της σέξι και αθάνατης αγαπημένης μας, cheerleader Claire.
Μια άλλη σαπουνόπερα που έδινε εκείνη την εποχή επικές μάχες με τη «Δυναστεία» για την κατάκτηση της τηλεοπτικής κορυφής, ήταν το «Ντάλας». Προβαλλόταν μάλιστα από το «αντίπαλο δέος» του ABC, δηλαδή, το CBS, ανεβάζοντας στα ύψη τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα δύο κανάλια. Ο μεγάλος σταρ που αναδείχθηκε εδώ, δεν ήταν, φυσικά, άλλος από τον Larry Hagman στο θρυλικό ρόλο του Τζέι-Αρ, ο οποίος είναι υπεύθυνος και για το πρώτο major cliffhanger της ιστορίας των τηλεοπτικών σειρών (δηλαδή, τη στιγμή που, στο φινάλε μίας σαιζόν, ο θεατής μένει με ένα μεγάλο αναπάντητο ερώτημα που θα απαντηθεί στην επόμενη), μια και για πολλούς μήνες το τηλεοπτικό κοινό αναζητούσε μανιωδώς την απάντηση στο ερώτημα... «Ποιος τον σκότωσε;»!
Το «Ντάλας» ξεκίνησε το 1978 και ολοκληρώθηκε το 1991, μετά από μία θριαμβευτική πορεία δεκατριών σαιζόν. Και εδώ η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από μία οικογένεια πετρελαιάδων με πολλά, φυσικά, χρήματα. Ο Patric Duffy και η Victoria Principal συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του, ενώ δεν θα πρέπει, ειρήσθω εν παρόδω, να παραλείψουμε να αναφέρουμε πως η «Δυναστεία» φιλοξένησε κατά καιρούς μεγάλα ονόματα σταρ του Χόλιγουντ στο καστ της, όπως τον Rock Hudson για 14 επεισόδια, τον Charlton Heston για 3, τον Anthony Zerbe για 2 και πολλούς ακόμη.
Ε.Φ. & Διάστημα: Η τηλεόραση που έρχεται από το... μέλλον!
Μια και οι σαπουνόπερες δεν ήταν τόσο δημοφιλείς σε ένα δυναμικό κομμάτι του κοινού, τους νέους, τα κανάλια αναζητούσαν διαρκώς τρόπους για να τους βάλουν και αυτούς στο «τριπάκι». Η επιθυμητή λύση ήρθε με τις σειρές επιστημονικής φαντασίας, που καθήλωναν το νεαρόκοσμο μπροστά στη μικρή οθόνη, για να παρακολουθήσει τα καινούργια επεισόδια αγαπημένων σειρών... που έρχονταν από το μέλλον!
Το βρετανικό BBC σημείωσε μεγάλη επιτυχία σε αυτό τον τομέα, με το περίφημο “Doctor Who”, το σίριαλ που περιγράφει τις περιπέτειες ενός μυστηριώδους ταξιδιώτη του χρόνου, γνωστού με το όνομα The Doctor, και του σκάφους του, «Ardis». Ο Doctor και οι συνεργάτες του παλεύουν ενάντια στην αδικία και σε φοβερά τέρατα που συναντούν στο δρόμο τους, χωρίς να γνωρίζουν σύνορα στο χώρο ή το χρόνο.
Η αυθεντική σειρά προβαλλόταν από το 1963 ως το 1989, ενώ το 2005 ξεκίνησε πάλι με νέα σαρανταπεντάλεπτα επεισόδια (τα παλιά ήταν εικοσιπεντάλεπτα), συνεχίζοντας μέχρι τις μέρες μας. Δυστυχώς, 145 από τα 253 επεισόδια των έξι πρώτων χρόνων της σειράς δεν διασώζονται πια, μια και έπεσαν θύματα μίας συνήθους τα παλιά χρόνια τακτικής των τηλεοπτικών καναλιών, που έσβηναν επεισόδια τα οποία είχαν ήδη παιχτεί, για να γράψουν από πάνω τους στις ταινίες άλλα, καινούργια, εξοικονομώντας χώρο. Τώρα, που πλήθος κόσμου αναζητά μανιωδώς επεισόδια cult σειρών, αφού έχουν πια γίνει «συλλεκτικά κομμάτια», θα ήθελαν πολύ να τα είχαν αρχειοθετήσει, αλλά είναι πλέον αργά για δάκρυα...
Η αμερικανική απάντηση ήρθε με το εκπληκτικό “Star Trek”, μία σειρά που έμελλε να αποκτήσει εκατομμύρια φαν ανά την υφήλιο και να γνωρίσει πολλές υλοποιήσεις, από το 1966 μέχρι και τις μέρες μας, με διαφορετικά πληρώματα του θρυλικού διαστημόπλοιου “Enterprise”, που πολεμά το κακό σε μακρινούς πλανήτες, όπου «κανείς άνθρωπος δεν πήγε ποτέ στο παρελθόν». Ο πρώτος κυβερνήτης του «Enterprise», Captain Kirk, ενσαρκώθηκε από τον William Shatner, ενώ ο αμέσως επόμενος στην τάξη, Mr. Spock, από τον Leonard Nimoy. Και οι δύο θεωρούνται σήμερα θρύλοι της επιστημονικής φαντασίας και έκαναν μεγάλη καριέρα στο Χόλιγουντ, «πατώντας» πάνω στους ρόλους που τους έκαναν διάσημους. Ο William Shatner, μάλιστα, γνωρίζει και σήμερα επιτυχία σε άλλη μία τηλεοπτική σειρά, το «Boston Legal», όπου διαπρέπει στο ρόλο του Denny Crane. Για το ρόλο του στο «Boston Legal» κέρδισε Emmy και Χρυσή Σφαίρα, αποδεικνύοντας τη μεγάλη αξία και γκάμα του ως ηθοποιού. Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι, εξάλλου, οι ηθοποιοί που καταφέρνουν να καταξιωθούν σε περισσότερα από ένα σίριαλ, μια και το TV market είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό, ενώ πολλοί ηθοποιοί της τηλεόρασης προσπαθούν μετά από μία επιτυχία να δοκιμάσουν την τύχη τους στο Χόλιγουντ, συνήθως με... οικτρά για την καριέρα τους αποτελέσματα.
Από τα υπόλοιπα πληρώματα του «Enterprise», ξεχώρισε για την επιβλητική παρουσία του στο ρόλο του κυβερνήτη ο Patrick Stewart, υποδυόμενος τον κυβερνήτη Jean-Luc Picard. Το «Star Trek» πέρασε, τέλος, με άνεση και στον κόσμο του κινηματογράφου, σύντομα μάλιστα (8 Μαΐου 2009) αναμένεται να βγει στις αίθουσες η ολοκαίνουργια, ενδέκατη ταινία του με σκηνοθέτη τον J.J. Abrams και τον αγαπημένο μας κακό του «Heroes», Zachary Quinto (aka Sylar) στο ρόλο του νέου Spock!
Θα ήταν λάθος μας να μη συμπεριλάβουμε ανάμεσα στις δημοφιλείς sci-fi σειρές το «Battlestar Galactica", που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση το 1978-1980, για να επιστρέψει, όμως, δυναμικά το 2004. Και εδώ ακολουθείται η επιτυχημένη συνταγή του «Star Trek», με τις περιπέτειες του πληρώματος ενός διαστημόπλοιου να αποτελούν το κυρίαρχο στοιχείο του σεναρίου. Το διαστημόπλοιο εδώ λέγεται «Battlestar Galactica» και ο κυβερνήτης Commander Adama, ενώ η φυλή των Cylons αποτελεί το «αντίπαλο δέος».
Με την εξωγήινη ζωή και τα παραφυσικά μυστήρια ασχολήθηκε στους εννιά κύκλους της, από το 1993 ως το 2002, μία σειρά που πέρασε με το σπαθί της στην ιστορία της τηλεόρασης, τα συγκλονιστικά «X-Files». Οι δύο πράκτορες του FBI, ο “believer” ερευνητής Fox Mulder και η δύσπιστη επιστήμονας Dana Scully, που με περισσή μαεστρία ενσάρκωσαν οι David Duchovny και Gillian Anderson, πέρασαν στο πάνθεον των cult ηρώων της TV, μαζί με τον κορυφαίο «κακό» Cigarette-Smoking Man, που υποδύθηκε ο William B. Davis. Η ιστορία τους συνεχίζεται στον κινηματογράφο, αν και ο δημιουργός της σειράς, Chris Carter, έδειξε με την πρόσφατη δεύτερη ταινία, “I Want to Believe”, να έχει χάσει το «άγγιγμα του Μίδα» στην έμπνευσή του. Ελπίζουμε να μας διαψεύσει με την επόμενη προσπάθεια...
Γελάστε μαζί μας
Μια και το γέλιο πρέπει να αποτελεί βασικό συστατικό της ζωής μας, αν θέλουμε να είμαστε ισορροπημένοι, δεν έλειψαν από την τηλεόραση οι σειρές που χωρίς περίπλοκα και γεμάτα ένταση σενάρια στόχευαν ακριβώς στο να μας κάνουν να γελάσουμε.
Κυρίαρχοι στο συγκεκριμένο χώρο είναι οι Βρετανοί, που είναι υπεύθυνοι για μερικές από τις κλασικές κωμικές σειρές όλων των εποχών, πρώτα απ΄όλα, για το περίφημο “The Benny Hill Show”, που προβαλλόταν από το 1955 ως το 1989 και ουσιαστικά επρόκειτο για one-man show του περίφημου κωμικού Benny Hill. Συνήθως οι ιστορίες του τον πρόβαλαν ως ένα μουρντάρη αθυρόστομο μεσήλικα με ιδιαίτερη προτίμηση στις γυναίκες, τις οποίες κυνηγούσε παντού και πάντα, ακόμη και στα πιο απίθανα μέρη. One-man show έκανε, πολλά χρόνια μετά από τον «πρώτο διδάξαντα» στην τηλέοραση, ένας άλλος μεγάλος Βρετανός κωμικός, ο Rowan Atkinson, με τον “Mr. Bean”, ενώ, όμως, είχε προηγηθεί μία άλλη τηλεοπτική επιτυχία του, στην οποία δεν ήταν μο όνος πρωταγωνιστής, το περιβόητο “Black Adder” («Μαύρη Οχιά»), με τέσσερις απολαυστικούς μίνι κύκλους και μερικά ωραία specials. Ο «Mr. Bean» πρωταγωνίστησε σε 14 ημίωρα επεισόδια από το 1990 ως το 1995, ενώ ακολούθησαν και ταινίες βασισμένες στον ίδιο χαρακτήρα.
Μια άλλη κωμική βρετανική σειρά, που έκανε μόνο δύο σαιζόν, μία το 1975 και μία το 1979, με δώδεκα συνολικά επεισόδια, αλλά τεράστια επιρροή στα τηλεοπτικά δρώμενα, ήταν το «Faulty Towers», που καθιέρωσε το φοβερό John Cleese. Οι περιπέτειες του διευθυντή ενός ξενοδοχείου στην αγγλική ύπαιθρο, της γκρινιάρας γυναίκας του και του Ισπανού βοηθού τους που δυσκολεύεται να καταλάβει σωστά την αγγλική γλώσσα, προκαλούν ξεκαρδιστικά γέλια ακόμη και σήμερα, τριάντα χρόνια μετά την πρώτη προβολή τους.
Από το 1987 μέχρι το 1997, για 11 ολόκληρες σαιζόν, δηλαδή, οι μπελάδες του πάτερ-φαμίλια Αλ Μπάντι και οι τρέλες της πιο θεοπάλαβης οικογένειας που πέρασε ποτέ από την αμερικανική τηλεόραση (η σειρά ήταν παραγωγή του καναλιού Fox), δεν έπαψαν να μας διασκεδάζουν στα 262 επεισόδια του «Παντρεμένοι με Παιδιά» («Married with Children»). Γράφω γι’ αυτήν και είναι σα να ακούω τώρα το εκπληκτικό μουσικό σήμα της, το τραγούδι του μοναδικού Frank Sinatra, “Love and Marriage”.
Πιο πρόσφατα, συναντάμε την κορυφαία ίσως οικογενειακή κωμική σειρά που πέρασε από την τηλεόραση, η οποία ακούει στο όνομα «Friends». Προβαλλόταν στο NBC από το 1994 μέχρι το 2004, εξιστορώντας τη ζωή μίας ομάδας φίλων που μόνο... συμβατική δεν είναι και εξερευνώντας τις μεταξύ τους σχέσεις. Και φυσικά... έπεται συνέχεια στις κωμικές σειρές, μια και η ανάγκη για χαλάρωμα από το άγχος της καθημερινότητας δεν τελειώνει ποτέ!
Spies and... cops like us: Αστυνομικές και κατασκοπικές σειρές
Για τους λάτρεις της δράσης, των ατέλειωτων κυνηγητών, της αστυνομικής πλοκής και των υπερκατασκόπων που είναι ικανοί για τα πάντα, υπάρχουν, φυσικά, οι αντίστοιχες σειρές, έτοιμες να προσφέρουν περιπέτεια και αγωνία.
Οι κατασκοπικές σειρές πρέπει να στήσουν άγαλμα σε έναν από τους προγόνους του είδους, η οποία θεωρείται ως μία από τις πιο cult τηλεοπτικές παραγωγές όλων των εποχών, το συγκλονιστικό “Prisoner”, που προβλήθηκε το 1967 από το βρετανικό ITV. Οι περιπέτειες του ανώνυμου πράκτορα που φυλακίστηκε σε ένα νησιωτικό χωριό, γνωστό μόνο ως The Village, κράτησαν μόνο για 17 επεισόδια, που, ωστόσο, αρκούσαν για να δημιουργήσουν έναν τηλεοπτικό θρύλο. Στο ρόλο του φυλακισμένου Number Six, από τον οποίο οι απαγωγείς του προσπαθούσαν απεγνωσμένα να αντλήσουν στοιχεία για το παρελθόν χωρίς αποτέλεσμα, διέπρεψε ο Patrick McGoohan, ενώ το παράξενο, σχεδόν ψυχεδελικό, φινάλε οδήγησε πολλούς φαν έξω από το σπίτι του πρωταγωνιστή σε αναζήτηση εξηγήσεων, μάταια, όμως, μια και ο McGoohan, που ήταν ο ίδιος υπεύθυνος για μεγάλο σεναριακό κομμάτι της σειράς, ποτέ δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις, διατηρώντας αλώβητο το μύθο.
Μια άλλη εξαιρετική κατασκοπική σειρά είχε προηγηθεί το 1962 επίσης από το ITV, το “The Saint” («Ο Αγιος»),, που έκανε γνωστό τον μετέπειτα James Bond, Roger Moore, ως φλεγματικό, cool πράκτορα. Η σειρά σταμάτησε το 1969 και άρχισε ξανά το 1978 για δύο ακόμη σαιζόν ως “Return of the Saint”, όπου, όμως, τη θέση του Roger Moore είχε πάρει ο λιγότερο ταλαντούχος Ian Ogilvy.
Οι αποστολές ενός αστυνομικού της Χαβάη ενάντια στο έγκλημα συνάρπασαν το κοινό, από το 1968 μέχρι το 1980, στο “Hawaii 5-0” («Χαβάη 5-0»). Ο Jack Lord ήταν ο ιδανικός McGarrett και η σειρά διέθετε όλα τα απαραίτητα συστατικά στη σωστή δοσολογία, με συνέπεια να αποτελεί το μακροβιότερο crime show μετά το “Law and Order”, το οποίο προσπέρασε ανέμελα με χαρακτηριστική άνεση το... Χαβανέζο ομόλογό του, το 2003.
Ο μοναχικός υπαστυνόμος Columbo, του οποίου το μικρό όνομα δεν μαθεύτηκε ποτέ, ανέδειξε σε σταρ τον υπέροχο Peter Falk, που υποδύθηκε το... alter ego του σε 69 επεισόδια, από το 1968 μέχρι το 2003. Ο αντικομφορμιστής και «τυπάς» υπαστυνόμος που δεν σου γεμίζει το μάτι όταν τον συναντάς για πρώτη φορά, λύνει όλες του τις υποθέσεις, ερευνώντας εξονυχιστικά τα στοιχεία που προκύπτουν, παρεμβάλλοντας πανέξυπνους συλλογισμούς και ανακρίνοντας τους υπόπτους με το χαρακτηριστικό τρόπο του. Σε κάθε επεισόδιο γνωρίζουμε τον ένοχο από την αρχή και συνήθως δεν υπάρχει καν δεύτερος ύποπτος, όμως, η αγωνία για να δούμε με ποιον τρόπο ο δαιμόνιος Columbo θα φτάσει στην τελική λύση, δεν παύει να μας διακατέχει μέχρι το φινάλε.
Για τους φαν της Αγκάθα Κρίστι, η βρετανική σειρά του «Poirot», που, φυσικά, αναπαριστά στη μικρή οθόνη τα μοναδικά διηγήματα της διάσημης συγγραφέως με ήρωα τον Ηρακλή Πουαρό, είναι σίγουρα must. Ο David Suchet (το επίθετό του προφέρεται Σούσεϊ σε πείσμα των περισσότερων δημοσιογράφων της χώρας μας, που Σάτσετ τον ανεβάζουν και Σάσετ τον κατεβάζουν), από το 1989 μέχρι σήμερα, δεν έχει πάψει να υποδύεται το μικρόσωμο, αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματικό Βέλγο ντετέκτιβ στη σειρά του ITV1, που αριθμεί μέχρι σήμερα 60 επεισόδια και... συνεχίζει ακάθεκτη την επέλασή της!
Το «Hill Street Blues» καθιέρωσε τις σειρές που σήμερα ονομάζουμε “police drama”, οι οποίες ασχολούνται με την καθημερινή ζωή σε ένα αστυνομικό τμήμα. Η πρώτη προβολή του έγινε από το NBC, ανάμεσα στο 1981 και το 1987, σε 146 επεισόδια, και όλοι οι χαρακτήρες ήταν τόσο καλομελετημένοι, ώστε έγιναν αμέσως συμπαθείς από το κοινό. Στον πρώτο ρόλο διακρίθηκε ως Captain Frank Furillo ο Daniel J. Travanti, ενώ σημαντικούς ρόλους είχαν επίσης ο Michael Conrad ως αρχιφύλακας Phil Esterhaus (με την ατάκα του στο πρωινό προσκλητήριο “let’s be careful out there” να περνάει στην ιστορία), ο Bruce Weitz ως “undercover” ντετέκτιβ και συνάμα ο πιο... απεριποίητος και βρόμικος σε όλο το καστ, ο James B. Sikking ως διοικητής των Ειδικών Δυνάμεων με συμπεριφορά... φανατικού στρατιωτικού και η Veronica Hamel ως δυναμική δικηγόρος και συνάμα «έτερον ήμισυ» του Frank Furillo, στον... ελεύθερο χρόνο τους. Η σειρά απέκτησε φανατικό κοινό, διακρίθηκε για το ρεαλισμό, αλλά και το χιούμορ της, ενώ ακόμη και σήμερα συναντάμε κάποιους από τους πρωταγωνιστές της σε δεύτερους ρόλους σύγχρονων τηλεοπτικών σειρών (ο Daniel J. Travanti υποδύθηκε τον πρόεδρο των ΗΠΑ στο “Prison Break” και η Veronica Hamel ενσαρκώνει τη μητέρα του Jack στο “Lost”). Ακόμη ένα χαρακτηριστικό της σειράς είναι πως ποτέ δεν αναφέρεται η πόλη στην οποία βρίσκεται το αστυνομικό τμήμα της Hill Street!
Από το 1993 ως το 2005, το ABC πρόβαλλε το “NYPD Blue”, ένα ακόμη ρεαλιστικό αστυνομικό δράμα που ανέδειξε τον κορυφαίο ίσως τηλεοπτικό «μπάτσο» όλων των εποχών, τον εκπληκτικό Andy Sipowicz, τον οποίο υποδύθηκε ιδανικά ο Dennis Franz, κερδίζοντας με την αξία του 4 Emmy και 1 Xρυσή Σφαίρα! Ο πρώτος παρτενέρ του, David Caruso, διαπρέπει σήμερα στο «CSI: Miami».
Για το τέλος αφήσαμε τη μακροβιότερη αστυνομική σειρά όλων, το «Law and Order», που προβάλλεται συνεχώς από το 1990 μέσω του NBC, πλησιάζοντας στην πρώτη του... εικοσαετία με γοργά βήματα! Η σειρά περιγράφει, στο πρώτο μισό της, τις ιστορίες δύο αστυνομικών που προσπαθούν να επιλύσουν ένα έγκλημα και να συλλάβουν το δολοφόνο, ενώ στο δεύτερο μισό επικεντρώνεται στον αγώνα των εισαγγελέων που προσπαθούν να καταδικάσουν τον ύποπτο, έχοντας ως αντίπαλο τους δικηγόρους του, που συχνά ανακαλύπτουν τρόπους για να γλιτώνουν τον πελάτη τους, εκμεταλλευόμενοι τις προδιαγραφές του αμερικανικού νομικού συστήματος (για παράδειγμα, δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος που είναι προφανέστατα ένοχος, αθωώνεται επειδή το όπλο του εγκλήματος δεν γίνεται δεκτό από το δικαστή, λόγω παράνομης έρευνας της αστυνομίας). Ο Jerry Orbach δοξάστηκε στο ρόλο του ντετέκτιβ Lennie Briscoe μέχρι το θάνατό του (του ηθοποιού, δυστυχώς, όχι του χαρακτήρα), ενώ ιδιαίτερα χαρακτηριστική υπήρξε η ερμηνεία του Adam Schiff στο ρόλο του εισαγγελέα Steven Hill. Σήμερα, δυστυχώς, δεν έχει απομείνει κανείς από το αρχικό καστ, ωστόσο, η σειρά κρατά ακόμη αρκετά στοιχεία από τη μαγική συνταγή που την έκανε διάσημη. Εχει μάλιστα βγάλει και πολλά spinoffs, δηλαδή, σειρές με παρόμοια υπόθεση που εξελίσσονται στο ίδιο «σκηνικό», αλλά δίνοντας βάρος σε διαφορετικούς - παρεμφερείς πάντα - τομείς, στοχεύοντας πάντοτε στο κοινό της «μητρικής» σειράς. Την τακτική αυτή ακολούθησε και το «CSI», επικεντρώνοντας περισσότερο στην «ιατροδικαστική» όψη των πραγμάτων, για το οποίο θα διαβάσετε αναλυτικότερα στο section των αστυνομικών σειρών.
Και έπεται συνέχεια...
Αφού ρίξαμε μία ματιά στο ένδοξο παρελθόν της τηλεόρασης, ώρα να ασχοληθούμε και με το παρόν της. Γι’ αυτό όμως, έχετε... ένα ολόκληρο περιοδικό στα χέρια σας για να μελετήσετε, μια και ακριβώς αυτό το παρόν πραγματεύεται η ειδική έκδοσή μας. Οσο για το μέλλον, σίγουρα προβλέπεται λαμπρό, με πολλές νέες σειρές να περιμένουν το δικό τους μερίδιο από την πίτα της δόξας και της τηλεοπτικής καταξίωσης. Αλλά γι’ αυτές θα μιλήσουμε όταν θα έχει έρθει η δική τους ώρα να περάσουν στις σελίδες της ιστορίας...