Πριν από κάποια χρόνια εμφανίστηκε στην αμερικανική αγορά βιβλίων μία μελέτη σύμφωνα με την οποία υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι η ομοφυλοφιλία συσχετίζεται με την ύπαρξη στον οργανισμό ενός γονιδιώματος που επιδρά κατασταλτικά στην ανάπτυξη του υποθαλάμου. Ο σάλος που προκλήθηκε δεν έχει κοπάσει ακόμη. Φαίνεται, όμως, ότι στο εξής παρόμοιες ανακοινώσεις θα εισβάλλουν όλο και πιο συχνά στην καθημερινότητά μας, καθώς βρισκόμαστε σε ένα στάδιο της ανάπτυξης, στο οποίο τα πορίσματα της επιστήμης δεν αφορούν πια στο στενό πλαίσιο μιας ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά αλληλεπιδρούν άμεσα με τον γύρω κόσμο.

Πριν από μία εικοσαετία περίπου, σε άρθρο ενός διακεκριμένου ψυχολόγου μπορούσε κάποιος να συναντήσει την ενδιαφέρουσα παρατήρηση ότι στην εποχή κατά την οποία η σημασία του ντετερμινισμού στις θετικές επιστήμες επαναπροσδιορίζεται, οι ερευνητές του ψυχισμού και της  ανθρώπινης συμπεριφοράς αναζητούν μία όλο και πιο αιτιατή βάση για την εσωτερική αλλά και την κοινωνική ζωή του ατόμου. Εκείνη την εποχή το Human Genome Project δεν υπήρχε καν ως ιδέα. Όμως, η τάση να βρεθούν βιολογικές βάσεις για τη σκέψη και τα συναισθήματα κέρδισε σημαντικό έδαφος τις δύο τελευταίες δεκαετίες και, μπροστά στα πορίσματα που προκύπτουν, είναι πολλοί αυτοί που αισθάνονται αμήχανα: Δώσαμε στην επιστήμη θέση αυθεντίας και αυτή μας το ανταποδίδει με ιδέες που ίσως δεν είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε.

Ο Michael S Gazzaniga ανήκει σε εκείνους που δεν αμφισβητούν τη βιολογική βάση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στο έργο του «Ο Νους της Φύσης» επιχειρεί να συνοψίσει αυτή την αντίληψη, αντλώντας από τα πρακτικά ενός συνεδρίου που οργάνωσε ο ίδιος με ειδικούς από διάφορους τομείς. Πρόκειται για ένα βιβλίο που εκθέτει ικανοποιητικά τις τρέχουσες αντιλήψεις, όμως χαρακτηρίζεται και από κάποια μάλλον σημαντικά μειονεκτήματα. Το κυριότερο είναι ότι δεν υπάρχει αντίλογος: αν και σε πολύ μεγάλο βαθμό το στάδιο της εικοτολογίας δεν έχει ξεπεραστεί, αρκετές από τις κεντρικές ιδέες παρουσιάζονται ως συμπεράσματα. Επιπλέον, δύο-τρία κεφάλαια ίσως είναι εξαιρετικά εξειδικευμένα για τον μέσο αναγνώστη.

Η αλήθεια είναι ότι οι προεκτάσεις που μπορεί να λάβει η συγκεκριμένη αντίληψη για τα πράγματα μου προξενούν αρκετή ανησυχία. Για αυτόν ακριβώς το λόγο νομίζω ότι αξίζει κάποιος να έχει επίγνωση της κατάστασης που διαμορφώνεται. Παρά τα όποια μειονεκτήματα της προσέγγισης, ο Michael S Gazzaniga εκπροσωπεί τη σχολή που έχει το "πάνω χέρι" σήμερα, και αυτά που έχει να πει μας αφορούν.