Είναι γνωστό τοις πάσι πως η Καινή Διαθήκη αποτελεί το μεγαλύτερο best-seller όλων των εποχών, τα κέρδη από την πώληση της οποίας, αν ήταν δυνατόν να καταμετρηθούν, θα πλησίαζαν την αξία των θησαυρών του Σολομώντα! Οι τέσσερις ευαγγελιστές – Ματθαίος, Λουκάς, Ιωάννης, Μάρκος – εξιστορούν σε αυτήν τη ζωή και τις διδαχές του δασκάλου τους, του Ιησού, βασιζόμενοι στην πίστη πως εκείνος ήταν ο βασιλιάς του κόσμου και υιός του αληθινού Θεού.
Η Καινή Διαθήκη, όπως και η Παλαιά, χωρίζεται σε αρκετά βιβλία, εκ των οποίων τα 4 πρώτα ασχολούνται αποκλειστικά με τις διδαχές και τη ζωή του Θεανθρώπου. Το πιο ενδιαφέρον απ’ αυτά είναι η περίφημη “Αποκάλυψη” του Ιωάννη που γράφτηκε αρκετό καιρό μετά τα προηγούμενα βιβλία, αλλά οι θεολόγοι έκριναν σκόπιμο να τη συμπεριλάβουν στην Καινή Διαθήκη. Η “Αποκάλυψη” ξεπέρασε σε δημοτικότητα κατά πολύ τα υπόλοιπα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ανεδείχθη ως το δημοφιλέστερο ιερό βιβλίο όλων των εποχών! Προμετωπίδα του βιβλίου είναι το θέμα της καταστροφής του κόσμου και της κατοπινής αναγέννησής του σε μια κοινωνία όπου εκείνοι που ο Θεός θα κρίνει δίκαιους θα ζήσουν ζωή χαρισάμενη.
Ως φωτισμένος συγγραφέας, ο ευαγγελιστής Ιωάννης – το γραπτό του συναγωνίζεται σε ένταση και ζοφερές εικόνες τα γραπτά των King, Barker κ.ά. – διάνθισε τη διήγησή του με ιστορίες για τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού, την έλευση ενός σκοτεινού Αντι-Ιησού που θα σημάνει μία σειρά από καταστροφικά γεγονότα κ.ά.
Αν κάποιος παραγωγός του Χόλιγουντ αποφάσιζε να γυρίσει σε ταινία ολόκληρο το βιβλίο της “Αποκάλυψης” θα έπρεπε να διαθέτει τσέπη με φάρδος όσο και το Grand Cannyon! Ετσι, οι επίδοξοι δημιουργοί αποφάσισαν να ασχοληθούν με ένα σημείο του, αυτό της πάλης ανάμεσα στους δύο Μεσσίες, το φωτεινό Ιησού και το σκοτεινό Αντίχριστο. Αυτή ήταν η αρχή μίας πλούσιας σειράς ταινιών, που έχοντας ως κύριο άξονα τον ερχομό του Αντίχριστου εξαπολύθηκε από τα μεγάλα studios στο παγκόσμιο κινηματογραφόφιλο κοινό, προσπαθώντας να κεντρίσει το ενδιαφέρον του και να αποκομίσει, φυσικά, τα ανάλογα οικονομικά οφέλη. Η πιο πετυχημένη ταινία στο είδος είναι το υπέρτατο “The Omen” με το οποίο θα ασχοληθούμε.
Έρχεται το τέλος του κόσμου!
Η δεκαετία του ’70 αποτέλεσε σταθμό για το είδος των ταινιών τρόμου: δεκάδες σκοτεινά αριστουργήματα όπως τα “The Exorcist”, “Carrie”, “The Shining”, “Halloween” κ.ά. κατέκλυσαν την αγορά, συντηρώντας και οξύνοντας σε επικίνδυνο βαθμό την πείνα των horror fans για σκότος, βία, αίμα, αλλά και ένταση! Σε ένα κοινό με υψηλά στάνταρ και πωρωμένο ήδη από το “The Exorcist” που γυρίστηκε λίγο νωρίτερα, ο Richard Donner εξαπέλυσε το “The Omen” στις 6 Ιουνίου του 1976. Η ταινία ασχολείται με τα έργα και τις ημέρες του Damien Thorn, ενός παιδιού που μεγαλώνοντας πρόκειται να αποκτήσει τεράστια εξουσία από τον πατέρα του, που δεν είναι άλλος από το Σατανά αυτοπροσώπως! Στις τρεις πρώτες ταινίες της σειράς παρακολουθούμε από κοντά την πορεία του Damien προς την ενηλικίωση και την αποδοχή του διαβολικού πεπρωμένου του, καθώς και τις προσπάθειες αρκετών ατόμων του αντίπαλου στρατοπέδου για να τον εξοντώσουν.
Οταν πρωτοβγήκε η ταινία στις αίθουσες, το χτύπημα ήταν σαρωτικό: όποιος παρακολουθούσε τα σινεμά που το έπαιζαν εκείνη την εποχή παρατηρούσε δεκάδες θεατές να βγαίνουν με πρόσωπα κιτρινισμένα λες και έπασχαν από ίκτερο! Οι υπεύθυνοι μάρκετινγκ του “The Omen”, θέλοντας να φουντώσουν περαιτέρω τη φλόγα που είχαν ανάψει, έβαλαν, οι αθεόφοβοι, τους υπαλλήλους των κινηματογράφων να αναρτήσουν αφίσες που έγραφαν: Σήμερα είναι η 6η μέρα του 6ου μήνα του έτους 197 - 6! Το άνωθεν κωμικό τέχνασμα έπιασε τόπο: οι πελιδνοί θεατές βγαίνοντας φρικαρισμένοι από την ταινία έρχονταν πρόσωπο με πρόσωπο με την αφίσα, με αποτέλεσμα να τρομοκρατούνται περισσότερο δημιουργώντας έτσι σάλο γύρω απ’ αυτή!
Μεγαλύτερο όμως σάλο – και περισσότερα εισιτήρια κατά συνέπεια – προκάλεσε η φήμη πως η ταινία ήταν καταραμένη! Εναυσμα γι’ αυτό έδωσαν πολλά περίεργα γεγονότα που συνέβησαν από την έναρξη των γυρισμάτων. Ο I.R.A. έβαλε μπουρλότο στο ξενοδοχείο “Hilton” όπου διέμενε ο σκηνοθέτης με τον παραγωγό, πράξη που λίγο έλειψε να τους στοιχίσει τη ζωή. Στη Ρώμη όπου είχε πάει η ομάδα παραγωγής για αναγνώριση χώρων ξέσπασε βίαιη καταιγίδα. Το αεροπλάνο όπου επέβαινε ο Gregory Peck μαζί με το σεναριογράφο καθ’ οδόν προς το Λονδίνο χτυπήθηκε από κεραυνό και το ίδιο συνέβη λίγο αργότερα στο αεροπλάνο του παραγωγού! Την πρώτη μέρα των γυρισμάτων, πάλι, συνέβησαν δύο αυτοκινητικά δυστυχήματα σε μέλη του συνεργείου. Το τραγικότερο περιστατικό συνέβη λίγο μετά την περάτωση του “The Omen”: ο υπεύθυνος για τα special fx της ταινίας, John Richardson, πήγε στην Ολλανδία με τη βοηθό του για να γυρίσει το “A Bridge Too Far” (Η Γέφυρα Του Αρνεμ). Καθ’ οδόν προς το ξενοδοχείο τους το αυτοκίνητο του Richardson συγκρούστηκε με ένα φορτηγό, με αποτέλεσμα η βοηθός του να πεθάνει ακαριαία και ο ίδιος να γδαρθεί άσχημα στο πρόσωπο και το κεφάλι. Ευρισκόμενος σε αθλία κατάσταση και κοιτώντας έξω από το παράθυρό του για να δει πού βρισκόταν, διάβασε σε μία πινακίδα στο δρόμο ότι βρισκόταν 20 χιλιόμετρα από την πόλη Ommen της Ολλανδίας!
Τα ίδια και χειρότερα αντιμετώπισαν οι παραγωγοί και στο “Omen 2”: καταστροφές σκηνικών, περίεργα ατυχήματα, συνεχείς καθυστερήσεις των γυρισμάτων κ.ά. Το όλο σκηνικό της κατάρας θα μπορούσε να δικαιολογηθεί κάλλιστα αν συνέβαινε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του τρίτου μέρους της σειράς. Αν εξαιρέσουμε την πάντα σοβαρή και ευπρόσδεκτη παρουσία του Sam Neil στο ρόλο του ενήλικου πλέον Damien Thorn, η υπόλοιπη ταινία ήταν επιεικώς απαράδεκτη! Στον κολοφώνα της δόξας του Αντίχριστου και ενώ θα έπρεπε να είναι η καλύτερη ταινία από κάθε άποψη – special fx, σκηνικά, μάχες μεταξύ αγγέλων και δαιμόνων –, η τρίτη ταινία υπήρξε παταγώδης αποτυχία. Ελάχιστα fx, ανύπαρκτες μάχες, ένας Damien Thorn που ενώ θα έπρεπε να είναι επίγειος θεός και να βασιλεύει σε όλη την οικουμένη η ταινία τον παρουσιάζει ως ένα συνηθισμένο “γιάπη” – επικεφαλής μιας πολυεθνικής εταιρείας, ελάχιστοι σκοτωμοί εκεί όπου θα έπρεπε να βάλλεται το σύμπαν από την τελική σύγκρουση καλού-κακού.
Το κερασάκι στην τούρτα έβαλε η τελευταία σεκάνς της ταινίας, που όταν την είδα για πρώτη φορά είχα την εντύπωση πως ο σκηνοθέτης μάς εμπαίζει! Το βιβλίο της Αποκάλυψης, αναφερόμενο στην τελική μάχη, μιλάει για ορδές αγγέλων και δαιμόνων, για τον ερχομό του Ιησού εν πλήρη δόξα και για μια τιτάνια σύγκρουση. Η ταινία περιορίστηκε να μας δείξει πως ο Αντίχριστος εξοντώθηκε από μια κυριούλα με μαχαίρι τη στιγμή που ο παντοδύναμος Ιησούς καθόταν απόμερα και απλώς παρακολουθούσε! Δεν ξέρω σε τι ψυχολογική φάση βρίσκονταν οι παραγωγοί του “Omen 3”, πάντως κατάφεραν έναν μοναδικό άθλο, να καταστρέψουν μία από τις καλύτερες σειρές ταινιών τρόμου τη στιγμή που έπρεπε να την οδηγήσουν στην αποθέωση! Για να μπείτε στο πνεύμα των λεγομένων μου, φανταστείτε το τρίτο μέρος του “Lord Of The Rings” χωρίς καθόλου μάχες, μόνο με διαλόγους! Βλέποντας τα παραπάνω θα θεωρούσα απόλυτα λογικό να εκνευριστεί ο Διάβολος με όλα αυτά και να κυνηγήσει το συνεργείο μέχρι τελικής πτώσεως – εδώ κοντέψαμε να το κάνουμε εμείς οι θεατές!
Στα δύο πρώτα “Omen” αναμφίβολα η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική, με κορυφαίους ηθοποιούς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, σκηνοθεσία που τσακίζει κόκκαλα και καταφέρνει να τρομοκρατήσει το θεατή χωρίς να χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό τις συμβατικότητες με τις οποίες είναι συνυφασμένο το horror είδος. Εκπληκτική επιλογή υπήρξαν τα παιδιά που ανέλαβαν να ενσαρκώσουν τον Damien Thorn σε νηπιακή (Harvey Stephens) και εφηβική ηλικία (Jonathan Scott – Taylor) αντίστοιχα, καταφέρνοντας να συνδυάσουν την απειλητική εμφάνιση με την εξωτερίκευση – στο “The Omen 2” – της ψυχολογικής πάλης που κατατρώει τα σωθικά του Damien όταν διαπιστώνει πως το πεπρωμένο του πρόκειται να επηρεάσει ολόκληρο τον κόσμο. Εκτός από μερικές σκηνές φόνων – παλουκώματα, διαμελισμοί, αποκεφαλισμοί –, οι δύο πρώτες ταινίες βασίζονται περισσότερο στην ατμόσφαιρα και στο σωστό timing παρά σε σκηνές άφθονου gore, καταφέρνοντας να διατηρήσουν ένα υψηλό επίπεδο αληθοφάνειας, γεγονός που τις απογείωσε σε σχέση με τις επόμενες! Αν προσθέσουμε και την απίστευτα ατμοσφαιρική μουσική επένδυση που επιμελήθηκε ο Jerry Goldsmith (Alien: Ressurection, The Ghost And The Darkness, Twilight Zone, Planet Of The Apes, Star Trek κ.ά.), καταλαβαίνουμε το λόγο της τεράστιας επιτυχίας τους στο Box Office. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους: το “The Omen” απέφερε 60 εκατ. δολάρια, ποσό που προέτρεψε τους παραγωγούς να συνεχίσουν, το “Damien: The Omen 2” έπεσε αδικαιολόγητα στο ποσό των 26 εκατ. δολαρίων, ενώ το “The Final Conflict” πέτυχε εισπράξεις μόλις 20 εκατ. δολαρίων.
Στις 6 Ιουνίου του 2006 (06/06/06), στις 6:06:06 το πρωί, ξεκίνησε στις ΗΠΑ η προβολή του remake του αρχικού The Omen. Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο John Moore και το σενάριο ο Davis Seltzer. Οι παραγωγοί «έπαιξαν» γενικά με το μοτίβο του 666, ακόμα και στο ποσό των χρημάτων που εισέπραξαν την πρώτη ημέρα προβολής της ταινίας (12.633.666 εκατομμύρια δολάρια), αλλά πέρα από τα τρικ του marketing, το remake ήταν ανούσιο και δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, παρά τις προσπάθειες σημαντικών προσώπων του Hollywood, όπως η Mia Farrow, ο Liev Schreiber και η Julia Stiles.
Ποιος είναι ο Αντίχριστος;
Οχι, μην ανησυχείτε, δεν γνωρίζω τον Αντίχριστο προσωπικά, απλώς θα ήθελα να δούμε πώς περιγράφεται στα θρησκευτικά βιβλία για να μπορέσουμε να τον συγκρίνουμε με την κινηματογραφική παρουσία του. Σύμφωνα με τις διδαχές της χριστιανικής θρησκείας, ο Σατανάς είναι ο απόλυτος άρχων του πλανήτη μας, ένα σκοτεινό υπέρτατο ον, το οποίο στη φαντασία μας πλάθεται ως κάτι ξεχωριστό εμφανισιακά και ψυχολογικά, που είναι προικισμένο με τις απαραίτητες υπερφυσικές δυνάμεις. Συνδυάζοντας όσα αναφέρονται στην “Αποκάλυψη”, στα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιώνος και σε άλλες πηγές που περιγράφουν τον επικείμενο ερχομό του, ο Αντίχριστος θα αναρριχηθεί στην εξουσία της τελευταίας γήινης παγκόσμιας αυτοκρατορίας έπειτα από μία περίοδο μεγάλων ταραχών.
Μάλιστα, πολλοί είναι αυτοί που στη σύγχρονη εποχή της επικράτησης της τεχνολογίας, της παγκοσμιοποίησης, της κατάργησης των συνόρων και του επαπειλούμενου αφανισμού των εθνικών κρατών βλέπουν μια κατάσταση που οδηγεί στο απόλυτο βιβλικό χάος. Ο Αντίχριστος, λοιπόν, προερχόμενος από κάποια από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης ή της Μέσης Ανατολής, θα παρουσιαστεί σε αυτή τη φάση ως ο σωτήρας της ανθρωπότητας που θα της προσφέρει το αγαθό της παγκόσμιας ειρήνης. Η “Αποκάλυψη” αναφέρει πως δέκα χώρες θα αναβιώσουν τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία – οι ερμηνευτές υποδεικνύουν την Ευρωπαϊκή Ενωση – και στη συνέχεια θα περάσουν την εξουσία τους στο Θηρίο. Το νούμερό του θα είναι ο πασίγνωστος πλέον αριθμός 666 και όσοι δεν φέρουν το σύμβολό του χαραγμένο πάνω τους θα αποκλειστούν μονίμως από τις οικονομικές συναλλαγές. Οσον αφορά στην εμφάνιση του Αντίχριστου το βιβλίο της “Αποκάλυψης” τον αποκαλεί “θηρίον”, αναφερόμενο στην εσωτερικό κόσμο του και όχι στην εξωτερική εμφάνισή του, η οποία όπως είναι φυσικό θα είναι μάλλον ευπρεπής. (Φαντάζεστε να εμφανιστεί στον κόσμο ως παγκόσμιος σωτήρας με διχαλωτή ουρά, κόκκινα μάτια και κέρατα 50 πόντων να στολίζουν το μέτωπό του;) Οταν ο Αντίχριστος ανέβει στον παγκόσμιο θρόνο, θα ξεκινήσει μία περίοδος οικουμενικής αναταραχής επτά ετών, κατά την οποία το Θηρίο θα εξαπολύσει την τελευταία επίθεσή του ενάντια στο Ναζωραίο μέχρι τη στιγμή της Δευτέρας Παρουσίας.
Οπως γίνεται αντιληπτό, όλη αυτή η ιστορία καταστροφολογίας, θαυμάτων, εξουσίας και θηρίων ερέθισε τη φαντασία πάρα πολλών ανθρώπων που πιστεύουν σε αυτήν και περιμένουν την επιβεβαίωσή της από την Ιστορία, έχοντας διχάσει τον κόσμο σε τρία στρατόπεδα. Στο πρώτο ανήκουν αυτοί που περιμένουν τον ερχομό του Σωτήρα Ιησού για να τους ελευθερώσει από τα δεσμά ενός αβάσταχτου βίου. Στο δεύτερο όσοι πιστεύουν στο Διάβολο και περιμένουν τον ερχομό του δικού τους θηριώδους Μεσσία που θα τους οδηγήσει στη δόξα. Στο τρίτο στρατόπεδο βρίσκονται εκείνοι που θεωρούν τα γραπτά αυτά εντελώς συμβολικά και περιμένουν μια διαφορετικού είδους σύγκρουση (πνευματική;) στο μέλλον.