«Ο σχεδιασμός comic books με παιδικό ή αμαθές ύφος είναι τεμπελιά. Πολλά comic books είναι λόγια – σε αντίθεση με τις περισσότερες ταινίες.» – Alan Moore.
Ο Allan Moore γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1953 στο Northampton της Μεγάλης Βρετανίας. Ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ως cartoonist, ζωγραφίζοντας strips underground ύφους για περιοδικά όπως το «Sounds» και το «NME» με το ψευδώνυμο Curt Vile, κάποιες φορές με τη συνεργασία του φίλου του Steve Moore, αλλά και ένα τακτικής έκδοσης strip, το «Maxwell the Magic Cat», με το ψευδώνυμο Jill de Ray, για την εφημερίδα Northants Post.
Βλέποντας ότι δεν μπορεί να βγάλει τα προς το ζην ως καλλιτέχνης, επικεντρώθηκε στη συγγραφική, προσφέροντας σενάρια στη Marvel UK, στην 2000AD και στη Warrior. Στη Marvel έγραψε μικρά σενάρια για το «Doctor Who Magazine» και για το «Star Wars Weekly» πριν ξεκινήσει μία ένδοξη θητεία στο «Captain Britain» μαζί με τον Alan Davis, συμμετέχοντας σε μια μεγάλη ποικιλία παραγωγών της Marvel UK. Στην 2000AD ξεκίνησε με σενάρια στα «Future Shocks» και «Time Twisters», συνεχίζοντας σε σειρές όπως οι «Skizz», «D.R. and Quinch» και «The Ballad of Halo Jones». Οι δύο τελευταίες συγκαταλέγονται ανάμεσα στα πιο δημοφιλή strips που εμφανίστηκαν ποτέ στο 2000AD αλλά ο Moore άρχισε να νοιώθει αυξανόμενη ανησυχία με την έλλειψη δικαιωμάτων για τους δημιουργούς, με αποτέλεσμα το 1986 να σταματήσει να γράφει για την 2000AD, αφήνοντας ημιτελή την ιστορία του Halo Jones.
Από τη δουλειά εκείνης της περιόδου, ήταν αυτή που παρήγαγε για τη Warrior που κέρδισε την αναγνώριση των κριτικών. Το «Marvelman» (που αργότερα μετονομάστηκε σε «Miracleman» για νομικούς λόγους), ήταν μία ριζοσπαστική επανεξέταση του ξεχασμένου από τη δεκαετία του 1950 υπερήρωα που δημιούργησαν οι Garry Leach και Alan Davis. Το «V for Vendetta» ήταν μια δυστοπική pulp περιπέτεια για έναν φανταχτερό αναρχικό τρομοκράτη που ντύνεται όπως ο Guy Fawkes και πολεμά μια μελλοντική φασιστική κυβέρνηση, ζωγραφισμένο με την τεχνοτροπία «chiaroscuro» (ζωγραφική που παίζει με το φως και τις σκιές αδιαφορώντας για το χρώμα) από τον David Lloyd. Τέλος, το «The Bojeffries Sage» ήταν μια κωμωδία για μια βρετανική οικογένεια βρικολάκων και λυκανθρώπων που ανήκει στην εργατική τάξη, ζωγραφισμένη από τον steve Parkhouse.
Η Warrior έκλεισε πριν από την ολοκλήρωση αυτών των ιστοριών, όμως κάποιες άλλες εταιρίες έσπευσαν να αποκτήσουν τα δικαιώματα και να τις ολοκληρώσουν.
Η δουλειά του Moore στη Βρετανία τράβηξε την προσοχή του editor Len Wein της DC Comics, ο οποίος τον προσέλαβε το 1983 για να γράψει το «Swamp Thing», ένα monster comic που είχε συγκεκριμένους δημιουργικούς κανόνες, εκτός από τις χαμηλότερες πωλήσεις ανάμεσα στους τίτλους της εταιρείας. Ο Moore, μαζί με τους καλλιτέχνες Stephen R Bissette, Rick Veitch και John Totleben, αποδόμησαν και ανακατασκεύασαν τον χαρακτήρα από το μηδέν, γράφοντας μια σειρά από πειραματικές ιστορίες που εξέταζαν περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα δίπλα στον τρόμο και στη φαντασία.
Μόλις έγινε βέβαιο ότι ο Moore είχε αναζωογονήσει το Swamp Thing και ότι είχε κερδίσει την αναγνώριση των κριτικών, η DC του ανέθεσε περισσότερους τίτλους για να εργαστεί. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται μερικές συμπληρωματικές ιστορίες του Green Arrow στη σειρά «Detective Comics», μία ιστορία δύο τευχών στο «Vigilante», αλλά και διάφορες ιστορίες του Batman και του Superman. Η πιο αναγνωρισμένη δουλειά του είναι τα δύο τελευταία τεύχη του Superman («Whatever Happened to the Man of Tomorrow?») πριν την αναγέννηση της σειράς από τον John Byrne το 1986 και, φυσικά, το «The Killing Joke» μαζί με τον ζωγράφο Brian Bolland.
Το 1986 ξεκίνησε με την limited σειρά «Watchmen», η οποία συγκεντρώθηκε σε ένα graphic novel το 1987 και του πρόσφερε τη φήμη που έχει μέχρι σήμερα. Προσπαθώντας να φανταστεί πώς θα ήταν ο κόσμος αν οι υπερήρωες υπήρξαν πραγματικά την δεκαετία του ’40, ο Moore και ο ζωγράφος Dave Gibbons δημιούργησαν ένα περίπλοκο Ψυχροπολεμικό μυστήριο στο οποίο οι ήρωες, είτε εργάζονται για την Αμερικανική κυβέρνηση είτε είναι εγκληματίες, είναι νευρωτικοί, αμοραλιστές, σεξουαλικά δυσλειτουργικοί, στα όρια του φασισμού και της ανθρωπιάς, ενώ η σκιά του πυρηνικού πολέμου καλύπτει τον κόσμο. Το Watchmen είναι φιλόδοξο, πυκνογραμμένο, με περίτεχνη εξέλιξη, μη-γραμμικό και καταγραμμένο από διαφορετικές σκοπιές – ένα σπάνιο παράδειγμα κάποιου graphic novel σε ότι αφορά στο εύρος και στον βάθος του, ικανό να πάρει τον τίτλο της νουβέλας σε μορφή comic.
Μαζί με τις σχεδόν ταυτόχρονες δουλειές του Frank Miller στο «The Dark Knight Returns», του Art Spiegelman στο «Maus» και του Gilbert Hernandez στο «Love and Rockets», το Watchmen αποτέλεσε μέρος της τάσης που διαμορφώθηκε στα τέλη του 1980 για comics με πιο ώριμες ευαισθησίες. Ο Moore έγινε για σύντομο χρονικό διάστημα celebrity των μέσων μαζικής ενημέρωσης και η προσοχή που του δόθηκε τον ανάγκασε να αποσυρθεί από το σύστημα και να διακόψει τις εμφανίσεις του στις εκθέσεις για comics (σε ένα συνέδριο για τα comics στο Λονδίνο λέγεται ότι οι οπαδοί του τον ακολούθησαν μέχρι την τουαλέτα για να αποσπάσουν την υπογραφή του).
Το Marvelman ανατυπώθηκε και συνεχίστηκε στην Αμερικανική αγορά με το όνομα Miracleman, υπό τη σκέπη της εκδοτικής εταιρείας Eclipse Comics. Η αλλαγή του ονόματος ήταν απόρροια των διαμαρτυριών της Marvel Comics για καταπάτηση των πνευματικών της δικαιωμάτων. Παρά τις αντιδικίες των καλλιτεχνών σε σχέση με τα πνευματικά δικαιώματα και την άρνηση του εκδότη να τους πληρώσει, ο Moore, μαζί με τους ζωγράφους Chuck Austen, Rick Veitch και John Totleben, ολοκλήρωσε την ιστορία που ήθελε να διηγηθεί και παρέδωσε τον χαρακτήρα στον συγγραφέα Neil Gaiman και στον ζωγράφο Mark Buckingham για να τον συνεχίσουν. Ο νόμιμος πνευματικός δικαιούχος του χαρακτήρα εξακολουθεί να μην είναι σίγουρος.
Ο Moore και ο Lloyd έδειξαν το V for Vendetta στην DC, όπου ανατυπώθηκε και ολοκληρώθηκε με πλήρη χρωματική παλέτα, για να κυκλοφορήσει ως Graphic novel. Παρόλα αυτά ο Moore ήρθε σε αντιπαράθεση με τη DC με αφορμή την πρόταση εφαρμογής ενός συστήματος ηλικιακής καταλληλότητας, παρόμοιου με αυτό που χρησιμοποιείται στον κινηματογράφο, και έτσι σταμάτησε να εργάζεται για τη συγκεκριμένη εταιρεία όταν ολοκλήρωση το V for Vendetta το 1989.
Υπάρχει ένα «χαμένο έργο» από αυτή την περίοδο, ένα mini-series με το όνομα «Twilight of the Superheroes» που ο Moore παρέδωσε στην DC κάποια στιγμή το 1987. Αυτή η ιστορία, ένα λογοπαίγνιο με βάση την όπερα του Richard Wagner «Twilight of the Gods» (Gotterdammerung), θα εξελισσόταν δύο δεκαετίες αργότερα στο μέλλον του DC Universe και θα φιλοξενούσε μία επική τελική αναμέτρηση ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό, αλλά και ανάμεσα στις γηραιότερες και στις νεότερες γενιές υπερηρώων. Το Twilight of the Superheroes θα αποτελούσε αυτόνομο mini-series που θα μπορούσε να γίνει τακτική σειρά, όπως συνέβη εκείνη την εποχή με το «Crisis on Infinite Earths». Παρόλα αυτά, θα αποκαθιστούσε ταυτόχρονα ένα στοιχείο αυτής της δεύτερης σειράς, αυτό της πρόσβασης των συγγραφέων στις πολλαπλές μορφές της Γης, το οποίο εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια του Crisis. Με έναν έξυπνο τρόπο ο Moore άφηνε ανέπαφο το μετά-Crisis continuity.
Στην ιστορία υπάρχει ένας κόσμος υπό τη διακυβέρνηση Οίκων των υπερηρώων, στον οποίο οι δύο ισχυρότεροι, ο Οίκος του Ατσαλιού (με ηγέτη τον Superman και τη Wonder Woman) και ο Οίκος του Κεραυνού (με μέλη την οικογένεια Marvel) ετοιμάζονται να συμμαχήσουν μέσω ενός πολιτικής σκοπιμότητας γάμου ανάμεσα στα παιδιά των δύο οικογενειών. Ένας τέτοιος γάμος θα μπορούσε να κάνει τους δύο Οίκους μία ασταμάτητη δύναμη και έναν κίνδυνο για την ελευθερία, και έτσι μια σειρά χαρακτήρων αρχίζουν να εφαρμόζουν ένα περίπλοκο σχέδιο για να αποτρέψουν τον γάμο και να απελευθερώσουν την ανθρωπότητα από τη δύναμη των υπερηρώων. Μέχρι την κλιμάκωση της ιστορίας, θα εμφανίζονταν στοιχεία από όλο το σύμπαν και από κάθε χρονικό σημείο του σύμπαντος. Η σειρά θα επικεντρωνόταν σε πολλούς χαμένους και ξεχασμένους χαρακτήρες της DC, οι οποίοι είχαν (ως τότε) ελάχιστη αλληλεπίδραση με τους υπερήρωες του DC Universe.
Με την αποχώρηση του Moore από την DC, η σειρά δεν ξεπέρασε ποτέ το στάδιο της αρχικής πρότασης, αν και οι εκτενείς σημειώσεις του Moore εμφανίστηκαν σε πολλά αντίτυπα στο Internet και σε διάφορα περιοδικά. Η DC έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να εντοπίσει και να εξαφανίσει αυτά τα αντίτυπα διότι η ιστορία, παρά το ότι δεν εκδόθηκε ποτέ, θεωρείται πνευματική της ιδιοκτησία. Στοιχεία του Twilight of the Superheroes μπορεί να διακρίνει κάποιος πίσω από την ιδέα του «hypertime» και ειδικά στην αντίστοιχης θεματολογίας σειρά της DC «Kingdom Come», οδηγώντας τους κυνικούς σχολιαστές να παρατηρήσουν ότι η εξαφάνιση των αντιτύπων της πρότασης Twilight είναι μια προσπάθεια της DC να κρύψει το γεγονός ότι στηρίζεται στις αχρησιμοποίητες ιδέες του Moore. Τόσο ο Mark Waid όσο και ο Alex Ross, δημιουργοί του Kingdom Come, έχουν παραδεχτεί ότι διάβασαν την πρόταση Twilight πριν ξεκινήσουν να δουλεύουν στην σειρά, αλλά ισχυρίζονται ότι κάθε ομοιότητα είναι μικρής σημασίας και χωρίς σκοπιμότητα.
Ακολούθησε μια μεγάλη ποικιλία έργων, στα οποία περιλαμβάνεται το «Brought to Light», μια ιστορία απόρρητων επιχειρήσεων της CIA με τον ζωγράφο Bill Sienkiewicz για λογαριασμό της Eclipse Comics, και μια ανθολογία, το «AARGH» (Artists Against Rampant Government Homophobia), μια εκστρατεία ενάντια στη νομοθεσία που καταπατά τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, στην οποία ο Moore συμμετείχε μέσω της εταιρείας που ίδρυσε ο ίδιος, της «Mad Love».
Ύστερα από παρότρυνση του καρτουνίστα Dave Sim, ο Moore χρησιμοποίησε τη Mad Love για να εκδώσει την επόμενη ιδέα του, το «Big Numbers», μία σειρά 12 τευχών που διαδραματίζεται στη σύγχρονη Βρετανία και βασίζεται στη θεωρία του χάους και στις μαθηματικές ιδέες του Benoit Mandelbrot. Ο Bill Sienkiewicz ζωγράφισε με ένα έντονο στυλ αλλά το βάρος της εργασίας ήταν υπερβολικό για εκείνον, οδηγώντας τον στην αποχώρηση μετά από δύο τεύχη. Την συνέχεια ανέλαβε ο βοηθός του, Al Columbia, ο οποίος ολοκλήρωσε το τρίτο τεύχος. Αυτό όμως δεν εκδόθηκε ποτέ και η σειρά εγκαταλείφθηκε. Η Mad Love χρεοκόπησε.
Ο Moore συμμετείχε με δύο επεισόδια στην ανθολογία τρόμου «Taboo», την οποία είχε αναλάβει ο Stephen R Bissette. Το «From Hell» εξέτασε τους φόνους του Τζακ του Αντεροβγάλτη σε ένα μικρόκοσμο του 1880, και τη δεκαετία του 1880 ως ρίζα του 20ού αιώνα. Ζωγραφισμένο με ένα κατάλληλο, βρώμικο στυλ από τον Eddie Campbell, το From Hell χρειάστηκε κοντά στα δέκα χρόνια για να ολοκληρωθεί, ξεπερνώντας σε διάρκεια ζωής το Taboo και αφήνοντας πίσω του δύο εκδότες πριν συγκεντρωθεί σε ένα graphic novel από την Eddie Campbell Comics. Το «Lost Girls», με τη ζωγράφο Melinda Gebbie, είναι μια ερωτική σειρά που αποκωδικοποιεί τα σεξουαλικά νοήματα πίσω από το «Alice’s Adventures in Wonderland», το «Peter Pan» και το «Wonderful Wizard of Oz».
Ο Moore έγραψε επίσης ένα graphic novel για την εταιρεία Victor Gollancz Ltd, το «A Small Killing», το οποίο ζωγράφισε ο Oscar Zarate, για ένα ιδεαλιστή, στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας, που καταδιώκεται από τον παιδικό εαυτό του.
Ύστερα από αρκετά χρόνια απουσίας από τον εμπορικό χώρο ο Moore επέστρεψε στα superhero comics γράφοντας αρκετές σειρές για λογαριασμό της Image Comics και για άλλες εταιρείες, από τις οποίες αποχώρησε αργότερα. Ένοιωθε πως η επιρροή του στα comics είχε γίνει αμελητέα. Αντί να αντλούν έμπνευση από τις πιο πρωτοποριακές δουλειές του, οι δημιουργοί που τον ακολουθούσαν είχαν απλά μιμηθεί τη βία και το μακάβριο στυλ. Ως αντίδραση στην εγκατάλειψη της αθωότητας από την πλευρά του superhero genre, ο Moore και οι ζωγράφοι Stephen R Bissette, Rick Veitch και John Totleben δημιούργησαν το «1963», μια σειρά από comics που απομιμούνται τις πρώιμες παραγωγές της Marvel.
Αντλώντας από τα πρώτα τεύχη του Spider-Man, του Doctor Strange, του Iron Man, του Captain America και των Avengers, ο Moore έγραψε τα comics με το στυλ εκείνης της εποχής, συμπεριλαμβάνοντας τον σεξισμό και την καπιταλιστική προπαγάνδα, στοιχεία που, αν και αποτυπώνοντας με σοβαρό ύφος, φάνηκαν παράξενα στο κοινό της δεκαετίας του ’90. Σε αυτά τα τεύχη βρίσκει κανείς και μπόλικη αυτοπροβολή, μια σάτιρα των υπερφίαλων editorials της Marvel και της πολιτικής που ασπαζόταν ο Stan Lee.
Η σειρά θα ολοκληρωνόταν με ένα Annual, στο οποίο οι ήρωες ταξιδεύουν στη δεκαετία του ’90 για να συναντήσουν τους αρχετυπικούς, υπέρμετρα βίαιους χαρακτήρες της Image Comics. Οι ήρωες της δεκαετίας του ’60 θα ένοιωθαν σοκ βλέποντας τους διάδοχούς τους, ενώ το καλλιτεχνικό στυλ θα άλλαζε από τα τέσσερα χρώματα σε σύγχρονες τεχνοτροπίες. Το annual δεν εμφανίστηκε ποτέ εξαιτίας των διαφωνιών στο εσωτερικό της Image και στη δημιουργική ομάδα.
Μετά το 1963, ο Moore εργάστηκε στο «Wild C.A.T.s» του Jim Lee και σε μια σειρά τίτλων του Rob Liefeld, στους οποίους περιλαμβάνονται οι «Supreme», «Youngblood» και «Glory», επανασχεδιάζοντας πολλές φορές βασικούς και δευτερεύοντες χαρακτήρες και περιβάλλοντα για να κάνει τις σειρές πιο λογικές. Στα χέρια του Moore το Supreme έγινε ένας εφευρετικός, μεταμοντέρνος φόρος τιμής στα superhero comics της δεκαετίας του ’40, και ειδικά στα comics του Superman της εποχής του Mort Weisinger.
Αφού δούλεψε για το Wild C.A.T.s του Jim Lee, ο Moore δημιούργησε τη σειρά «ABC» (America’s Best Comics), μια εντελώς καινούρια σειρά χαρακτήρων που θα δημοσιεύονταν υπό τη σκέπη της εταιρείας Wildstorm, που ανήκε στον Lee. Πριν την έκδοση, παρόλα αυτά, ο Lee πούλησε τη Wildstorm στην DC, και ο Moore βρέθηκε στην δυσάρεστη θέση να εργάζεται ξανά για λογαριασμό της DC.
Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, ο Moore είχε μια μακρόχρονη αντιδικία με την DC Comics και δυσαρεστήθηκε που η συμφωνία του με την Wildstorm τον έφερε αναπάντεχα ξανά στην «οικογένεια» της DC. Η Wildstorm προσπάθησε να τον εξευμενίσει δημιουργώντας μια «ασπίδα προστασίας» απέναντι στη διοίκηση της DC. Παρόλα αυτά, μια σειρά από ενέργειες συνέχισαν να εκνευρίζουν τον Moore. Το «League of Extraordinary Gentlemen #5» περιλάμβανε μία αυθεντική διαφήμιση της Marvel, γεγονός που ανάγκασε τον Paul Levitz της DC να διατάξει την καταστροφή όλων των αντίτυπων και της ανατύπωσης του τεύχους χωρίς την εν λόγω διαφήμιση.
Το 2002, ο Joe Quesada, αρχισυντάκτης της Marvel Comics, προσπάθησε να πείσει τον Moore να του προσφέρει κάποια νέα ιδέα (ο Moore είχε ήδη συμβάλει στο comic-φόρο τιμής της Marvel για την 11η Σεπτεμβρίου, «Heroes»). Ο Quesada κατανάλωνε σημαντικό χρόνο για να πείσει καλλιτέχνες που στο παρελθόν είχαν πρόβλημα με την εταιρεία να επιστρέψουν. Ο Moore εντυπωσιάστηκε από τον ισχυρισμό του Quesada ότι η εταιρεία που γνώριζε από παλιά είχε πλέον αλλάξει, και ότι τα προβλήματα που είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν δεν θα εμφανίζονταν ξανά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Moore να εγκρίνει την έκδοση της δουλειάς του στο Captain Britain (με τον Alan Davis) σε μορφή trade paperback, υπό την συμφωνία να λάβει πλήρη αναγνώριση για τους χαρακτήρες του. Δυστυχώς, η μνεία στον Moore παραλήφθηκε λόγω τυπογραφικού λάθους, και αυτό τον οδήγησε να δηλώσει ότι δεν θα ξανασκεφτόταν ποτέ να δουλέψει για τη Marvel, παρά τη δημόσια απολογία του Quesada και τη διαβεβαίωση ότι το λάθος θα διορθωνόταν σε όλες τις μετέπειτα ανατυπώσεις.
Οι μεταφορές της δουλειάς του Moore στον κινηματογράφο αποδείχτηκαν εξίσου αντιφατικές. Με το «From Hell» και το «The League of Extraordinary Gentlemen», ο Moore επέτρεψε στους δημιουργούς των ταινιών να κάνουν ότι επιθυμούσαν και έμεινε εντελώς μακριά από τη διαδικασία. «Από την στιγμή που μπορούσα να αποστασιοποιηθώ από αυτές με την απόφασή μου να μην τις δω», δήλωσε, μπορούσε να έχει κέρδη από τις ταινίες αφήνοντας άθικτα τα πρωτότυπα comics, «σίγουρος πως κανείς δεν θα μπέρδευε τις δύο δουλειές. Αυτό ίσως και να ήταν αφελές από τη μεριά μου.»
Προβλήματα εμφανίστηκαν όταν ο παραγωγός Martin Poll και ο σεναριογράφος Larry Cohen κατέθεσαν μήνυση κατά της 20th Century Fox, υποστηρίζοντας ότι η ταινία The League of Extraordinary Gentlemen έκλεψε το δικό τους σενάριο με τίτλο «Cast of Characters». Αν και τα δύο σενάρια παρουσιάζουν ομοιότητες, οι περισσότερες είναι στοιχεία που προστέθηκαν για την ταινία και δεν προέρχονται από τα comics του Moore. Σύμφωνα με τον Moore, «πίστευαν ότι ο υπεύθυνος της 20th Century Fox μου τηλεφώνησε και με έπεισε να κλέψω εκείνο το σενάριο, να το μετατρέψω σε comic που εκείνοι θα μπορούσαν να μεταφέρουν στον κινηματογράφο, για να καμουφλάρουμε την κλοπή». Ο Moore κατέθεσε στο δικαστήριο, σε μια διαδικασία τόσο επίπονη για τον ίδιο που να τον κάνει να νοιώσει λες και «είχε βιάσει και δολοφονήσει ένα ολόκληρο σχολικό με παιδιά, αφού τους είχε προσφέρει ηρωίνη». Ο συμβιβασμός της Fox στην υπόθεση προσέβαλε τον Moore, ο οποίος το εξέλαβε ως παραδοχή της ενοχής τους.
Η αντίδραση του Moore ήταν να πάρει διαζύγιο από τον κόσμο του κινηματογράφου: θα αρνιόταν τη μεταφορά στον κινηματογράφο οποιασδήποτε δουλειάς της οποίας κατείχε τα πνευματικά δικαιώματα. Στις περιπτώσεις όπου άλλοι είχαν τα πνευματικά δικαιώματα, θα απέσυρε το όνομά του από τους συντελεστές και θα αρνιόταν να πληρωθεί, ζητώντας η αμοιβή του να μεταβιβαστεί στους συνεργάτες του (για παράδειγμα, στους ζωγράφους). Αυτή ήταν και η συμφωνία που έκανε για την ταινία «Constantine».
Το ποτήρι ξεχείλισε όταν ο παραγωγός Joel Silver ανέφερε τον Moore σε μια συνέντευξη τύπου για την ταινία «V for Vendetta», την παραγωγή της οποίας έκανε η Warner Brothers (στην οποία ανήκει επίσης η DC Comics). Ο Silver δήλωσε ότι ο παραγωγός Larry Wachowski είχε μιλήσει με τον Moore, και ότι «εκείνος [ο Moore] ήταν πολύ ενθουσιασμένος με όσα του ανέφερε ο Larry». Ο Moore, που ισχυρίζεται πως είπε στον Wachowski ότι «δεν θέλω να έχω καμία ανάμειξη με τον κινηματογράφο… δεν με ενδιαφέρει το Χόλυγουντ», απαίτησε από την DC και την Warner Brothers να κάνουν μια διορθωτική δήλωση και να ζητήσουν συγνώμη για τα «κατάφωρα ψέματα» του Silver. Καμία διορθωτική δήλωση ή δημόσια συγνώμη δεν εμφανίστηκε ποτέ, και σε απάντηση ο Moore ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Wildstorm / DC / Warner Bros. Το «The League of Extraordinary Gentlemen: Dark Dossier», ένα graphic novel, ήταν η τελευταία του δουλειά για λογαριασμό του συγκεκριμένου εκδότη. Οι μελλοντικές κυκλοφορίες του The League of Extraordinary Gentlemen θα εκδοθούν από την Top Shelf Productions και την Knockabout Comics.
Βραβεία
1988 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (Watchmen [DC])
1988 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer/Artist: (Watchmen [DC] - with Dave Gibbons)
1989 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (Batman: The Killing Joke [DC])
1991 Will Eisner Comic Industry Awards - Nominee - Best Writer: (Miracleman [Eclipse])
1992 Will Eisner Comic Industry Awards - Nominee - Best Writer: (From Hell [Spiderbaby Grafix/Tundra] and Lost Girls [Spiderbaby Grafix/Tundra])
1993 Will Eisner Comic Industry Awards - Nominee - Best Writer: ("From Hell" and "Lost Girls," Taboo [SpiderBaby Graphix/Tundra])
1994 Will Eisner Comic Industry Awards - Nominee - Best Writer: (1963 [Image], Spawn #8 [Image] and A Small Killing [VG Graphics/Dark Horse])
1995 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (From Hell [Kitchen Sink])
1996 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (From Hell [Kitchen Sink])
1997 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (From Hell [Kitchen Sink] and Supreme [Maximum Press])
2000 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (League of Extraordinary Gentlemen, Promethea, Tom Strong, Tomorrow Stories, Top Ten [ABC])
2001 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (The League of Extraordinary Gentlemen, Promethea, Tom Strong, Top Ten, Tomorrow Stories [ABC])
2004 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (League of Extraordinary Gentlemen, Promethea, Smax, Tom Strong, Tom Strong's Terrific Tales [ABC])
2006 Will Eisner Comic Industry Awards - Winner - Best Writer: (for Promethea and Top 10: The Forty-Niners [ABC])
Βιβλιογραφία
2000 AD και άλλες πρώιμες δουλειές
ABC Warriors: "Red Planet Blues" (2000AD Annual 1985, 1984)
Anon E Mouse (με το ψευδώνυμο Curt Vile, Anon (The Alternative Newspaper of Northampton) 1977)
The Ballad of Halo Jones:
"Ballad of Halo Jones: Book 1" (2000AD #376-385, 1984)
"Ballad of Halo Jones: Book 2 Prologue" (2000AD #405, 1985)
"Ballad of Halo Jones: Book 2" (2000AD #406-415, 1985)
"Ballad of Halo Jones: Book 3 Prologue" (2000AD #451, 1986)
"Ballad of Halo Jones: Book 3" (2000AD #452-466, 1986)
Επίσης, μία αυτόνομη σελίδα στο 2000AD #500 (1986) (ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
The Bojeffries Saga (Warrior #12, 13, 19 & 20, 1983-1984; Dalgoda #8, 1986; A1 #1-4, A1 True Life Bikini Confidential, 1989-1990; TPB, 1992)
Captain Airstrip One (Mad Dog #10, 1985)
Captain Britain (συγκεντρώνει τα Marvel Super-heroes Magazine #386-388, The Daredevils #1-11, & The Mighty World of Marvel #7-13, 1982-1984. Ανατυπώθηκε στο X-Men Archives 2-7; TPB)
Classic Star Wars: Devilworlds #1 & 2 (συγκεντρώνει πέντε ιστορίες από το Star Wars: The Empire Strikes Back Monthly #151, 154-156, & 159, Dark Horse, 1996)
The Collector
"Trash!" (Eagle #3, 1982)
"Profits of Doom" (Eagle #12, 1982)
Dark Star #19-25, 1979-1980
"The Avenging Hunchback" (Dark Star #19, 1979. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
"Kultural Krime Komix" (Dark Star #20, 1979. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
"Talcum Powder" (Dark Star #21, July 1979)
"Three Eyes McGurck And His Death Planet Commandos" (Dark Star #22-25, 1979 - 1980. Ανατυπώθηκε στο Rip Off Comix #8)
D.R. and Quinch (The Complete D.R. and Quinch Rebellion, TPB, 2006):
"D.R. and Quinch Have Fun on Earth" (2000AD #317, 1983)
"D.R. and Quinch Go Straight" (2000AD #350-351, 1984)
"D.R. and Quinch Go Girl Crazy" (2000AD #352-354, 1984)
"D.R. and Quinch Get Drafted" (2000AD #355-359, 1984)
"D.R. and Quinch Go to Hollywood" (2000AD #363-367, 1984)
"D.R. and Quinch Get Back to Nature" (2000AD Sci-Fi Special 1985)
Doctor Who
"Black Legacy" (Doctor Who #14 (Marvel), και στο Doctor Who Magazine #35-38, 1980)
"Business as Usual" (Doctor Who #15 (Marvel), και στο Doctor Who Magazine #40-43, 1980)
Time War
"Star Death" (Doctor Who Magazine #47, και στο The Daredevils #5, 1980)
"The 4-D War" (Doctor Who Magazine #51, και στο The Daredevils #6, 1980)
"Black Sun Rising" (Doctor Who Magazine #57, και στο The Daredevils #7, 1980)
Fat Jap Defamation Funnies (με το ψευδώνυμο Curt Vile, The Backstreet Bugle #10, 1979)
The Complete Alan Moore Future Shocks (TPB, Rebellion, 2006, συγκεντρώνει σχεδόν όλες τις ιστορίες που δημοσιεύτηκαν στα «Alan Moore's Shocking Futures» και «Alan Moore's Twisted Times)
Abelard Snazz
"The Final Solution" (2000 AD #189-190, 1980) (και στο Twisted Times)
"The Return of the Two-Storey Brain" (2000 AD #209, 1981)
"The Double-Decker Dome Strikes Back" (2000 AD #237-238, 1981) (και στο Twisted Times)
"Halfway to Paradise" (2000 AD #245, 1982) (και στο Twisted Times)
"The Multi-Storey Mind Mellows Out!" (2000 AD #254, 1982) (και στο Twisted Times)
"Genius is Pain" (2000 AD #299, 1983) (και στο Twisted Times)
Future Shocks
"Grawks Bearing Gifts" (2000 AD #203, 1981) (και στο Shocking Futures)
"The English/Phlondrutian Phrase Book" (2000 AD #214, 1981) (και στο Shocking Futures)
"The Last Rumble of the Platinum Horde" (2000 AD #217, 1981) (και στο Shocking Futures)
"They Sweep the Spaceways" (2000 AD #219, 1981) (και στο Shocking Futures)
"The Regrettable Ruse of Rocket Redglare" (2000 AD #234, 1981) (και στο Shocking Futures)
"A Cautionary Fable" (2000 AD #240, 1981) (και στο Shocking Futures)
"Mister, Could You Use a Squonge?" (2000 AD #242, 1981)
"A Second Chance" (2000 AD #245, 1982)
"Twist Ending" (2000 AD #246, 1982)
"Salad Days" (2000 AD #247, 1982)
"The Beastly Beliefs of Benjamin Blint" (2000 AD #249, 1982)
"All of Them Were Empty" (2000 AD #251, 1982)
"An American Werewolf in Space" (2000 AD #252, 1982) (και στο Shocking Futures)
"The Bounty Hunters!" (2000 AD #253, 1982)
"The Wages of Sin" (2000 AD #253, 1982) (και στο Shocking Futures)
"Return of the Thing" (2000 AD #265, 1982)
"Skirmish" (2000 AD #267, 1982)
"The Writing on the Wall" (2000 AD #268, 1982)
"The Wild Frontier" (2000 AD #269, 1982) (και στο Shocking Futures)
"The Big Day" (2000 AD #270, 1982)
"One Christmas During Eternity" (2000 AD #271, 1982) (και στο Shocking Futures)
"No Picnic" (2000 AD #272, 1982)
"The Disturbed Digestions of Dr. Dibworthy" (2000 AD #273, 1982) (και στο Twisted Times)
"Sunburn" (2000 AD #282, 1982) (και στο Shocking Futures)
"Bad Timing" (2000 AD #291, 1982) (και στο Shocking Futures)
"Eureka" (2000 AD #325, 1983) (και στο Shocking Futures)
"Dad" (2000 AD #329, 1983)
"Buzz Off" (2000 AD #331, 1983)
"Look Before You Leap" (2000 AD #332, 1983)
Time Twisters
"Hot Item" (με το ψευδώνυμο Tharg) (2000 AD #278, 1982)
"The Reversible Man" (2000 AD #308, 1983) (και στο Twisted Times)
"Einstein" (2000 AD #309, 1983)
"Chrono-Cops" (2000 AD #310, 1983) (και στο Twisted Times)
"The Big Clock!" (2000 AD #315, 1983) (και στο Twisted Times)
"Dr. Dibworthy's Disappointing Day" (2000 AD #316, 1983)
"Going Native" (2000 AD #318, 1983)
"Ring Road" (2000 AD #320, 1983) (και στο Twisted Times)
"The Hyper-Historic Headbang" (2000 AD #322, 1983) (και στο Shocking Futures)
"The Lethal Laziness of Lobelia Loam" (2000AD #323, 1983) (και στο Shocking Futures)
"The Time Machine" (2000 AD #324, 1983) (και στο Twisted Times)
"The Startling Success of Sideways Scuttleton" (2000 AD #327, 1983)
Grit! (The Daredevils #8, 1983)
Marvelman (Warrior #1-21, (1982-1984), Miracleman #1-7, 9-16, (1985-1989), σε 3 τόμους)
Red King Syndrome (συγκεντρώνει τα #4-7 & 9-10, με ανατυπώσεις του Warrior #12-21)
Olympus (συγκεντρώνει τα #11-16)
Warrior #4 (μία αδημοσίευτη ιστορία με τίτλο "The Yesterday Gambit", που μεταφέρθηκε εν μέρει στο Marvelman #15)
Marvelman Special #1 (1984)
Miracleman 3-D Special #1
Maxwell the Magic Cat (1979-1986, TPB, Acme Press, 1986)
Moonstone: Tomorrow’s Truths (Fantasy Advertiser #77, 1983)
Monster (Scream! #1, 1984)
Nutters Ruin (Speakeasy #43. Ανατυπώθηκε στο Extraordinary Works of Alan Moore)
Not! The World Cup Special 1982 (με το ψευδώνυμο Curt Vile, 1982)
Once There Were Demons (Embryo #5, 1971)
"A Holiday in Hell" (2000AD Sci-Fi Special 1980, 1980)
"Killer in the Cab" (2000 AD #170, 1980)
"The Dating Game" (2000 AD #176, 1980)
"Southern Comfort" (2000 AD Sci-Fi Special 1981, 1981)
Ro-Busters (συγκεντρωμένο στο The Complete Ro-Busters, 336 pages, Rebellion, 2008)
"Bax the Burner" (2000AD Annual 1982, 1981. Ανατυπώθηκε στο Sam Slade Robo-Hunter (V2) #6)
"Old Red Eyes is Back" (2000AD Annual 1983, 1982. Ανατυπώθηκε στο Sam Slade Robo-Hunter (V2) #7)
"Stormeagles are Go!" (2000AD Annual 1984, 1983)
Rogue Trooper (Ανατυπώθηκαν στο 2000 AD Extreme Edition #15)
"Pray for War" (2000AD Annual 1983, 1982)
"First of the Few" (2000AD Annual 1984, 1983)
Roscoe Moscoe (Sounds, 1975-1981)
"Who Killed Rock 'n' Roll"
"The Stars My Degradation"
"Christmas On Depravity"
"The Bride of Pressbutton"
"Ten Little Liggers"
"The Rock and Roll Zoo"
Scant Applause (Frantic Winter Special, 1979)
St Pancras Panda (The Backstreet Bugle, #16-20, 1979)
Skizz: "Skizz: First Contact" (2000 AD #308-330, 1983)
Tharg the Mighty: "The Shedding" (με το ψευδώνυμο Tharg the Mighty, 2000 AD #283-285. Ανατυπώθηκε στο Sam Slade Robo-Hunter V2 #31)
V for Vendetta (τα δύο πρώτα βιβλία στα Warrior #1-26, 1982-1985, 10 τεύχη την περίοδο 1988-1989, TPB, DC, 1995)
Warpsmith
"Ghostdance" (A1, 1989)
"Cold War, Cold Warrior" (Warrior #9-10, 1983. Ανατυπώθηκε στο Axel Pressbutton #2, 1984)
DC Comics
DC Universe: The Stories of Alan Moore (TPB, 2003)
Και στις τρεις διαφορετικές παραλλαγές του TPB περιλαμβάνονται τα:
Batman Annual #11: "Mortal Clay" (1987)
DC Comics Presents #85: "The Jungle Line" (1985)
Detective Comics #549-550: "Night Olympics" (1985)
Green Lantern Corps
"Mogo Doesn't Socialize" (Green Lantern (vol. 2) #188, 1985)
"Tygers" (Tales of the Green Lantern Corps Annual #2, 1986)
"In Blackest Night" (Tales of the Green Lantern Corps Annual #3, 1987)
Omega Men
"Brief Lives" (#26, 1985)
"A Man's World" (#27, 1985)
Secret Origins #10: "Footsteps" (1987)
Superman Annual #11: "For the Man Who Has Everything" (1985)
Vigilante #17-18: "Father's Day" (1985)
Η έκδοση του 2006 περιλαμβάνει επίσης τα:
Batman: The Killing Joke (1988)
Superman: Whatever Happened to the Man of Tomorrow? (συγκεντρώνει τα Superman #423 και Action Comics #583, 1986)
Swamp Thing #20-58, 60-61, 63-64, Annual #2 (1983-1987, σε 6 TPB)
Saga of the Swamp Thing (συγκεντρώνει τα #21-27, 1987)
Swamp Thing: Love and Death (συγκεντρώνει τα #28-34 & Annual #2, 1990)
Swamp Thing: The Curse (συγκεντρώνει τα #35-42, 2000)
Swamp Thing: A Murder of Crows (συγκεντρώνει τα #43-50, 2001)
Swamp Thing: Earth to Earth (συγκεντρώνει τα #51-56, 2002)
Swamp Thing: Reunion (συγκεντρώνει τα #57-58, 60-61, 63-64, 2003)
9/11: Artists Respond Volume 1: "This is Information" (2002)
Watchmen (limited series 12 τευχών, 1986-1987, TPB, 1987)
Image/Awesome Comics
1963 (6 τεύχη, 1993)
Alan Moore's Complete WildC.A.T.S (συγκεντρώνει τα WildC.A.T.S. #21-34 και #50, 1995-1998, TPB, 2007), που παλαιότερα υπήρχαν στα:
WildC.A.T.S: Homecoming (TPB, συγκεντρώνει τα #21-27, 1998)
WildC.A.T.S: Gang War (TPB, συγκεντρώνει τα #28-34, 1999)
Fire From Heaven #1-2 (1996)
Glory (#0, 1999; #0, 1-2, 2001, τα 3&4 δεν εμφανίστηκαν ποτέ)
Judgement Day (συγκεντρώνει τα #Alpha, #Omega, Final Judgement, Aftermath, Awesome Holiday Special #1, και Sourcebook, 2003)
The Maxx #21 (1991)
Mr. Monster’s Gal Friday...Kelly #3: "It’s Kelly’s Boyfriend... Mr. Monster – Shopping" (2000)
Shadowhawks of Legend #1: "Shadows in the Sand" (1995)
Spawn
Spawn #8: "In Heaven"
Spawn #32
Spawn: Blood Feud (1999)
Spawn #37: "The Freak"
Supreme
The Story of the Year (1996-1998, TPB, συγκεντρώνει τα #41-52A&B, 2003)
The Return (1999-2000, TPB, συγκεντρώνει τα #53-56, και Return #1-62003)
Violator
Violator: "The World" (mini-series 3 τευχών, 1994)
Violator vs. Badrock (mini-series 4 τευχών, 1994, TPB, 1998)
Alan Moore: Wild Worlds (TPB, 2007) συγκεντρώνει τα:
"Spawn/WildC.A.T.S." (mini-series 4 τευχών)
Majestic: "The Big Chill" (Wildstorm Spotlight #1, και στο Mr. Majestic, 2002)
Voodoo: Dancing in the Dark (mini-series 4 τευχών, TPB, 1999)
Deathblow by Blows (mini-series 3 τευχών, 1999-2000)
WildC.A.T.S #50: "Reincarnation"
Youngblood
Awesome Holiday Special (1997)
Youngblood #1-2 (1998)
Awesome Adventures #1: "Dandy in the Underworld"
Alan Moore's Awesome Universe Handbook
America's Best Comics
Albion (mini-series 6 τευχών, 2005, TPB, 2006)
America's Best Comics 64 page Giant
The League of Extraordinary Gentlemen
Book One (mini-series 6 τευχών, 1999-2000, TPB, 2001)
Book Two (mini-series 6 τευχών, 2002-2003, TPB, 2003)
Black Dossier (2007)
Book Three (αναμένεται)
Promethea (32 τεύχη 1999-2005, σε 5 τόμους)
Volume 1
Volume 2
Volume 3
Volume 4
Volume 5
Terra Obscura
Volume 1 (6 τεύχη, 2003-2004, TPB, 2004)
Volume 2 (6 τεύχη, 2004-2005, TPB, 2005)
Tomorrow Stories (12 τεύχη, 1999-2002, συγκεντρωμένα σε 2 τόμους, 2006)
Tom Strong
Tom Strong (36 τεύχη, 1999-2006, συγκεντρωμένα σε 6 τόμους)
Tom Strong's Terrific Tales (12 τεύχη, 2002-2005, συγκεντρωμένα σε 2 τόμους)
Top 10 (12 τεύχη, 1999-2001, συγκεντρωμένα σε 2 τόμους)
Top 10: Book One (συγκεντρώνει τα #1-7)
Top 10: Book Two (συγκεντρώνει τα #8-12)
Top 10: the 49ers (graphic novel prequel)
Smax (5 τεύχη, 2003-2004, TPB, 2004)
Προσωπικές εκδόσεις και άλλα διάφορα
Act of Faith (The Puma Blues #20, 1988)
American Flagg! (#21-26 και #27, 1985)
Alan Moore's Yuggoth Cultures and Other Growths (mini-series 3 τευχών, 2003)
Big Numbers (2 τεύχη από τα 12 προγραμματισμένα, 1990)
Bob Wachsman Tummler (American Splendor #15, 1990. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
The Bowing Machine (RAW volume 3 #3, 1991)
Cold Snap (Food for Thought, 1985. Ανατυπώθηκε στα Slow Death #11, Ex-Directory, The Secret Files of Bryan Talbot και Alan Moore's Yuggoth Cultures and Other Growths)
Come on Down (Taboo #1, 1988)
Dr Omaha Presents Venus in fur: Candid chit-chats with cartoon Kit-Cats (Images of Omaha #2, 1992. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
From Hell (πρόλογος στο Cerebus #124, τα πρώτα 6 κεφάλαια στα Taboo #2-7, 1989-1992, 11 τόμοι, 1991-1998, TPB, 1999)
From Hell: The Compleat Scripts (1994)
The Hasty Smear of My Smile... (Hate #30, 1998)
Heroes for Hope: Starring the X-Men (σελίδες 16-18, 1985)
Hungry is the Heart (Meatcake #9, 1999. Ανατυπώθηκε στο Alan Moore: Portrait of an Extraordinary Gentleman)
I Can Hear the Grass Grow (με το ψευδώνυμο Curt Vile, Heartbreak Hotel #3, 1988. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
I Keep Coming Back (It's Dark in London, 1996. Ανατυπώθηκε στο Alan Moore's Yuggoth Cultures and Other Growths)
In Pictopia (Anything Goes #2, 1986. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
Itchy Peterson: Born Lucky I Guess (Nightmare Theatre #4, 1997. Ανατυπώθηκε στο Alan Moore's Yuggoth Cultures and Other Growths)
Letter from Northampton (Heartbreak Hotel #1, 1988. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
Leviticus (Outrageous Tales from the Old Testament, 1997. Ανατυπώθηκε στο Alan Moore's Yuggoth Cultures and Other Growths)
"Litvinov's Book" (Negative Burn #19, 1995)
Lost Girls (#5-7, 1991-1992, 2 τεύχη, 1995-1996, graphic novel, 2006)
Love doesn’t last forever (Epic Illustrated #34, 1986)
Lux Brevis (Kimota: The Miracleman Companion, 2001)
Lust (1989, στη συλλογή Seven Deadly Sins. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
The Mirror of Love (AARGH!, 1988)
The Moon and Serpent Bumper Book of Magic (αναμένεται)
The Nativity on Ice (με το ψευδώνυμο Curt Vile, Kimota #3, 1995. Ανατυπώθηκε στο Alan Moore's Yuggoth Cultures and Other Growths)
Neonomicon (αναμένεται)
The New European (Vampirella/Dracula: The Centennial, 1997)
Outbreaks of Violets (1995, MTV Europe Music Awards booklet)
The Riddle of the Recalcitrant Refuse (Mr. Monster #3, 1985)
The Spirit - The New Adventures (τεύχη 1 και 3, 1998)
"The Most Important Meal"
"Force of Arms"
"Gossip and Gertrude Granch"
"Last Night I Dreamed of Doctor Cobra"
Shadowplay: The Secret Team (Brought to Light, 1989)
A Small Killing (1991)
Tapestries (Real War Stories #1, 1987)
Technical Vocabularies: Games for May (Ποίηση, 2004. Περιορισμένη έκδοση, 101 αριθμημένα και υπογεγραμμένα αντίτυπα)
The Worm -- "The longest comic strip in the world" (1999)
Διηγήματα και πρόζα
"A Hypothetical Lizard" (Liavek: Wizard's Row, 1987)
"Alphabets of Desire" (περιορισμένη έκδοση, διαθέσιμη μόνο από το website του Todd Klein)
"Belly of Cloud" (The Extraordinary Works of Alan Moore)
"Brasso with Rosie" (Knockabout Trial Special, 1984. Ανατυπώθηκε στο Honk #2, 1987)
"The Children's Hour" (Now We Are Sick, 1991)
"The Courtyard" (The Starry Wisdom: A Tribute to H. P. Lovecraft, 1995)
"Fuseli's Disease" (The Thackery T. Lambshead Pocket Guide to Eccentric & Discredited Diseases, 2003, σελίδες 89-91)
"The Gun" (Batman Annual, 1985)
"Here Comes the Jetsons" (Sounds, 1981)
"I was Superman's Double" (Superman Annual, 1985)
"Judge Dredd" (The Extraordinary Works of Alan Moore)
"Light of Thy Countenance" (Forbidden Acts, 1995)
"Mystery and Abomination" (Sounds, 1981)
Night Raven: "The Cure" (Marvel Super-Heroes #390-391, 1982)
Night Raven: "White Hopes..." (in Marvel Super-Heroes #392-393, 1983; illustrated by Paul Neary)
Night Raven: "Sadie’s Story" (M.S.H. #394-395, 1983)
Night Raven: "Anaesthetic" (The Daredevils #6, 1983)
Night Raven: "Snow Queen" (The Daredevils #7-10, 1983)
"Protected Species" (The Superheroes Annual, 1984)
"Recognition" (Dust: A Creation Book Reader)
"Sawdust Memories" (Knave, 1984)
"Shrine of the Lizard" (Weird Windows #2, 1971. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore)
"The Sinister Ducks" (2 σελίδες στο Critters #23, 1988)
"Terror Couple Kill Telegram Sam In The Flat Field" (Sounds, February 14, 1982)
"To The Humfo" (Weird Windows #1, 1970)
"Travel Guide for Agoraphobics" (Honk #4, 1987)
"Zaman's Hill" (Dust: A Creation Book Reader)
Νουβέλες και εικονογραφημένα βιβλία
Voice of the Fire, 1996
The Mirror of Love, 2003
Κλασσική Λογοτεχνία
"The Importance of Being Frank" (The Daredevils #1-2, 1983)
"Invisible Girls and Phantom Ladies" (The Daredevils #4-6, 1983)
"O Superman: Music & comics" (The Daredevils #5, 1983)
Άλλα Έργα
"C.B.? - That's a Big Ten-Four!" και "Bear's Monkey Business" (B.J. and the Bear Annual 1982)
Scooby Doo Annual (1982)
"A Short History of Britain" (Marvel Superheroes #389, 1982)
"Alan Moore's Writing for Comics", (1988)
"Comments on Crumb" (Blab #3, 1988)
Comics Forum 4, 1993
Comics Journal #167, (1994)
"Correspondence: From Hell" (1997. Ανατυπώθηκε στο The Extraordinary Works of Alan Moore
Beyond our Ken, (2002, KAOS #14)
Unearthing, (2006, London: City of Disappearances)
"BOG VENUS VERSUS NAZI COCK-RING: Some Thoughts Concerning Pornography", (Arthur Magazine, Vol 1, #25, 2006)
Εισαγωγές σε έργα άλλων
The Adventures of Luther Arkwright, του Bryan Talbot
Alec: The King Canute Crowd, του Eddie Campbell
Batman: The Dark Knight Returns, του Frank Miller
The Big Book of Everything, του Hunt Emerson
Bread and Wine: An Erotic Tale of New York, του Samuel Delany
Brickman
Doc Chaos, του Dave Thorpe
Escape
Grendel: Devil by the Deed, του Matt Wagner
Greyshirt: Indigo Sunset, του Rick Veitch
Hellboy: Wake the Devil, του Mike Mignola
H. P. Lovecraft's The Haunter of the Dark, του John Coulthart
The Mechanics, του Jaime Hernandez
Mr. Monster: His Book Of Forbidden Knowledge, του Michael T. Gilbert
The One, του Rick Veitch
Planetary, των Warren Ellis και John Cassaday
The Spiral Cage, του Al Davison
The Spirit Archives Volume 1, του Will Eisner
The Suttons, του Phil Elliott
Violent Cases, των Neil Gaiman και Dave McKean
Zero Girl, του Sam Kieth
Ηχητικές Ηχογραφήσεις
March of the Sinister Ducks b/w Old Gangsters Never Die (The Sinister Ducks, 1983)
Hexentexts, (1994)
The Birth Caul, (1996)
The Moon and Serpent Grand Egyptian Theatre of Marvels, (1996)
Brought to Light, (1998)
The Highbury Working, (2000)
Angel Passage, (2002)
Snakes and Ladders, (2003)