"Αν η μητέρα σου δεν γνωρίσει τον πατέρα σου και δεν τεκνοποιήσουν, αλλά ερωτευτεί αυτόν που αρχικά ήταν να ερωτευτεί, τότε εσύ δεν θα υπάρξεις και κάποιος άλλος θα βρίσκεται στη θέση σου"…! Αν δεν το καταλάβατε, πρόκειται για την αφορμή του σεναρίου του "Back to the future". Μπλεγμένο; Και πού να δείτε τη σειρά των Terminator…!

Η μία διάσταση είναι αντιληπτή μόνο θεωρητικά από τον άνθρωπο. Οι δύο διαστάσεις παρομοιάζονται με την επιφάνεια μιας κόλλας χαρτιού, ενώ οι τρεις διαστάσεις είναι άμεσα αναγνωρίσιμες, αφού μέσα σε αυτές κινούμαστε. Η τέταρτη διάσταση, ο χρόνος, γίνεται αντιληπτή από τον άνθρωπο ύστερα από κάποια ηλικία, ενώ οι διαστάσεις πέρα από αυτές, όπως είχε αναφέρει και ο αξιοσέβαστος Douglas Adams που πρόσφατα άφησε τον άδοξο τούτο κόσμο, "είναι πολύ μπλέξιμο".

Ολοι κινούμαστε σε έναν χώρο που αποτελείται από τις τρεις πρώτες διαστάσεις, ενώ νιώθουμε την επιρροή της τέταρτης διάστασης – αλλά μόνο αυτό. Παραμένουμε ανήμποροι, τη νιώθουμε να μας “κοροϊδεύει”, να υπάρχει, αλλά να μην μπορούμε να κινηθούμε σε αυτήν. Μπορούμε να κινηθούμε ελεύθερα σε έναν χώρο 360 μοιρών, προς όποια γωνία σκεφτούμε, αλλά το "όποτε θέλουμε" περιορίζεται γραμμικά σε μία ευθεία, που ξεκινά πάντα από το παρελθόν και κινείται προς το μέλλον.

Είναι λογικό, λοιπόν, πως αυτός ο περιορισμός φαντάζει άκρως ενοχλητικός στα από τη φύση τους περίεργα πλάσματα, τους ανθρώπους. Είναι επίσης κατανοητό πως, όπως ακριβώς φαντάζονται, εξερευνούν και χαρτογραφούν τις τρεις διαστάσεις, τον έλεγχο των οποίων νιώθουν πως έχουν στα χέρια τους, φαντάζονται και καταγράφουν το πώς θα ήταν να ταξίδευαν και στην τέταρτη διάσταση του χρόνου. Βιβλία, μυθιστορήματα, κόμιξ και κυρίως ταινίες πραγματεύονται το θέμα του ταξιδιού στην τέταρτη διάσταση, του ελέγχου του χρόνου συνήθως με τη χρήση της κατάλληλης φανταστικής τεχνολογίας, ενός χρονικού παράδοξου, ενός ανεξήγητου φαινομένου ή χάρη στο… κληρονομικό χάρισμα ενός χαρακτήρα.

Χρονικά παράδοξα

Συνήθως τα σενάρια που αφορούν σε ένα ταξίδι στο χρόνο παρουσιάζουν την περιπέτεια κάποιων χαρακτήρων που εξερευνούν μία ξεχασμένη ή μία μελλοντική κοινωνία, επηρεάζουν κάποιες καταστάσεις και, γενικά, "βρίσκονται αλλού" σε σχέση με τη δική τους εποχή. Η χρονική περίοδος στην οποία κινούνται οι χαρακτήρες αυτών των σεναρίων μπορεί να θεωρηθεί ένας ανεξάρτητος από τον δικό τους κόσμος, το αντίστοιχο μιας μακρινής χώρας όπου οι χρονοταξιδιώτες έχουν βρεθεί ως τουρίστες. Κάθε κίνηση όμως, όπως είναι λογικό, επηρεάζει το γύρω κόσμο – και, ως συνέπεια, τη χρονική περίοδο στην οποία βρίσκονται, αλλά και όσες την ακολουθούν.

Μέσα από αυτό ακριβώς γεννήθηκε η λογική του λεγόμενου "χρονικού παράδοξου". Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω ένα προσωπικό παράδειγμα για να οπτικοποιήσω την έννοια του χρονικού παράδοξου. Εστω πως, εξαιτίας μιας συγκυρίας, ο υπεύθυνος ύλης του “Pulp” ταξίδευε στο μέλλον, επισκεπτόταν τη σελίδα που διαβάζετε κι εσείς αυτήν την στιγμή, επέστρεφε στο παρόν και, αντί να λάβει το παρόν κείμενο από τον γράφοντα, απλώς αντέγραφε αυτό που είχε στα χέρια του και το δημοσίευε, δημιουργώντας διά της μεθόδου της… "φωτοτυπίας" το άρθρο που ο ίδιος είχε φέρει από το μέλλον. Τότε, το παρόν άρθρο θα είχε μεν γραφτεί από τον γράφοντα, μόνο που… δεν θα το είχε γράψει ποτέ! Η αφετηρία μιας σειράς δράσεων θα είχε εξαφανιστεί και η λογική της "αιτίας – εξέλιξης – αποτελέσματος" θα είχε χάσει την αρχή της. Το αποτέλεσμα θα ερχόταν χωρίς την αιτία. Αυτό οδηγεί στην ιδέα πως, αν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε το τελικό αποτέλεσμα είναι άκυρο, άυλο, ανύπαρκτο. Ακυρώνεται, "διαγράφεται" από την πραγματικότητα όπως ακριβώς διαγράφτηκε η αιτία που θα αποτελούσε την αφορμή του, γεγονός που μας φαίνεται λογικό αφού κατανοούμε το χρόνο επίσης ως μία "γραμμική αξία" με αρχή, μέση και, προς το παρόν, αδιόρατο τέλος!

Οι ταινίες που επιθεωρούμε "παίζουν" σε αυτά τα τρία επίπεδα. Είτε παρουσιάζουν καταστάσεις που εξελίσσονται στη "χώρα" μιας άλλης χρονικής περιόδου, είτε ασχολούνται μερικώς με την ιδέα του χρονικού παράδοξου, ή, τέλος, αποτελούν με τη σειρά τους την αφορμή για… ολόκληρη μελέτη γύρω από το πώς μπορεί μια αλλαγή στη ροή του χρόνου να επηρεάσει τα εις το μέλλον τεκταινόμενα. Να τις δούμε μαζί;

Terminator series

Σίγουρα η πιο διάσημη σειρά ταινιών που πραγματεύεται, αν και έμμεσα, το θέμα των ταξιδιών στο χρόνο είναι αυτή των "Εξολοθρευτών". Στο πρώτο Terminator ένα ρομπότ από το μέλλον αποστέλλεται στο παρελθόν από το δίκτυο Skynet για να εξολοθρεύσει τη Sarah Connor. Οπως η ίδια μαθαίνει από τον Kyle Reese, έναν στρατιώτη που επίσης επέστρεψε από το μέλλον για να την προστατεύσει από το φονικό ρομπότ, τον Terminator, η Sarah είναι ουσιαστικά η μητέρα του ηγέτη της μελλοντικής αντίστασης – μόνο που ακόμη… ούτε καν είναι έγκυος σε αυτόν! Κάτι οι συνθήκες που της παρουσιάζει ο Kyle υπό τις οποίες ζουν οι άνθρωποι στο μέλλον, υπό τη συνεχόμενη απειλή μιας εισβολής των μηχανών, κάτι ο δυναμισμός που συνδυάζεται με την όμορφη φύση του, κάτι η… παλικαρίσια κορμοστασιά του αλλά, κυρίως, ο Σβαρτς, που βρίσκεται πάντα σε απόσταση αναπνοής καταδιώκοντάς τους με μία μόνο σκέψη στο ηλεκτρονικό μυαλό του ("Σφάχ' την"!), γεννιέται μεταξύ τους το αναμενόμενο ειδύλλιο.

Σε μια στιγμή πάθους ο Kyle αφήνει έγκυο τη Sarah, χωρίς να το γνωρίζει το μελλοντικό αφεντικό του (!), ο John Connor. Καλά λένε πως εμείς οι άντρες σπάνια συνειδητοποιούμε τις επιπτώσεις των πράξεών μας..! Εν τω μεταξύ, εξαιτίας της δράσης, το χρονικό παράδοξο της υπόθεσης δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό από το θεατή: δεν είναι το ότι ο John Connor είναι, ουσιαστικά, γιος του ανθρώπου που ο ίδιος έστειλε στο παρελθόν για να προστατέψει τη μητέρα του, αλλά το γεγονός πως στο τέλος της ταινίας και όταν ύστερα από πολλά γεγονότα ο Terminator καταστρέφεται, από τα απομεινάρια του αναπτύσσεται η τεχνολογία της εταιρείας Cyberdyne Systems που, με τη σειρά της, μαντέψτε τι δημιουργεί; Ακριβώς… Το δίκτυο Skynet! Με λίγα λόγια, αν ο Terminator δεν είχε επιστρέψει στο παρελθόν για να εξολοθρεύσει τη Sarah Connor, τότε δεν θα είχε υπάρξει ποτέ! Το ίδιο, φυσικά, θα συνέβαινε και αν κατάφερνε να επιτύχει στην αποστολή του να την εξολοθρεύσει, το αποτέλεσμα της οποίας, αναπάντεχα, θα ήταν το αντίθετο από αυτό που επεδίωκαν οι μηχανές!

Στο "Terminator 2" η περιπέτεια επαναλαμβάνεται, αλλά δεν υπάρχουν τόσα στοιχεία "τροφής για σκέψη" όσο στην πρώτη ταινία, ενώ, τέλος, η τρίτη συνέχεια μας παρουσιάζει στυγνά πως η μοίρα μας δεν γίνεται να αλλάξει. Ολα τα γεγονότα που πρέπει να συμβούν είναι ήδη καταγεγραμμένα, τίποτα δεν μπορεί να τα εμποδίσει, και ακόμη και οι δικές μας πράξεις στην προσπάθεια αλλαγής του μέλλοντος αποτελούν, ουσιαστικά, γρανάζια στη μηχανή που το ετοιμάζει. Το δίκτυο Skynet αποκτά την αυτονομία του, η παραγωγή των μηχανών ξεκινά, η απειλή για το ανθρώπινο είδος γίνεται πραγματικότητα. Καλή μας τύχη!

Back to the future series

Ο Marty McFly είναι ένας συνηθισμένος νέος, με συνηθισμένα προβλήματα, που ανησυχεί για το τι του επιφυλάσσει το μέλλον. Με την αποτυχία… γενετικά αποτυπωμένη μέσα του ("Κανένας McFly δεν κατάφερε ποτέ κάτι σπουδαίο") τα μοναδικά highlights της ζωής του είναι η επιτυχημένη σχέση του με την κοπέλα του και η φιλία του με τον… τοπικό τρελό επιστήμονα, τον Dr Emmet. Το τελευταίο που περίμενε να του τύχει, όμως, είναι πως ο Dr Emmet θα κατάφερνε να δημιουργήσει τη χρονομηχανή που πάντα ονειρευόταν και να την τοποθετήσει σε μια εκπληκτική Delorean.

Εχοντας πάρει με ύπουλο τρόπο το πλουτώνιο που χρειάζεται για την ιδιαίτερα απαιτητική τροφοδοσία με ενέργεια της χρονομηχανής, ο Emmet δέχεται την επίθεση των τρομοκρατών οι οποίοι του το έδωσαν για άλλους σκοπούς. Μέσα στον όλο πανικό, ο Marty μπαίνει στο αυτοκίνητο και, προσπαθώντας να ξεφύγει, ενεργοποιεί την χρονομηχανή. Πίσω στο 1950, ο Marty πέφτει κατά λάθος επάνω στο μελλοντικό πατέρα του και, άθελά του, αλλάζει τη ροή της ιστορίας: ο πατέρας του δεν θα γνωρίσει τη μητέρα του και, άρα, ο Marty δεν θα γεννηθεί ποτέ αν δεν καταφέρει να τους κάνει να ερωτευτούν ο ένας τον άλλο! Υπάρχει, όμως, ένα ακόμη πρόβλημα που δεν το είχε προβλέψει: Η μελλοντική μητέρα του… προτιμά αυτόν από τον πατέρα του! Αν προσθέσετε σε αυτά και το ότι η Delorean έχει… ξεμείνει από πλουτώνιο και, παρέα με τον "παρελθοντικό" Dr Emmet, στον οποίο έχει εξηγήσει την όλη κατάσταση, θα πρέπει να βρουν τρόπο να την τροφοδοτήσουν με ενέργεια ώστε να μπορέσει ο Marty να επιστρέψει στο μέλλον, έχετε μπροστά σας μία από τις κλασικότερες χιουμοριστικές περιπέτειες του είδους!

Στη δεύτερη ταινία της σειράς οι τρεις, πλέον, πρωταγωνιστές – αφού στην παρέα εντάσσεται και η κοπέλα του Marty, Jennifer, ταξιδεύουν μέχρι το μέλλον για να λύσουν ένα πρόβλημα με τους… απογόνους του Marty. Η κατάσταση περιπλέκεται όμως όταν, επιστρέφοντας στο 1985, βρίσκουν μια διαφορετική εποχή από αυτήν που άφησαν. Ο "κακός" της πρώτης ταινίας, Biff, έχοντας ανακαλύψει ένα βιβλίο με αθλητικές ειδήσεις που είχε στην κατοχή του ο Marty, μπόρεσε να το χρησιμοποιήσει για να προβλέψει αγώνες, να στοιχηματίσει σε αυτούς και, φυσικά, να πλουτίσει. Η παρέα πρέπει να ταξιδέψει και πάλι πίσω στο 1955 και να εμποδίσει τον Biff να πάρει στα χέρια του το συγκεκριμένο βιβλίο.

Το τρίτο, και τελευταίο μέχρι σήμερα, μέλος της σειράς μεταφέρει τους πρωταγωνιστές στην Αγρια Δύση, στο 1885, όπου ο Marty προσπαθεί να βοηθήσει μία "παρελθοντική" εκδοχή του γιατρού σε μία διαμάχη με μια συμμορία. Οντας το πιο "αδύναμο" από τα τρία, το "Back to the future 3" δεν έχει να κάνει με το μέλλον ή το παρόν, αλλά καθαρά με το παρελθόν, δεν ασχολείται τόσο με τις επιπτώσεις του ταξιδιού στο χρόνο και συχνά δεν διαφέρει από ένα τυπικό western, που όμως παρουσιάζει περίεργες, για τη φύση του, μελλοντολογικές αναφορές. Θετικό στοιχείο της ταινίας το ότι ο Dr Emmet… γνωρίζει τον αληθινό έρωτα εκεί που δεν το περιμένει!

The Time Machine

Το "The Time Machine" του H.G. Wells παρουσιάζει το ταξίδι ενός επιστήμονα σε ένα εκπληκτικά μακρινό μέλλον, όπου η Γη κατοικείται από δύο ομάδες εκφυλισμένων ανθρώπων, τους Eloi και Morlock. Οι Eloi είναι νέοι, όμορφοι, αθώοι και, κυρίως, ηλίθιοι. Μιλάνε μια υπερβολικά απλουστευμένη γλώσσα, δεν αναγνωρίζουν κάποιον τρόπο γραπτής επικοινωνίας, δεν ξέρουν πώς να εκμεταλλευτούν τη φωτιά και θεωρούν καθετί τεχνολογικά ανεπτυγμένο ως ένα περίεργο και όμορφο αξεσουάρ. Οι Morlock, από την άλλη, είναι άσχημοι αλμπίνοι, που ζουν κάτω από το έδαφος, μιλάνε την δική τους, υπερβολικά απλουστευμένη γλώσσα, επίσης δεν αναγνωρίζουν κάποιον τρόπο γραπτής επικοινωνίας και δεν καταλαβαίνουν τίποτα το τεχνολογικά ανεπτυγμένο. Είναι, όπως και οι Eloi, χαμηλού νοητικού επιπέδου με βάση τα σημερινά δεδομένα, ενώ και οι δύο φυλές παρουσιάζονται ως αρκετά αδύναμες – με τον πρωταγωνιστή να μπορεί να τους εξοντώσει με ένα – δύο χτυπήματα.

Η πρώτη εκδοχή του "Time Machine" στον κινηματογράφο διατήρησε αυτά τα στοιχεία του βιβλίου, αλλά έδωσε μεγαλύτερη δύναμη στους Morlock και χάρισε λίγο περισσότερη ευφυΐα στους Eloi, έτσι ώστε να είναι εντονότερη η αντίθεση των "εργατών" και της "υψηλής κοινωνίας", όπως την είχε φανταστεί ο Wells. Ο πρωταγωνιστής θεωρούσε απαράδεκτο το γεγονός πως οι Morlock αντιμετώπιζαν τους Eloi ως… τροφή, αλλά έβλεπε ως επίσης αποκρουστική την αδιαφορία των Eloi για να αντεπιτεθούν.

Η πιο πρόσφατη εκδοχή του Time Machine που είδαμε στον κινηματογράφο έφερε τα πάνω-κάτω! Οι Morlock είναι πολύ δυνατοί πίθηκοι, που θυμίζουν τους πολεμιστές του Sauron στο "Lord of the Rings", ενώ οι Eloi δεν είναι κουτοί, αλλά απλώς "αθώοι" και ανήμποροι απέναντι στην απειλή που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Ο πρωταγωνιστής ολοκληρώνει το ταξίδι του στο χρόνο εξαιτίας ενός χαμένου έρωτα (η πρώτη σημαντική αλλαγή στο αρχικό βιβλίο) και όχι λόγω επιστημονικής περιέργειας, ενώ αφού ερωτεύεται μία Eloi (η δεύτερη αλλαγή), μετατρέπεται σε… Ράμπο (η τρίτη…) αποφασίζοντας να εξοντώσει τους Morlock (η τέταρτη..!). Στο τέλος, θυσιάζει τη μηχανή του χρόνου και παραμένει στη μελλοντική χρονική περίοδο, δίπλα στην "καλή του" και βοηθώντας τους Eloi να ανακτήσουν τη χαμένη ανθρωπιά τους (η πέμπτη και φαρμακερή αλλαγή!)… Παραλείψαμε να αναφέραμε ότι εξοντώνει τον υπεράνθρωπο αρχηγό των Morlock με τις τηλεπαθητικές δυνατότητες (…το τελικό χτύπημα!).

Evil Dead III: Army of Darkness

Μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους της, το τρίτο "Evil Dead", είναι ένα έπος, παραγωγής Dino De Laurentis, και αποτελεί, προς το παρόν, τον τελικό σταθμό για την περίφημη σειρά. Σε αυτό ο Sam Raimi, έχοντας το budget που ονειρευόταν όταν έφτιαχνε τις δύο πρώτες ταινίες, μεγαλουργεί τοποθετώντας τον μοναδικό Ash (Bruce Campbell) σε μία αδιευκρίνιστη μεσαιωνική εποχή και περιοχή, όπου οι νεκροζωντανοί και τα κολασμένα τέρατα αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας.

Η δεύτερη ταινία της σειράς τελείωνε με το σατανικό βιβλίο "Necronomicon" να χάνεται μέσα από μία χρονοδιαστατική πύλη, στην οποία είχε "πέσει" και ο ίδιος ο Ash. Και μόνο η παρουσία του βιβλίου σε αυτή την εποχή είναι αρκετή για να ελευθερώσει σωρεία δαιμόνων, ενώ ένα τραγικό (μα εκπληκτικά αστείο) λάθος του Ash τούς δίνει τη δύναμη που ήθελαν. Ο Ash θα πρέπει να επιστρέψει το σατανικό βιβλίο στο μάγο του υπό πολιορκία από τις δυνάμεις των… ελεεινών νεκροζώντανων κάστρου, στο οποίο είχε αρχικά βρεθεί, αντιμετωπίζοντας όχι μόνο αυτούς και τον αρχηγό τους αλλά και… πολλές και διαφορετικές, πάντα δαιμονισμένες, εκδοχές του εαυτού του – και μάλιστα σε… πολλά μεγέθη! Η επιτυχία και η ανταμοιβή του θα είναι, τι άλλο, η επιστροφή στην εποχή του. Το αν θα τα καταφέρει, είναι κάτι που θα πρέπει να μάθετε μόνοι σας!

Blackadder: Back & Forth

Το "Black Adder", που έχει προβληθεί και στη χώρα μας, είναι η κωμική τηλεοπτική σειρά που καθιέρωσε τον Rowan Atkinson, κατά κόσμον Mr. Bean, στις καρδιές του κοινού. Μέσα από τέσσερις κύκλους, παρουσίαζε τέσσερις διαφορετικές χρονικές περιόδους, όπου πάντα πρωταγωνιστής ήταν ένας διαφορετικός, ανάλογα με την εποχή που ζούσε, αλλά πάντα ίδιος και απαράλλαχτος Black Adder. Κάτι σαν έναν… χρονικά καταραμένο Ιζνογκούντ! Η ταινία "Blackadder: Back & Forth" αποτελεί μία άκρως διασκεδαστική συνένωση των τεσσάρων εποχών της σειράς στις οποίες ταξιδεύει η ίδια εκδοχή του Black Adder με τη χρήση μιας χρονομηχανής. Πάντα κάκιστος, εκδικητικός, γκαφατζής και… απολαυστικός, ο Black Adder πρωταγωνιστεί σε μία από τις πιο κωμικές, αλλά σίγουρα όχι τόσο επιτυχημένη όσο η σειρά στην οποία βασίστηκε, ταινίες του χώρου.

Timecop

Ο Max Walker είναι αστυνομικός, για την ακρίβεια, χρονο-αστυνόμος. Σκληρός, δυνατός, εκπαιδευμένος, ατρόμητος, μία τέλεια και καλοκουρδισμένη "μηχανή" που στόχο έχει στη ζωή της ή τουλάχιστον στην εργασία της την προστασία του κόσμου από τα κακοποιά – ή για την ακρίβεια "χρονοκακοποιά” – στοιχεία. Βλέπετε, αφού η δυνατότητα ταξιδιού στο χρόνο έχει τελειοποιηθεί, νέες ευκαιρίες ανοίγονται για κάθε λογής εγκληματία που θα καταφέρει να αποκτήσει τη δυνατότητα του ταξιδιού στο χρόνο. Η δουλειά του Max Walker και των υπόλοιπων επίλεκτων timecops είναι να εμποδίζουν ακριβώς αυτά τα "χρονοεγκλήματα", που θα μπορούσαν να διαταράξουν τη ροή του χρόνου. Να όμως που ο Max δεν αργεί να μπλεχτεί σε μια περίεργη συνωμοσία, όταν ανακαλύπτει ένα υποχθόνιο σχέδιο ενός πολιτικού να γίνει πρόεδρος, εκμεταλλευόμενος τη δυνατότητα του ταξιδιού στο χρόνο. Ο πολιτικός, με τη σειρά του, ανακαλύπτει πως ο Max κατάλαβε τα σχέδιά του και… ξεκινά μια καταδίωξη η οποία ως χρονικό επίκεντρο έχει την ίδια τη ζωή του πρωταγωνιστή.

Το "Timecop" είναι μία από τις καλύτερες "άμυαλες" ταινίες του είδους, παραπλήσια του "Judge Dredd" σε "γεύση", ενώ ο Jean Claude Van Damme εγγυάται την έντονη δράση της. Φυσικά, δεν θα πρέπει να περιμένετε ένα σενάριο με… χρονο-υπαρξιακά ερωτήματα, όπως αυτό των Terminator, ενώ αποφύγετε την παντελώς απαράδεκτη συνέχεια, "Timecop 2", η οποία όχι μόνο έχει διαφορετικούς συντελεστές, αλλά θυμίζει περισσότερο κακέκτυπη τηλεοπτική αντιγραφή του πρώτου μέρους.

APEX

Μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους της και, κατά τον γράφοντα, η καλύτερη low-budget direct-to-video science fiction παραγωγή της τελευταίας δεκαετίας, το "Apex" (προφέρεται "έηπεξ") δίνει στο διψασμένο οπαδό της επιστημονικής φαντασίας ό,τι δεν κατάφεραν να δώσουν τόσοι και τόσοι κλώνοι του Terminator: λίγη σκεπτόμενη δράση. Βλέπετε, καλός και άγιος ο Σβαρτς, αλλά αυτό που έκανε το "Terminator" να ξεχωρίσει από άλλες ταινίες είναι το γεγονός ότι "πίσω" του κρυβόταν μία εξαιρετική ιδέα που υλοποιήθηκε σωστά. Ετσι και στο "Apex" πρωταγωνιστές δεν είναι τα δολοφονικά robots που τριγυρίζουν τον κατεστραμμένο μελλοντικό κόσμο, άσχετα με το αν δανείζουν το όνομά τους στην ταινία (Advanced Prototype Extermination Units). Σε αυτό, ένας επιστήμονας ταξιδεύει στο παρελθόν για να ανακτήσει μία μονάδα εξερεύνησης που έχει χαθεί σε αυτό, αλλά όταν επιστρέφει στη δική του χρονική περίοδο, βρίσκει έναν διαφορετικό κόσμο. Οι άνθρωποι που ήξερε είναι εντελώς διαφορετικοί, σαν να παίζουν άλλους ρόλους, η γυναίκα του έχει μετατραπεί σε μία ψυχρή πολεμίστρια, ενώ οι περισσότεροι είναι, ούτως ή άλλως, καταδικασμένοι σε θάνατο εξαιτίας μιας παράξενης ασθένειας που μαστίζει τον πληθυσμό. Ανάμεσα σε όλα αυτά, μονάδες εξολόθρευσης… "βόσκουν" στην καμένη γη, περιμένοντας να εξολοθρεύσουν κάθε ανθρώπινο οργανισμό που θα τολμήσει να πλησιάσει στο "χώρο" τους.

Αν και σίγουρα το "Apex" φαίνεται πως δεν δημιουργήθηκε με υψηλό budget ή με στόχο την κινηματογραφική προβολή, αυτό δεν σημαίνει πως είναι μια κακή ταινία. Τουναντίον, φαντάζει εκπληκτικό με πόσο μεράκι έγινε η οπτικοποίηση ενός σίγουρα όχι αριστουργηματικού, αλλά πολύ καλού σεναρίου. Οι σχετικά άσημοι ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν στο "Apex" δεν δίνουν ερμηνείες… οσκαρικών επιπέδων, αλλά παρουσιάζουν τους χαρακτήρες τους σωστά και πειστικά – γεγονός αρκετά σπάνιο για ταινίες του είδους. Μην το χάσετε, ειδικά αφού μπορείτε να το βρείτε – και πιθανότατα ήδη το έχετε συναντήσει και προσπεράσει – στα περισσότερα βιντεοκλάμπ!

Retroactive

Μία από τις πιο "χαμένες" ταινίες με θέμα τα χρονικά ταξίδια, το "Retroactive" το ανακαλύψαμε και πάλι χάρη στη χαρακτηριστική παρατήρηση του συναδέλφου Γιάννη Μοσχονά πως "δεν γίνεται θέμα για ταξίδια στο χρόνο χωρίς το Retroactive"… Και έχει δίκιο! Πρόκειται για ένα δυνατό θρίλερ, πίσω από το οποίο κρύβεται μονίμως το χιούμορ, που όμως δεν εκδηλώνεται ποτέ.

Στην ταινία μία εγκληματολόγος παγιδεύεται σε ένα απρόσμενο χρονικό loop (επανάληψη). Η Karen, κάνοντας ωτοστόπ, βρίσκεται στο αυτοκίνητο του μικροαπατεώνα Frank και της ενοχλητικής συζύγου του Rayanne. Οταν ο Frank μαθαίνει, κατά τη διάρκεια της διαδρομής τους, πως η γυναίκα του βλέπει έναν άλλο άντρα, την πυροβολεί και αμέσως στρέφεται εναντίον της Karen. Αυτή γλιτώνει μπαίνοντας στο εργαστήριο του Brian και ευρισκόμενη… 20 λεπτά στο παρελθόν! Βλέπετε, ο Brian έχει βρει πώς να αντιστρέφει το χρόνο για μικρές περιόδους! Η Karen, τώρα, βρίσκεται στη θέση που ήταν νωρίτερα, γνωρίζοντας όμως την εξέλιξη των γεγονότων. Προσπαθεί λοιπόν να εμποδίσει τη δολοφονία της Rayanne από τον Frank, μόνο που κάνει τα πράγματα χειρότερα, αφού η οργή του Frank στρέφεται και προς άλλους ανθρώπους! Η Karen επισκέπτεται και πάλι τον Brian και τον πείθει να τη βοηθήσει, κάνοντας μία τραγική και… επανειλημμένως αποτυχημένη προσπάθεια να αλλάξει την εξέλιξη των γεγονότων και να εμποδίσει τον Frank, μέχρι τη στιγμή της τελικής, άκρως ειρωνικής και λυτρωτικής επιτυχίας της!

Bill & Ted

Μερικοί φανατικοί του Matrix ίσως είχαν ξεχάσει ή ήθελαν να ξεχάσουν τις συγκεκριμένες ταινίες. Εμείς όμως όχι, αφού αποτελούν δύο από τις πιο… ανόητες κωμωδίες επιστημονικής φαντασίας που έχουμε δει! Στο "Bill & Ted`s Excellent Adventure" δύο χαρακτηριστικά χαζοί φοιτητές ταξιδεύουν με μία χρονομηχανή – τηλεφωνικό θάλαμο (Dr. Who κανείς;) στο παρελθόν, συναντώντας διάσημα πρόσωπα και συλλέγοντας στοιχεία για μία εργασία τους που, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν θα προλάβαιναν να ολοκληρώσουν. Στο sequel με τίτλο "Bill & Ted`s Bogus Journey" οι δύο ήρωες επιστρέφουν, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά ό,τι και στην πρώτη ταινία.

Αναφερθήκαμε στο "Matrix", διότι και στις δύο ταινίες το ρόλο του Ted ερμηνεύει (ω, τι έκπληξη) ο Keanu Reeves, ενώ οι πιο "ψαγμένοι" έχουν ήδη βρει στο "Matrix" κάποια κοινά στοιχεία (!!!) με αυτές! Ενδεικτικά αναφέρουμε πως οι δύο πρωταγωνιστές φορούν γυαλιά πριν από κάθε ταξίδι, μία σκηνή παραπέμπει στην απόδραση του Neo από το γραφείο του, ενώ η χαρακτηριστική φράση "Whoa!" του Neo μοιάζει σκέτη αντιγραφή από την ίδια ατάκα του Ted. Στο όλο mix, τώρα, που σίγουρα σας έχουμε πείσει να τα (ξανα)δείτε, προσθέστε το γεγονός πως όταν ο αρχιτέκτονας, στο "Matrix Reloaded", δείχνει στον Neo τις παλαιότερες εκδοχές του εαυτού του, ανάμεσά τους βρίσκεται… ποιος άραγε; Ω, ναι… Ο Ted! Καλή διασκέδαση!

Star Trek IV: The Voyage Home

Η αναφορά μας στα ταξίδια στο χρόνο δεν θα μπορούσε να είναι πλήρης αν δεν στεκόμαστε στο μοναδικό δημιούργημα του Gene Roddenberry "Star Trek". Ανάμεσα στις μέτριες ταινίες της σειράς "The search for Spock" και "The final frontier" έκανε την εμφάνισή του το "The Voyage Home" που, αν και δεν είναι μία από τις κορυφαίες στιγμές του Star Trek, ίσως είναι η μοναδική που μπορεί να θεωρηθεί ένα "διάλειμμα" στο κλίμα της σειράς! Σε σκηνοθεσία και σενάριο Leonard Nimoy (ο γνωστός "Spock"), το "Voyage Home" μεταφέρει το πλήρωμα του Enterprise στο παρόν (στο 1986, το έτος που παρουσιάστηκε η ταινία) σε μία προσπάθεια να ανακτήσουν δύο φάλαινες, είδος προς εξαφάνιση, και να τις μεταφέρουν στο μέλλον. Μόνο αυτές ίσως μπορέσουν να επικοινωνήσουν με μία απειλή, την οποία ο Kirk και η "παρέα" του δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν με άλλον τρόπο. Σίγουρα η πιο διασκεδαστική ταινία της σειράς, γεμάτη αυτοσαρκασμό αλλά σεβόμενη πάντα το κύρος της σειράς. Λαμπρότερη στιγμή της, κατά τη γνώμη μας, η σκηνή αλληλεπίδρασης με έναν υπολογιστή τού "σήμερα". Δείτε το και θα καταλάβετε!

Μα, δεν αρκούν αυτά;

Αν νομίζατε πως όσες είδαμε μέχρι τώρα είναι οι μόνες ταινίες που πραγματεύονται το θέμα του ταξιδιού στο χρόνο και αξίζουν της προσοχής σας, ετοιμαστείτε για ένα… σοκ! Υπάρχουν τουλάχιστον τριπλάσιες σε αριθμό ταινίες τις οποίες αξίζει να δείτε, αλλά ο μόνος λόγος που δεν τις αναφέρουμε είναι διότι θα χρειαζόταν ένα ολόκληρο εξειδικευμένο website (δεν αποκλείεται να δείτε στο κοντινό μέλλον!). Θα κλείσουμε το αφιέρωμά μας με μία σύντομη αναφορά σε ταινίες που θα θέλαμε να συμπεριλάβουμε σε αυτές τις σελίδες αλλά που, λόγω χώρου, δεν μπορέσαμε. Απολαύστε τες…

Time after Time
Ενας "εναλλακτικός" H.G. Wells ακολουθεί τον Jack the Ripper, που έχει έρθει στο παρόν χρησιμοποιώντας τη χρονομηχανή του πρώτου, με στόχο την εξόντωσή του.

Berkeley Square
Ισως η κλασικότερη ταινία με θέμα το ταξίδι στο χρόνο, όπου ο κληρονόμος ενός σπιτιού μεταφέρεται μέσω μιας χρονοδίνης στο παρελθόν, ανάμεσα στους προγόνους του.

Connecticut Yankee in King Arthur's Court
"Ιστορική" πια ταινία που έχει γνωρίσει 3 πιστά remakes και έχει αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία σωρεία παραπλήσιων ταινιών. Παρουσιάζει, όπως λέει και ο τίτλος, έναν κλασικό… Αμερικανό βλάχο στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου.

Just Visiting
Ενας Γάλλος άρχοντας, ο πιστός υπηρέτης του και ο μάγος του κάστρου μεταφέρονται με ένα μαγικό φίλτρο στο παρόν, σπέρνοντας… τον τρόμο με τις ανεπανόρθωτες γκάφες τους. Πρόκειται για αγγλόφωνο remake του γαλλικού "Les Visiteurs".

Cube2: Hypercube
Αν και δεν έχει να κάνει απόλυτα με το ταξίδι στο χρόνο, το sequel του εξαιρετικού θρίλερ "Cube" τοποθετεί μια μικρή ομάδα ανθρώπων στα κυβικά δωμάτια ενός μεγαλύτερου κύβου, το καθένα από τα οποία έχει διαφορετικές "αξίες": διαφορετικές βαρύτητα, συμπεριφορά και… ταχύτητα χρόνου είναι μερικές από αυτές.

Donnie Darko
Μία μηχανή αεροπλάνου προσγειώνεται στην κρεβατοκάμαρα του Donnie Darko, ενός έφηβου με ψυχολογικά προβλήματα, παγιδεύοντάς τον σε ένα χρονικώς εναλλακτικό σύμπαν, όπου θα πρέπει να βρει τον τρόπο να διορθώσει το χρονικό παράδοξο προτού ο κόσμος του μέλλοντος, όπου απογειώθηκε το αεροπλάνο, ο "εναλλακτικός" κόσμος, όπου μεταφέρθηκε, και ο πραγματικός κόσμος που "έληξε" με την πτώση της μηχανής καταστραφούν.